Պուճուր մարդը

[Ուլուանա]

Ենթադրում եմ, որ իրական դեպքի վրա է հիմնված, ու հեղինակն ուղղակի պատմել է իր հետ պատահածը՝ գուցե փորձելով ինչ–որ չափով գեղարվեստական ձևով ներկայացնել, բայց պարզ զգացվում է, որ գրելու վարպետություն առանձնապես չունի, շարադրանքն անվարժ է ու գեղարվեստականությունից գրեթե զուրկ։ Իսկ բուն նյութը լավ շարադրվելու դեպքում կարող էր հաջող պատմվածք դառնալ։ Իսկ էսպես, ոնց որ Բյուրն ասեց, ընդամենը ինչ–որ մեկի օրագրային կամ բլոգային գրառում է։

[Mephistopheles]

Դավ ջան, դու ե՞ս գրել… դեռ չեմ կարդացել…

[Դավիթ]

Դավ ջան, դու ե՞ս գրել… դեռ չեմ կարդացել…

Չէ, Գրիգը:

[Դավիթ]

Նախօրեին կայացել է «Գրեթերթի» ամենամյա մրցանակաբաշխությունը: Արձակի բնագավառում մրցանակ է ստացել Գրիգը «Պուճուր մարդը» ստեղծագործության համար, պոեզիայի բնագավառում՝ Մանե Գրիգորյանը՝ «Բանաստեղծական շարքի» համար, գրաքննադատություն անվանակարգում մրցանակ է ստացել Անի Հովնանյանը «Սի բեմոլից» մինչև «Լույսի ջրվեժներից առաջ» հոդվածի համար, հրապարակախոսություն և էսսե անվանակարգում՝գրականագետ Արքմենիկ Նիկողոսյանը «Ափսոս գրաքննադատությունը» հոդվածի համար, թարգմանություն անվանակարգում` Անի Հակոբյան, Չ. Բուկովսկի «Քաղաքի ամենագեղեցիկ կինը» պատմվածքի համար: Գրաքննադատություն անվանակարգում մրցանակ ստացավ Անի Հովնանյանը` «Սի բեմոլից» մինչև «Լույսի ջրվեժներից առաջ»:

[Դավիթ]

Հետո ասում են, որ եթե ոմն X գործը ակումբցիները չեն քննադատել, նաև չեն գովել, ապա դա ամենևին չի նշանակում, որ նրանք (մենք) գրականությունից մի բան հասկանում ենք:

[Հայկօ]

Ուֆ

[StrangeLittleGirl]

Բյուր ջան, գրածդ նախադասությունը, էդ նախադասության մեջ «գրական ճաշակ» արտահայտության կիրառումը ի՞նչ առնչություն ունի իմ գրածի հետ:

դե եսիմ, որ սենց գործը սիրուն պատմություն ես անվանել լավ, լավ, մի նեղվի, ես էլ քեզ եմ սիրում

[Շինարար]

դե եսիմ, որ սենց գործը սիրուն պատմություն ես անվանել լավ, լավ, մի նեղվի, ես էլ քեզ եմ սիրում

Բյուր ջան, գործը գործ կանվանեմ, սիրուն անվանել եմ պատմությունը: Իրականում վստահ եմ, որ էս պատմությունից հրաշք գործ կարելի ա ստանալ: Ուն նույն գրառման մեջ գրել եմ, թե ինչ ա պետք անել, որ այն դառնա հրաշք գործ: Բայց դե

Ինչ վերաբերում ա, որ մրցանակ ա ստացել, իրականում ինչ-որ տեղ չարախնդորեն նաև գոհ եմ: Ասեմ՝ ինչու: Գաղտնիք չի, որ մեր ակումբի մրցույթներում ներկայացված գործերի մեծ մասը կամ գոնե իմ կարծիքով առայժմ բոլորը ինչ-որ ստեղծագործական գլուխգործոցներ չեն: Դեռ չունենք ամեն տառի, բառի, բառերի հերթականության, նախադասության, խոսքում եղած ռիթմի, կառույցի վրա լրջորեն աշխատած էնպիսի ստեղծագործություններ, որպիսին կարող ենք ունենալ ու ունենալու ենք, եթե էս տեմպերով առաջ շարժվենք, վստահ եմ, բայց արդեն էսօր որևէ այլ մրցանակաբաշխություն էս ոլորտումգոնե մերից լավը չի, ինչքան էլ մենք ոչ պրոֆեսիոնալներով, հասարակ ընթերցողներով ենք քվեարկում: Էսնիշը պահելու ու բարձրացնելու համար ամենակարևոր նաև էն ա, որ մենք շարքային ընթերցողներս էլ երբեք չկորցնենք մեզ, չսկսենք ընկերականության և այլնի տուրք տալ: Մեզ համար ուղղակի ամեն հաջորդ մրցույթում պետք ա չափանիշ լինի նախորդ մրցույթը ուրիշ ոչ մի բանի հետ համեմատվելու չունենք:

[Գալաթեա]

Նկարչին շատ սիրեցի: Ու իր ամպերով նկարներից եմ ուզում: Երևի սրանից հետո ամպերով նկար որ տեսնեմ, իրեն եմ հիշելու:
Բայց դե կատարումը թույլ ա: Ավելի լավ պետք ա գրվեր, նյութն ափսոս էր:

[Ուլուանա]

Նախօրեին կայացել է «Գրեթերթի» ամենամյա մրցանակաբաշխությունը: Արձակի բնագավառում մրցանակ է ստացել Գրիգը «Պուճուր մարդը» ստեղծագործության համար, պոեզիայի բնագավառում՝ Մանե Գրիգորյանը՝ «Բանաստեղծական շարքի» համար, գրաքննադատություն անվանակարգում մրցանակ է ստացել Անի Հովնանյանը «Սի բեմոլից» մինչև «Լույսի ջրվեժներից առաջ» հոդվածի համար, հրապարակախոսություն և էսսե անվանակարգում՝գրականագետ Արքմենիկ Նիկողոսյանը «Ափսոս գրաքննադատությունը» հոդվածի համար, թարգմանություն անվանակարգում` Անի Հակոբյան, Չ. Բուկովսկի «Քաղաքի ամենագեղեցիկ կինը» պատմվածքի համար: Գրաքննադատություն անվանակարգում մրցանակ ստացավ Անի Հովնանյանը` «Սի բեմոլից» մինչև «Լույսի ջրվեժներից առաջ»:

Ո՞նց թե։ Էս պատմվածքը մրցանա՞կ ա ստացել ։ Ապշած եմ ուղղակի։ Փաստորեն, իրենց համար հեչ նշանակություն չունի, թե ոնց ա գրված, կարևորը՝ ինչի մասին ա։ Մրցանակ ստացած մյուս գործերին ծանոթ չեմ, բայց էս մեկից կարելի ա տենց եզրակացություն անել։

[Alphaone]

Հայեր, ես Գրանիշի ճաշակին մեեեծ հարցականով եմ վերաբերում ու ակումբի ամենաձախողված գործը հաստատ իրենց հաջողվածից շատ եմ հավանում, բայց այս մեկն իրականում ախր լավն էր: Ախր ոնց որ դիտմամբ անհարթ գրած լինի, ոնց որ նստես, լսես թե քեզ ինչ են պատմում, հասկանում եք, մի տեսակ տնավարի ա, շատ անմիջական, հենց դրա համար էլ շարադրանքն ինձ դուր ա եկել...

[Գալաթեա]

Հայեր, ես Գրանիշի ճաշակին մեեեծ հարցականով եմ վերաբերում ու ակումբի ամենաձախողված գործը հաստատ իրենց հաջողվածից շատ եմ հավանում, բայց այս մեկն իրականում ախր լավն էր: Ախր ոնց որ դիտմամբ անհարթ գրած լինի, ոնց որ նստես, լսես թե քեզ ինչ են պատմում, հասկանում եք, մի տեսակ տնավարի ա, շատ անմիջական, հենց դրա համար էլ շարադրանքն ինձ դուր ա եկել...

Ալֆուշս, կբացատրե՞ս՝ ինչի ա պետք դիտմամբ անվարժ ու անհարթ գրել, որ տնականության ու պատմելու տպավորություն ստեղծվի:
Ականջավոր լուսինն էլ էր տնական ու հավես պատմած, բայց անհարթ չէր:

[Alphaone]

Ալֆուշս, կբացատրե՞ս՝ ինչի ա պետք դիտմամբ անվարժ ու անհարթ գրել, որ տնականության ու պատմելու տպավորություն ստեղծվի:
Ականջավոր լուսինն էլ էր տնական ու հավես պատմած, բայց անհարթ չէր:

Գալ, ես լուրջ չգիտեմ, հեղինակի կողմից ստեղծագործական հնարք էր, թե ինքը գրել չգիտի, բայց ես հենց սկզբից հնարք ընկալեցի, ոնց որ իմ ուսանող ընկերներից մեկը դներ մի պատմություն պատմեր, ու հենց անհարթությունն էլ բնականի էֆֆեկտ էր տալիս, չգիտեմ, որքանով ա էդպես գրելը ճիշտ, բայց ինձ իրականում դա որպես նորովի մեկնաբանում դուր եկավ:

[Ուլուանա]

Հայեր, ես Գրանիշի ճաշակին մեեեծ հարցականով եմ վերաբերում ու ակումբի ամենաձախողված գործը հաստատ իրենց հաջողվածից շատ եմ հավանում, բայց այս մեկն իրականում ախր լավն էր: Ախր ոնց որ դիտմամբ անհարթ գրած լինի, ոնց որ նստես, լսես թե քեզ ինչ են պատմում, հասկանում եք, մի տեսակ տնավարի ա, շատ անմիջական, հենց դրա համար էլ շարադրանքն ինձ դուր ա եկել...

Չէ, Ալֆա ջան, հեչ էլ դիտմամբ չէր, չնայած անվարժ ու անհարթ պատմելու իմաստն էլ չեմ հասկանում, որ մարդ դիտմամբ աներ։ Հենց փորձած էր գրական, գեղարվեստական ձևով գրել, բայց չի հաջողվել, որովհետև ակնհայտ ա, որ հեղինակը գրելու հետ առանձնապես առնչություն չունի, կամ էլ գուցե ունի, այսինքն՝ էլի ա գրել մինչև էդ, բայց երևի կողքից ընկեր–բարեկամներն էնքան են գովել չեղած տեղից, որ աճելու համար խթան չի ունեցել։ Ինչևէ, էդ տվյալ դեպքում էական չի, էականն էն ա, որ էստեղ պատմվածք չկար։ Ու բնական պատմելու համար էլ, ինչպես Գալաթեան արդեն նկատեց, հեչ պարտադիր չի անվարժ ու կցկտուր պատմել։ Սա գեղարվեստական գործ չես անվանի, էլի։ Մեր Ակումբի impression–ն, օրինակ, որ սրճարանում նստած ընկերներին մի բան պատմի, հաստատ շատ ավելի գեղարվեստական կլինի, քան սա։

[Alphaone]

Է՜, Անուկ, impression-ին բերեցիր, էս գործի հետ համեմատեցիր, Դավիթը ոնց էր ասել երկու տարբեր մարդկանց մի նախադասության մեջ գրելը սրբապղծություն ա, impressiօn-ը լրիվ ուրիշ որակական մակարդակ ա: Երբ կարդացի, ես չգիտեի, որ սա մրցույթում հաղթող գործ է, ինձ թվում էր՝ սկսնակ է գրել ու իր պարզության մեջ շատ դուր եկավ, բայց ինչքան էլ դուր գա, ակումբի հեղինակների հետ չեմ համեմատում: Բացի դա, հնարավոր է՝ գեղարվեստականացնելու փորձն ավելորդ պաթոս հաղորդեր, իսկ այսպես իրականում ես կարդում եմ ու տեսնում պատկերները...