Մի ժամանակ սենց էր, հիմա մենակ բոլդ արածներն են մնացել:
Բանանի պա - բանալիով փակ (դուռ)
Պուտաի - պուլպուլակ
Օտան - օճառ
Ատաի - աշխատանքի
Ուա - սղարան
Գակոի - горшок
Բայա - բաժակ
Ամի -Հասմիկ
Ձինունի - ձմերուկ
Ծիա - ծիրան
Յոյի - մորի
Աբուս-բուս - ավտոբուս
Շեվետ - շերեփ
Ապես - ափսե
Պակարատ - պատառաքաղ
Ժատե - жакет
Լյոլյա – Սոնա
կոկոսիկ - կոկորդիլոս
Տու-տու-տու - ճոճանակ
Ջաղոջախ - գազօջախ
Ձղաձեղ - ձվածեղ
Վերջին խմբագրող՝ Ձայնալար: 23.04.2013, 14:55:
boooooooom (06.06.2015), CactuSoul (05.05.2013), impression (23.04.2013), keyboard (23.04.2013), murmushka (11.08.2013), Nadine (23.04.2013), Rammstein (24.04.2013), Ripsim (23.04.2013), Smokie (23.04.2013), Stranger_Friend (23.04.2013), Valentina (23.04.2013), Աթեիստ (23.04.2013), ԱնԱիդա (23.04.2013), Գալաթեա (23.04.2013), Լուսաբեր (03.05.2013), Մինա (03.05.2013), Նաիրուհի (23.04.2013), Ուլուանա (23.04.2013), Ռուֆուս (23.04.2013)
ես մինչև հիմա տենց էլ ասում եմՁայնալար-ի խոսքերից
Ձայնալար (23.04.2013)
Ձայ, ինձ թվում ա Ջաղօջախը ուղղագրական սխալով ես գրել:
օկու – ընկույզ
օկոկու – հնդկական ընկույզ
բամբա – բանան
նոնանի – մատիտ
բոբի – լոբի
միմո – լիմոն
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Էս թեմայում ես էլ եմ ուզում գրառում անել, էն էլ Սոնյան հայերենով արդեն չի թոթովում...
Առաջ մի հավես բառ ուներ՝ «պապատի», որը միանգամից երկու բան էր նշանակում՝ «նապաստակ» և «կափարիչ»: Ամենաշատը էդ մեկն էի սիրում:
Մեկ էլ մինչև վերջերս ինքը իրեն «օա» էր ասում, իսկ որ շտապում էր, մենակ «օ»
Իսկ երբ սկսեց հոդերը սովորել, ձայնավորով վերջացող բառերի վերջում երկու հոդն էլ ավելացնում էր՝ «մամանը», «Սանդրանը»:
Հիմա ուղղակի խոխմիկ նախադասություններ է ասում՝ բառերի նշանակությունը յուրովի ընկալելու արդյունքում:
Օրինակ՝ ամպրոպի ժամանակ վախեացած վազում է մոտս ու ասում. «Ամպրոպը սո՜ւր ա»:
Ես որ իրեն ասում եմ՝ «Դանակը սուր ա, վտանգավոր», էտեղից ենթադրել ա, որ «սուր» ու «վտանգավոր» բառերը հոմանիշներ են
Կամ մի ուրիշը: Մտնում եմ սենյակ, հարցնում. «Էս ի՞նչ ա էստեղ կատարվում»:
Պատասխանը. «Պապան ա էստեղ կատարվում»
Վերջին խմբագրող՝ ivy: 03.05.2013, 19:03:
Agni (11.08.2013), Alphaone (11.08.2013), ars83 (26.09.2013), CactuSoul (05.05.2013), Diana99 (01.07.2013), einnA (05.05.2013), impression (03.05.2013), keyboard (03.05.2013), kitty (04.05.2015), Nadine (03.05.2013), Peace (04.05.2013), Smokie (03.05.2013), StrangeLittleGirl (26.09.2013), Stranger_Friend (05.05.2013), Valentina (03.05.2013), Աթեիստ (03.05.2013), ԱնԱիդա (05.05.2013), Արէա (04.05.2013), Գալաթեա (03.05.2013), Լուսաբեր (05.05.2013), Ձայնալար (05.05.2013), Մանուլ (18.09.2014), Մինա (03.05.2013), Նաիրուհի (01.07.2013), Ներսես_AM (03.05.2013), Ուլուանա (03.05.2013)
բացեց
Ես էլ փոքր ժամանակ կոկորդիլոսի փոխարեն կոկոյդոլիլոս էի ասում, մնացած բառերը նորմալ արտասանել եմ
Իսկ եղբորս երեխեքի բոցերից՝
Մասա ի Գիդեվել - Маша и медведь
ակու - արջուկ [էս մեկի բոցը հատկապես էն ա, որ երբ ասում ես՝ ասա արջուկ, նորմալ ասում են, բայց երբ տեղը գալիս է արջուկին իր անունով կոչելու, դառնում է ակու
մակարո - մակարոն
լուսը վալուվուն ա - լույսը վառվում ա
մաթայ - նապաստակ
խոսերեր - հեռախոս
պապիկի մեքենան կայազո՜ւն ա - պապիկի մեքենան գառաժում ա
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Պապակ (նախկինում՝ պապապա) – նապաստակ
հալալիկ – խաղալիք
վավատ – նավակ
Հիբիբու – Վիննի Պուխ (առանձին որ ասել ենք տալիս «Վինի» և «Պուխ» բառերը, ճիշտ արտասանում է, բայց հենց երկուսը միասին ենք ասել տալիս, Վիննի Պուխը դառնում է Հիբիբու)։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Մուկուչիկը՝ եղբորս տղան, Վինի Պուխին ասում էր «Պինի Խուվ», մեկ-մեկ էլ վերջին «վ»-ի փոխարեն էն անհարմար հնչյունն էր արտաբերում...
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Էս մենակ իմ երեխա՞ն ա թոթովում։ Մի քիչ էլ դուք գրեք, յա
հոգեքաշ – շոգեքաշ
իծանիվ – հեծանիվ
ութիլիկ – ուտելիք
Վերջին խմբագրող՝ Ուլուանա: 11.08.2013, 06:43:
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ