Հավաքածու մրցույթ -2. Աշխարհի սկիզբը

[Sagittarius]

Մի հատ մի ալարի, կապույտ ճնճղուկների արահետ գուգլի, ինչ կլինի: Թե ինչից ես որոշել, որ դա ես եմ գրել, չեմ հասկանում:



Տասնմեկն էլ չեմ, առաջինն էլ չեմ: Էս մրցույթում չկամ: Պրծա՞նք
Առաջինը pdf-ով չի, Դավիթն ա ինչ-որ ֆորմատավորել չգիտեմ ինչու:

չէ, պրծնելը որն ա, համբերի՛ր: էս տաս էջ ա գուշակություն եք անում, ես հլը նոր եմ սկսել

[Ամմէ]

Մի հատ մի ալարի, կապույտ ճնճղուկների արահետ գուգլի, ինչ կլինի: Թե ինչից ես որոշել, որ դա ես եմ գրել, չեմ հասկանում:



Տասնմեկն էլ չեմ, առաջինն էլ չեմ: Էս մրցույթում չկամ: Պրծա՞նք
Առաջինը pdf-ով չի, Դավիթն ա ինչ-որ ֆորմատավորել չգիտեմ ինչու:

Ո՜ւֆ,
չգիտեմ խի,բայց ինձ թվում է դու ես: Դե լավ ասա իմանամ ով ա ՞:

[Mephistopheles]

Ժողովուրդ, կարա՞ք գործերը քննարկեք… ընկած ուզում եք իմանաք որն ով ա գրել… ի՞նչ տարբերություն…

[ivy]

Ժողովուրդ, կարա՞ք գործերը քննարկեք… ընկած ուզում եք իմանաք որն ով ա գրել… ի՞նչ տարբերություն…

Մեֆ, քեզնից լավ ոչ ոք չի քննարկում, շարունակիր, կարդանք

[ivy]

Չուկ, Կակտուս, Հայկօ, Ռայ, ո՞ւր եք:

[Mephistopheles]

Մեֆ, քեզնից լավ ոչ ոք չի քննարկում, շարունակիր, կարդանք

Դե ուրեմն մենակ ես եմ քվեարկելու…

քննարկեք Այվի ջան… էտ էլ յուրատեսակ հարգանք ա գրողների նկատմամբ (թե՞ հանդեպ)…

[ivy]

Դե ուրեմն մենակ եմ քվեարկելու…

Եթե մենակ դու քվեարկեիր, բոլորը զրոյի վրա կմնային

[StrangeLittleGirl]

Ո՜ւֆ,
չգիտեմ խի,բայց ինձ թվում է դու ես: Դե լավ ասա իմանամ ով ա ՞:

դե ես էլ քեզ ասում եմ, որ քեզ շա՜տ սխալ ա թվում: փառք Աստծո, էս մրցույթի միակ գործն ա, որ մինչև քվեարկության ավարտը հնարավոր ա իմանալ ով ա: դժվա՞ր ա մի հատ կապույտ ճնճղուկների արահետ գուգլելը, տեսնելը՝ ինչ կբերի:

[ivy]

քննարկեք Այվի ջան… էտ էլ յուրատեսակ հարգանք ա գրողների նկատմամբ (թե՞ հանդեպ)…

Դե լավ, նստեմ ես էլ հատիկ-հատիկ գրեմ բոլորի մասին, թեև որոշել էի էս անգամ էդպես չանել:

[ivy]

Գնացինք:

1–ին տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը»
Նկարագրությունները շատ լավն էին, հատկապես՝ սկզբում: Կերպարներն էլ էին հետաքրքիր, թեև առանձնապես զարգացում չստացան: Բայց ընդհանուր առմամբ, ստեղծագործությունը հավես էր գրված, ինձ դուր եկավ: Նույնիսկ տեղ-տեղ բանալ ու ձանձրալի երկխոսությունների վրա կարելի է աչք փակել:
Ինչի՞ մասին էր պատմվածքը: Սկզբում ինձ մի անմեղ հեքիաթ թվաց՝ իրականության տարրերով լցված, հետո երբ մի հատ էլ կարդացի, ուրիշ բաներ տեսա մեջը: Թեմային հարմարացնելով՝ հեղինակը ներկայացրել էր սեփական ապրումները «ոնց գրելու», «մրցույթներում հաղթելու» ու նմանատիպ ստեղծագործական հարցերի շուրջ (զարմանալի է, որ ոչ ոք դրա մասին չխոսեց, չէիք նկատե՞լ): Ու էդ մի տեսակ ազդեց վրաս, ուզեցի, որ հեղինակն իսկապես հաղթի: Եվ հենց էս տարբերակի օգտին էլ քվեարկել եմ:
Հ.Գ. Ի դեպ, Գերմանիայում Կայա անունով աղջկա եմ ճանաչում, մի քիչ զարմացա՝ տեսնելով, որ էստեղ տղամարդու անուն է

2–րդ տարբերակ. «Ուվալնյատի օրը - 2»
Էս գործի մասին արդեն էնքան խոսվեց, էլ չգիտեմ էլ ինչ ավել բան գրեմ: Ինձ դուր չի եկել: Կարճ ու կոնկրետ: Եվ չէի ուզի, որ էսպիսի գործ տպվեր «Գրեթերթում»: Բայց մի բան էլ պիտի ավելացնեմ: Մամաս՝ էն կարմիր գրչով հայերենի ուսուցչուհին, էսօր հարցնում էր՝ էդ ինչ ես հա կարդում-մարդում, պատմեցի իրեն, ինքն էլ թե՝ բեր ես էլ կարդամ: Ասեցի՝ կարդա: Ու նա (օ, աստվածնե՜ր) քանդվել էր էս գործի վրա, էն ինչ բացել էր բացել իմ մամային, ես լրիվ էշացել էի

3–րդ տարբերակ. «Վերջիվերջո»
Ընդհանուր, հետաքրքիր էր ներկայացված: Բայց սա ավելի շատ հոգեվիճակ էր (ընդ որում՝ դեպրեսիվոտ), անձնական փիլիսոփայություն, քան թե պատմվածք: Ինձ համար ստեղծագործություններում ամենակարևորը սյուժեն է, կերպարները, եթե զարգացում չկա, ինձ չի ձգում:

[Ամմէ]

Գնացինք:

1–ին տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը»
Նկարագրությունները շատ լավն էին, հատկապես՝ սկզբում: Կերպարներն էլ էին հետաքրքիր, թեև առանձնապես զարգացում չստացան: Բայց ընդհանուր առմամբ, ստեղծագործությունը հավես էր գրված, ինձ դուր եկավ: Նույնիսկ տեղ-տեղ բանալ ու ձանձրալի երկխոսությունների վրա կարելի է աչք փակել:
Ինչի՞ մասին էր պատմվածքը: Սկզբում ինձ մի անմեղ հեքիաթ թվաց՝ իրականության տարրերով լցված, հետո երբ մի հատ էլ կարդացի, ուրիշ բաներ տեսա մեջը: Թեմային հարմարացնելով՝ հեղինակը ներկայացրել էր սեփական ապրումները «ոնց գրելու», «մրցույթներում հաղթելու» ու նմանատիպ ստեղծագործական հարցերի շուրջ (զարմանալի է, որ ոչ ոք դրա մասին չխոսեց, չէիք նկատե՞լ): Ու էդ մի տեսակ ազդեց վրաս, ուզեցի, որ հեղինակն իսկապես հաղթի: Եվ հենց էս տարբերակի օգտին էլ քվեարկել եմ:
Հ.Գ. Ի դեպ, Գերմանիայում Կայա անունով աղջկա եմ ճանաչում, մի քիչ զարմացա՝ տեսնելով, որ էստեղ տղամարդու անուն է

2–րդ տարբերակ. «Ուվալնյատի օրը - 2»
Էս գործի մասին արդեն էնքան խոսվեց, էլ չգիտեմ էլ ինչ ավել բան գրեմ: Ինձ դուր չի եկել: Կարճ ու կոնկրետ: Եվ չէի ուզի, որ էսպիսի գործ տպվեր «Գրեթերթում»: Բայց մի բան էլ պիտի ավելացնեմ: Մամաս՝ էն կարմիր գրչով հայերենի ուսուցչուհին, էսօր հարցնում էր՝ էդ ինչ ես հա կարդում-մարդում, պատմեցի իրեն, ինքն էլ թե՝ բեր ես էլ կարդամ: Ասեցի՝ կարդա: Ու նա (օ, աստվածնե՜ր) քանդվել էր էս գործի վրա, էն ինչ բացել էր բացել իմ մամային, ես լրիվ էշացել էի

3–րդ տարբերակ. «Վերջիվերջո»
Ընդհանուր, հետաքրքիր էր ներկայացված: Բայց սա ավելի շատ հոգեվիճակ էր (ընդ որում՝ դեպրեսիվոտ), անձնական փիլիսոփայություն, քան թե պատմվածք: Ինձ համար ստեղծագործություններում ամենակարևորը սյուժեն է, կերպարները, եթե զարգացում չկա, ինձ չի ձգում:

Այվի ինչ լավ ես սկսել (բայց ինչ տարօրինակ ա չէ՞, որ ես մտածում եմ,որ դա դու ես գրել)Իսկ ինձ «Վերջիվերջո»ն դուր է եկել:

[Ամմէ]

«Վերջիվերջո»ն, որ կարդում էի մտածում էի Alphaone է գրել: Միգուցե և սխալվում եմ:

[Արուսյակ]

"Վերջիվերջո"-ն հնարավոր երազի ու հորինվածքի արտաքուստ անճիգ շարադրանք է, ճիգը թեմատիկ...ադապտացիայի ողնաթելում է...Բայց մի անկեղծ երանգ կար:

[Գալաթեա]

Արուսյակը որ գրում ա, ոնց որ Մեֆը լինի՝ պուճուր ժամանակ:

[Արուսյակ]

"Աշխարհի սկիզբը" /1–ին տարբերակ/ կարդալուց այն զգացողությունն էր, որն ունենում ես լավ բոված, համը տեղը ու խոշոր արևածաղիկ չրթելիս. հա'մ...ծնոտդ հոգնում է, հա'մ էլ ուզում ես հասնել վերջին հատիկին: Չգիտեմ`բայց մի շնչի համար...հատիկները ցանկալիից շատ էին: