Պետք չի այդ պարբերությունը ամբողջ հատվածից դուրս ընկալել։ Կերպարի համար էլ է այդ հեռախոսահամարի հիշողությունը շեղիչ։ Եվ մի մոռացի, որ ամբողջ տեսարանը գիշերային անքնության արտացոլում է, կերպարի մտքերն էլ՝ խառնված։ Այդ երրորդ դեմքն էլ կարող է ընկալվել որպես կերպարի մտքեր․ ինքն իր շրջական երրորդ դեմքով նկարագրում է, մեջը ներդնելով իր կարծիքները այդ անտարբեր նկարագրության մասին։ Բայց հեռախոսահամարի հիշողությամբ տարված սկսում է արդեն ավելի ակտիվ ինքն իրեն պատմել՝ հիշելով ակտիվորեն վերափոխում է իր իսկ անցյալը։ivy-ի խոսքերից
Էդ վերջին նախադասությունը չհաշված՝ սկիզբը շատ էի հավանել
Դրա համար էդ անցումի մասին էսքան գրեցի. ամբողջ տեքստը էնքան լավն էր, սահուն, արդեն հեղինակին սկսել էի համակրել, մեկ էլ՝ էդ առաջին դեմքը...
Պատմվածքի ժանրը ամենաբարդերից մեկն է։ Սեղմ շարադրանքով պետք է զարգացնել կերպար․․․ կանոնների մեջ դնել շարադրանքը պետք չէ, ոչ-սահունությունն էլ կարող է պատմվածքի անբաժան մաս էլ լինել։
Մեջբերել
Էջանիշներ