ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ ՌՈՄԱՆՍ
Աշունը երբեք գարուն չի բուրում,
Աշունը գարնան զարթոնք չի սիրում,
Աշունը հավատ ինձ չի ընծայում,
Աշունը ձմռան ավետն է բերում...
Աշնանը այնպես թախծում է հոգիս,
Աշնանը այնպես տխրում է հոգիս,
Աշնանը այնպես ցավում է հոգիս,
Աշնանը այնպես լալիս է հոգիս...
ՈՒ այսպես աշունն հալածում է ինձ
Գունեղ դեղինով խաբում է կրկին,
Մութ քամիներով, ցուրտ գիշերներով
Պարուրում է ինձ, վախեցնում կրկին...
Աշունը երբեք գարուն չի բուրում,
Աշունը գարնան զարթոնք չի սիրում,
Աշնանը այնպես ցավում է հոգիս,
Աշնանը այնպես լալիս է հոգիս...
...................
Աշունը անչափ բարի է դարձել...
- Աշուն, սիրելիս, անփորձ շուրթերիս
համբույր դրոշմիր էլի ու էլի՝
Իմ սիրելիի անեղծ շուրթերով...
Աշունը անչափ թովիչ է դարձել՝ գարուն է բուրում,
Աշունը անչափ անկեղծ է դարձել՝ հավատ է սփռում,
Աշունը անչափ խոսուն է դարձել՝ հույսեր է բերում
Աշունը անչափ բարի է դարձել... սեր է շռայլում...
1987-2008
Մեջբերել
Էջանիշներ