Հավաքածու մրցույթ -2. Աշխարհի սկիզբը

[Mephistopheles]

Ես չեմ նեղանում, Մեֆ ջան: Իմ գրածի մեջ լիքը թաքնված մեծամտություն կար, որ մի բան էլ դու պետք ա նեղանայիր

չկար… ես չեմ տեսել…

[Գալաթեա]

Չի թողնում վարկանիշ տամ

Ես կտամ իմ ու քո անունից, Այվ:

[Ամպ]

Հազիվ կարդացի, վերջացրի: Ես մի քիչ ուրիշ պատմվածքներ էի սպասում: Ֆենտզի, սայ-ֆայ կարդալու հույսեր էի փայփայում: Ափսոս : Մի մրցույթում ադամ-եվան չափից շատ էին ինձ համար: Ասենք՝ լիքը աշխարհներ կան. ինչի՞ ա հենց Երկիր մոլորակի աշխարհաստեղծումը շատ շոշափվել: Ակումբում էլի թեմատիկ մրցույթ էր եղել՝ «Իմ քաղաքը», ու պահանջն էն չէր, որ հեղինակներն անպայման ինչ-որ քաղաքի մասին գրեն: Ամեն մարդ կարող էր էն սար ու չոլի, էն քար ու քռի մասին գրել, որ իր քաղաքն էր համարում: Բայց էդ մրցույթում էլ էին թեմայի սահմանները նեղացրել: Իմ կարծիքով թեմատիկ մրցույթ էլ չարժի կազմակերպել: Որպեսզի տարբերակներն իրարից շատ չտարբերվեն, ասենք՝ մի մրցույթում Դարինայի կողքին Սպանդարամետ չլինի, ավելի լավ է՝ ժանրային սահմանափակում դրվի:

Հիմա ամեն տարբերակի մասին մի երկու բան էլ գրեմ, հետո քվեարկեմ:

1. Աշխարհի սկիզբը. հեքիաթների համար խելքս գնում ա: Դե էս տարբերակն իսկական հեքիաթ չէր, բայց իրա հեքիաթային ոճն ինձ լրիվ տարավ հասցրեց Կայայի ու Ճեյայի կլոր տնակ: Նկարագրությունները շատ սիրուն էին, պատկերավոր: Այ հենց հիմա աչքիս առաջ ա ծերուկ Կայան՝ գլխարկից դուրս ցցված էրկու փունջ ունքերով :
Բովանդակության մասով սիրտս մի քիչ կախ ա. սկզբում մտածում էի, որ ավելի լավ կլիներ կա՛մ Կայայի աշխարհաստեղծ գործունեությունը միայն նկարագրվեր, կա՛մ Ինիի աշխարհը: Բայց առաջինի դեպքում կլիներ Ադամ-Եվայի անվանափոխված տարբերակ, իսկ երկրորդի դեպքում հասարակ, անհետաքրքիր պատմվածք: Երկուսն իրար շաղկապելով ներկայացնելը երևի լավագույն լուծումն էր: Բայց ինձ համար աշխարհից աշխարհ անցումը կտրուկ էր լինում: Մինչև հասցնում էիր քեզ պատկերացնել թարս-մարս աճած ծառերի աշխարհում, մեկ էլ շրխկալով ընկնում էիր հեռուստացույցով աշխարհ: Նույնիսկ երկխոսությունները, չնայած բացատներով առանձնացված էին, մեկ-մեկ խճճում էին: Մինչև Տիկենց երկխոսությունը մարսում էիր, Ճեյան էր մեջ ընկնում:
Կուզենայի, որ Կայայի աշխարհում մեր աշխարհին բնորոշ ատրիբուտներ, նույնիսկ մտքեր չլինեին: Նմանատիպ, օրինակ. Ափսո՜ս հարևաններ չկային, որ գնար հետները մի բաժակ սուրճ խմելու ու տեղը տեղին գլուխ գովելու:
Տեղ-տեղ էլ հեղինակը չի դիմացել, ջրիկացել՝ սերժ-մերժ ա խառնել :
Կերպարներից ինձ ամենաշատը Կայան դուր եկավ: Կարդում էի ու սենց անիմեի ձևով պատկերացնում: Ժող, մենակ ե՞ս եմ, թե դուք էլ էիք Կայային ու Ճեյային ճապոնական հեքիաթների կերպարների տեսքով պատկերացնում:
Վերնագրի մասին. ես մի ինչ-որ ին-յանոտ վերնագիր կդնեի:
Պատմվածքն անթերի չէր, բայց ինձ դուր եկավ, լավն էր: Գրագետ էր գրված. սա ինձ համար շատ կարևոր պայման ա:
Հա, մեկ էլ մոռացա ասեմ՝ ես ավելի շատ հավատում եմ, որ Ինին ա ստեղծել Կայային ու նրա աշխարհը:
Կքվեարկեմ:

2. Ուվալնյատի օրը - 2. ենթադրելի էր՝ էնպիսի տարբերակ կլինի, որ աշխարհաստեղծումը մանկան աչքերով կներկայացնի, բայց որ մի խուլիգան գորիլիկ կլինի՝ հետն էլ մադամից կոմպլեքսավորվող, մտքովս չէր անցնում: Ժող, լավ, էլի : Հակիրճ, կարճ-կոնկրետ, շրխկացնող պարզ նախադասություններով, պատկերավոր նկարագրություններով տարբերակ էր: Շնորհակալություններից ու ստացած ձայներից ենթադրում եմ, որ ակումբցիները հավանել են: Բայց ես չեմ հավանել:
Չեմ քվեարկի:

3. Վերջիվերջո. էս տարբերակի ածականների առատությունից շունչս կտրվեց: Կետադրության առատությունից էլ: Ո՛չ բովանդակությունից բան հասկացա, ո՛չ իմաստից, ո՛չ էլ ասելիքից:
Չեմ քվեարկի:

4. Կապույտ ճնճղուկների արահետը հենց վերնագրի շնորհիվ ամենաառաջինն եմ կարդացել: Հույս ունեի, որ հեքիաթ կլինի: Ափսոս: Ոչ մի տարբերակի մեջ էսքան անհամապատասխանություն չկար: Մեջս կռիվ էին անում կերպասե փքուն զգեստով արքայադուստրն ու ամուսնու հետ քնել չսիրող հարևանի աղջիկը…
Չեմ քվեարկի:

5. Սոմնիում. լավն էր: Ափսոս՝ կարդալիս մի քանի անգամ կոմպից կտրեցին ինձ, ջղայնացրին. կեսից անհավես կարդացի: Բայց մինչև հիմա կարդացածս միակ տարբերակն ա՝ որ վերջն ինձ հետաքրքիր էր: Գրագետ ու մրցույթի ամենախնամքով գրված գործն էր: Սյուժեն ինձ հարազատներից չէր, բայց որ հետաքրքիր էր, ու հստակ գծված զարգացում ուներ, էդ փաստ ա: Կարդալուց հետո մի տեսակ տխրություն զգացի:
Հաստատ կքվեարկեմ:

6. Աշխարհի սկիզբը-2. խառն էր: Էն տպավորությունն էր, որ հեղինակի գլխում անհաշտ, լիքը խառը մտքեր կան, ու գրիչն էլ իրեն չի ենթարկվում: Սահուն կարդացվող գործերից չէր, բայց բառախեղդ էլ արված չէր: Մեջը ինչ-որ բան կար, որ ձգում էր մինչև վերջ կարդալ: Ամբողջական վերցրած՝ էս տարբերակի մեջ ոչ մի միտք չեմ տեսնում, բայց առանձին-առանձին որոշ մտքեր կային, որ ինձ հարազատ էին: Մի երկու տեղ էլ սիրուն նկարագրություններ կային:
Երևի չեմ քվեարկի:

7. Աշխարհի սկիզբը–3. հուսանք՝ էս տարբերակի հեղինակը դպրոցական ա: Սովորական, պարզ-հասարակ հումորային մոտավոր վերապատում էր: Ուրիշ ասելիք չունեմ:
Չեմ քվեարկի:

8. Իկարո. լավն էր, բայց Սոմնիումի նման սահուն չէր կարդացվում: Մանավանդ սկիզբը դժվարությամբ էր առաջ գնում: Մի տեսակ չէի կարողանում պատմվածքի մեջ մտնել. կողքից դիտորդի դերում էի: Մեջտեղներից իմ ու հերոսների միջև ընկած սահմանը մի քիչ լղոզվեց, բայց էլի օտար էի մնում:
Զգացվում ա, որ լավ աշխատել ա հեղինակը: Բայց բարդ նախադասություններ շատ ա օգտագործել: Անընդհատ բաղձալի վերջակետի էի ման գալիս: Մեկ-մեկ շունչ քաշելու համար պարզ նախադասությամբ էլ կարելի ա նկարագրել ասելիքը:
Սյուժեն օրիգինալ չէր, բայց ես սիրում եմ սենց սյուժեներ: Քաղաքի անվանումն էլ ինձ դուր եկավ: Վերջին նախադասությունն էլ էր լավը: Չեմ զարմանում, որ էս տարբերակը հաղթում է: Ինձ համար երկու առաջատարներ կան՝ Իկարոն ու Սոմնիումը: Որն էլ հաղթի՝ գոհ կլինեմ:
Ինձ թվում է՝ հեղինակը Alphaone-ն է: Իսկ Սոմնիումինը՝ Գալաթեան:
Կքվեարկեմ:

9. Մահացած կնոջ աչքերը մինչև վերջ կարդացի, բայց բա՜ն չհասկացա: Նայում եմ մրցույթի թեմային, հետո նայում էս տարբերակին… Կներեք, բայց էս տարբերակն ինձ համար ոնց որ նախագահական ընտրություններին առաջադրված էն կարատեիստը լինի (անունն էլ չեմ հիշում):
Հաստատ չեմ քվեարկի:

10. Աշխարհի սկիզբը-4. ընդհանուր վատը չէր, բայց մի տեսակ գորշ զգացողությամբ էր պատում: Նույնիսկ վիճակը չէր փրկում էն, որ «արյամբ ճպճպացող հրապարակում նորից արև ա բարձրանալու»:
Կարելի էր պատմվածքը Փյունիկ վերնագրել, կամ Վերածնունդ, կամ եսիմինչ. 5 հատ Աշխարհի սկիզբ ունենք:
Պատմվածքի վերջում Էն 5-6 տող հավաքական գոյականների թվարկելն անիմաստ էր, իսկ վերջին նախադասությունն էլ լրիվ ավելորդ:
Երևի չեմ քվեարկի:

12. Հավերժական «վտարում». ի՞նչ գրեմ էս տարբերակի մասին: Բովանդակությունը շատ պարզ էր: Եթե իմաստն էն էր, որ ամեն մարդ պիտի իր աշխարհն ունենա ու ինքն արարի այդ աշխարհում, ապա իմաստն էլ էր պարզ:
Լեզվի առումով՝ անհարթ էր, հաճելի կարդացվող գործ չէր: Ինձ ահավոր նյարդայնացնում էր տեքստում անձնական դերանունների առատությունը: Ժող ջան, դիմավոր բայերը հնարավորություն են տալիս երբեմն-երբեմն անձնական դերանունները դեն նետել ու ավելի թեթև նախադասություններ ունենալ:
Աչք էր ծակում նաև Աստված բառի սխալ հոլովումը. ոչ թե Աստծո, այլ Աստծու: Ստուգման համար հոլովումը շարունակեք՝ Աստծուն, Աստծուց…
Որոշ բառակապակցություններ ու նախադասություններ էլ ինձ համար նորույթ էին. մտածող եղեգ, Նա չափազանց մերն էր…
Չհավանեցի. չեմ քվեարկի:

14. Եթե աշխարհի վերջը լինի առաջիկա կիրակի. էս մեկն էլ էր լավը, հետաքրքիր մոտեցում էր: Ափսոս՝ վերջում ա, թե չէ ավելի շատ ձայն կհավաքեր: Ահավոր հոգնած կարդացի. էն մյուսների նման երկար-բարակ չեմ կարող մեկնաբանել, բայց մի նախադասություն մեջս մեխվել ա. վիրտուալ իրականության մեջ մարդիկ դադարել էին զգալ իրենց մարմինները:
Միտքը, շարադրանքը, հումորը լավն էր: Գրագետ էլ գրված էր:
Ինձ թվում ա՝ Այվին ա:
Կքվեարկեմ:

11-րդ ու 13-րդ տարբերակները չեմ կարողանում կարդալ: Հա՛ ինձ տրամադրում եմ, հա՛ նորից սկսում եմ, բայց առաջ չի գնում: Չգիտեմ՝ ինչն ա պատճառը: Երևի նրանից ա, որ վերջիններից են, երկար են ու կլանիչ սկիզբ էլ չունեն: Հեղինակներից ներողություն եմ խնդրում:

Գնամ քվեարկեմ: Ապրեք, ժող ջան:

[StrangeLittleGirl]

Կամ էլ գուցե դա հենց իրա տարբերակն ա, ո՞վ գիտի ։

Կարող ա

Բյուր, Ուվալնյատ դվան Հովոն ա չէ՞ իրականում:

Չէ, Գալ, ինքը խաբար էր չէր: Որ ուղարկեցի կարդա, ահագին զարմացավ Համ էլ ինքը սկզբունքորեն գրական մրցույթների չի մասնակցում:

Չգիտեմ, Բյուր, երևի էն չի: Էսօր մի ուրիշ առիթով էլ ակամա մտածեցի, որ ես, իրոք, փշեր ունեմ:
Բայց անկեղծ եմ, էդ մեկը հաստատ

Կակտուս ջան, ինձ թվում ա՝ ստեղծ չանկեղծ մարդ չկա
Ուղղակի եսի՞մ, մեկի տեղը երկու անգամ անխնա քլնգեցիր բոլոր գործերը: Գուցե մի անգամը հերիք լիներ:



Ամպ, քեզ մի հատ մե՜ծ պաչիկ: Վաղը կասեմ ինչու

[Արուսյակ]

ivy ջան, նման ակումբի` խելոք ու...գիժ մի այսպիսի միջավայրի կարիք ես այնքա~ն ունեի, որտեղ քաղաքականություն չկա~, նախագահի թեկնածուներ չկա~ն, անանասոտ որկրամանից ...եկող տաք ու տխմար ձայներ չկա~ն...Ես եկա այստեղ զրուցելու` ինձ բոլորիդ մեջ ու բոլորիդ միջով տեսնելու, իսկ քվեարկելը, ի դեպ, զգում եմ, հեչ էլ հեշտ բան չէ...

[StrangeLittleGirl]

ivy ջան, նման ակումբի` խելոք ու...գիժ մի այսպիսի միջավայրի կարիք ես այնքա~ն ունեի, որտեղ քաղաքականություն չկա~, նախագահի թեկնածուներ չկա~ն, անանասոտ որկրամանից ...եկող տաք ու տխմար ձայներ չկա~ն...Ես եկա այստեղ զրուցելու` ինձ բոլորիդ մեջ ու բոլորիդ միջով տեսնելու, իսկ քվեարկելը, ի դեպ, զգում եմ, հեչ էլ հեշտ բան չէ...

Արուսյակ ջան, մնաց երկու գրառում Անհամբեր սպասում ենք մյուս երկու գրառումներիդ ու ձայնիդ:

[Գալաթեա]

Ժող, բայց մենակ գրառումների քանակը չէր չէ՞, վարկանիշ էլ էր պետք ունենալ որոշակի քանակով:

[StrangeLittleGirl]

Ժող, բայց մենակ գրառումների քանակը չէր չէ՞, վարկանիշ էլ էր պետք ունենալ որոշակի քանակով:

Ինձ թվում ա՝ ունի

[ivy]

Ժող, բայց մենակ գրառումների քանակը չէր չէ՞, վարկանիշ էլ էր պետք ունենալ որոշակի քանակով:

Մի քիչ էլ վարկանիշ էր պետք, ինքն արդեն ունի

[Գալաթեա]

Ամպ, քեզ մի հատ մե՜ծ պաչիկ: Վաղը կասեմ ինչու

Ես էլ գիտեմ, բայց չեմ ասի

[Mephistopheles]

Արուսյակ ջան, մնաց երկու գրառում Անհամբեր սպասում ենք մյուս երկու գրառումներիդ ու ձայնիդ:

Ա-րուս-յա՛կ… Ա-րուս-յա՛կ… Ա-րուս-յա՛կ… Ա-րուս-յա՛կ… Ա-րուս-յա՛կ, Ա-րուս-յա՛կ, Ա-րուս-յա՛կ, Ա-րուս-յա՛կ

[StrangeLittleGirl]

Ես էլ գիտեմ, բայց չեմ ասի

յա, դու ի՞նչ գիտես

[ivy]

յա, դու ի՞նչ գիտես

Բյուր ջան, դու նենց մի էնտուզիազմի մեջ ես, արդեն երևի մարդ չկա, որ չգիտի

[Արուսյակ]

StrangeLittleGirl ջան, այսպես ջերմ ինձ ընդունում էր մեկ էլ մայրս...անգամ այն ժամանակ, երբ բռնվում էի իր կարած շալվար-փոխանի փողքերում փողոց փախցրած բլինչիկների...գործով. ձեթի հետքերն էին մատնում...Մի քիչ շուտասելուկանման ստացվեց...

[Ամմէ]

Ազգի ապագան քո ձեռքերում է: