1–ին տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը»- StrangeLittleGirl
2–րդ տարբերակ. «Ուվալնյատի օրը - 2»- impression
3–րդ տարբերակ. «Վերջիվերջո»- Նարինե Կռոյան
4–րդ տարբերակ. «Կապույտ ճնճղուկների արահետը»- Տաիշա Աբելար
5–րդ տարբերակ. «Սոմնիում»- ivy
6–րդ տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը-2»- Մերի Մկրտչյան
7–րդ տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը–3»- Սահականուշ Արոյան
8–րդ տարբերակ. «Իկարո»- Արէա
9–րդ տարբերակ. «Մահացած կնոջ աչքերը»- Նառա Վարդանյան
10–րդ տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը-4»- Ռուզան Ազիզյան
11–րդ տարբերակ. «Աշխարհի սկիզբը-5»- Հայկ Պողոսյան
12–րդ տարբերակ. «Հավերժական «վտարում»»- Սոֆիա Օհանյան
13–րդ տարբերակ. «Երբ աշխարհը մանուկ էր»- Հովիկ Մխիթարյան
14–րդ տարբերակ. «Եթե աշխարհի վերջը լինի առաջիկա կիրակի»- Արփի Ոսկանյան
Sambitbaba (08.01.2013)

Sambitbaba (08.01.2013), Գալաթեա (07.01.2013), Տրիբուն (07.01.2013)
Հարցիս ժամանակ դեռ մենակ «կարող ա»-ն էի տեսել![]()
Sambitbaba (08.01.2013), Դավիթ (07.01.2013)


Էս անգամ որոշել էի մեկնաբանությունները չկարդալ, մենակ ստեղծագործությունները կարդալ, քվեարկել, կարծիք գրել ու քաշվել մի կողմ, բայց դե չդիմացա...
Ճիշտն ասած՝ կոնկրետ էս թեմային ես հենց սկզբից էլ դեմ էի՝ կանխագուշակելով դրա չարչրկվածությունը ու սպասելի մոտեցումները։ Բայց որոշ մարդիկ ասեցին, որ չէ, աշխարհի սկիզբն իրականում բավական լայն հասկացություն է, ու հնարավոր է, որ լավ էլ հետաքրքիր, յուրօրինակ մոտեցումներ լինեն։ Շատ հետաքրքիր ու յուրօրինակ մոտեցումներ կարծես թե չեղան։ Ինձ համար չկար էնպիսի գործ, որ ասեմ՝ լրիվ ինքն էր։ Թեև ես, ի տարբերություն շատերի, կոնկրետ ուղղությամբ ակնկալիքներ չունեի, որ ասեմ՝ դրանք չգտա, հիասթափվեցի։ Բայց ադամ–եվայական ծեծված տարբերակներ, համոզված էի, որ լինելու են, ու որ չեմ հավանելու դրանք։ Էդպես էլ եղավ. ադամ–եվայական տարբերակներից ոչ մեկն էլ չհավանեցի։
«Աշխարհի սկիզբը–3»–ն ինձ համար ոչինչ չասող, անհետաքրքիր գործ էր, էլ չխորանամ։ «Հավերաժական «վտարումն»» ավելի հավանեցի, իմ կարծիքով, ծեծված պատմության նկատմամբ քիչ թե շատ նոր մոտեցում էր ցուցաբերված, բայց, մեկ է, թույլ էր, ընթացքն էլ ընդհանուր առմամբ ձանձրալի էր։ Մյուսը՝ «Երբ աշխարհը մանուկ էր», կներեք, չկարողացա մինչև վերջ կարդալ։ Երևի պատճառը մասամբ նաև վերջիններից լինելն էր, բայց դե որ հետաքրքրեր, հաստատ կշարունակեի. սկիզբը բոլորին խոստումնալից չէր, ու համոզված եմ՝ մինչև վերջ կարդալու դեպքում էլ չէի հավանելու։
Ի դեպ, երևի բոլորն էլ նկատեցին, որ աշխարհի վերջին չանդրադարձող ու միաժամանակ ոչ ադամ–եվայական տարբերակներ համարյա չկային, եղածներն էլ թույլ էին ոնց որ թե։ Ու երևի իսկապես դժվար էր առանց դրա, էնպես որ երևի չարժե շատ մեղադրել հեղինակներին աշխարհի վերջն օգտագործելու համար։
Հիմա՝ սկզբից.
1. Աշխարհի սկիզբը
Հումորը վատը չէր, համով–հոտով նկարագրություններ կային, հիմնականում՝ սկզբում, բայց ընթացքն ինձ ձանձրալի թվաց, հատկապես ապակու հետևում ապրողներին հետևելու ընթացքում Ճեյայի ու Կայայի խոսակցությունները շատ անհետաքրքիր էին ու կանխատեսելի, ոչինչ չասող։ Երևում է, որ հեղինակը գրելուց լավ է, բայց տվյալ դեպքում շեշտն ավելի շատ դրել է համով շարադրանքի վրա, քան սյուժեի զարգացման։ Էդ էլ վատ միտք չի, բայց ոչ ինձ համար։
2. Ուվալնյատի օրը–2
Հեղինակը լավ հումոր ունի ու մտքերը տպավորիչ արտահայտելու շնորհք, բայց գրվածքը որպես ստեղծագործություն չընկալեցի։ Արդեն մի քանի անգամ նշվեց, որ ավելի շուտ հոգեվիճակ էր կոնկրետ, քան ստեղծագործություն, ու Մեֆն, իմ կարծիքով, շատ լավ բնորոշել էր էս գործը։ Չստացված հումորի մասին դիտարկումը չհաշված՝ ստորագրում եմ Մեֆի՝ էս գործի մասին բոլոր գրառումների տակ։ Հա, համ էլ ես բնավ ցինիզմի սիրահար չեմ, ու հատկապես էսքան մեծ դոզայով ցինիզմն ինձ համար միանշանակ ի վնաս ստեղծագործության է գործում։
3. Վերջիվերջո
Անտեղի ծանրաբեռնված ու առնվազն ինձ համար ոչինչ չասող տեքստ։ Մի տեսակ ինքնանպատակ նկարագրություններ։ Չհավանեցի։ Չնայած, հեղինակը գրելու որոշակի շնորհք ու փորձ, կարծում եմ, ունի։
4. Կապույտ ճնճղուկների արահետը
Յուրօրինակ երևալու ջանքեր կային ահագին։ Վերնագիրն արդեն չգրավեց. մոտավորապես պատկերացնում էի, որ չափից դուրս յուրօրինակ գործ եմ կարդալու։ Չեմ սիրում էս ոճի գրվածքներ։ Ուղեղս բռնաբարվեց ներկայացված պատճառահետևանքային կապերի մեջ տրամաբանության անպտուղ որոնումներից։ Իսկ վերջնական հիասթափությունը վրա հասավ վերջում (Գալաթեան էդ պահը լավ էր բնորոշել).
Մի խոսքով՝ դուր չեկավ։Մեր հարևանի աղջիկը չի սիրում ամուսնու հետ քնել: Ինքը սիրում է ուրիշ երիտասարդի: Այդ երիտասարդը սիրում է նրա ընկերուհուն, ընկերուհին` ինձ:
Այդ պահին տեսա օրգազմից աղճատված նրա դեմքը, երբ տքնում էր վրաս: Ես կիսաանտարբեր պառկած էի:
Իմ միտքը թևածում էր Կապույտ ճնճղուկների արահետում: Ես գիտեի դրա տեղն ու քանիցս եղել էի այնտեղ:
5. Սոմնիում
Ըստ իս, մրցույթի ամենահմուտ գրված ու ամենաավարտուն գործն է։ Պատմվածքի կառուցվածքը, սյուժեն՝ ամեն ինչ հաջող էր մտածված, մշակված։ Ճիշտ է, աշխարհի սկզբի գաղափարի մեջ մի կերպ էր խցկվել, բայց դե, ինչպես նկատեցինք, լավ տեղավորվելու դեպքում կարգին բան դուրս չի գալիս, կարգին բան դուրս գալու համար էլ էդ թեմայի կաղապարի մեջ լավ չի տեղավորվում։ Ինչևէ, աշխարհի սկիզբն ավելի լայն իմաստով ընկալելու դեպքում կարելի է նորմալ համարել։ Լավն էր։
6. Աշխարհի սկիզբը-2
Սրա կապն աշխարհի սկզբի հետ ոչ մի կերպ չկարողացա տեսնել։ Հասկացանք՝ լայն իմաստով, բայց էսքա՞ն։ Չգիտեմ, էլի ուղեղը կախող տեսակին էր պատկանում։ Ճիշտ է, որոշ հետաքրքիր պահեր կային՝ տերևները հետ կպցնելու մասը, միջատի թողած հետքը տետրում։ Բայց ընդհանուր ինչ–որ չկապակցված էր, կամ ես չկարողացա կապակցվածություն տեսնել, ինչևէ, էն չէր, ու ամենակարևորը՝ թեմայի հետ կապ չուներ, ըստ իս։
7. ԱՇԽԱՐՀԻ ՍԿԻԶԲԸ-3
8. Իկարո
Սա էլ, իմ կարծիքով, երկրորդ ամենալավ գրված պատմվածքն է։ Բայց, ի տարբերություն առաջինի, վերջը շատ տրիվիալ էր։ Էդքանից հետո մի տեսակ չես սպասում էդքան ծեծված վերջի, էլի։ Ամեն դեպքում, չնայած գիտաֆանտաստիկ ժանրի սիրահար չեմ, բայց լավ կարդացվում էր, շարադրանքը լավն էր, անընդհատ սպասում էիր, թե հետո ինչ է լինելու։
9. Մահացած կնոջ աչքերը
Էլի էն ինձ վանող վերնագրերից ու լրիվ համապատասխան բովանդակություն։ Էլի էն դեպքերից է, երբ յուրօրինակության ձգտումը թափով տալիս–ավերում է ամեն ինչ։ Ախր ի՞նչ մահացած կին, ի՞նչ աչքեր, այ մարդ։ Տեսնես՝ որևէ մեկը հասկացա՞վ, թե ինչի մասին էր խոսքը։ Չհասկացա ու չհավանեցի։ Չգիտեմ՝ հեղինակը գուցե իր համար անձնական նշանակություն ունեցող ինչ–որ բա՞ն է նկատի ունեցել գրելիս, բայց նույնիսկ եթե էդպես է, չարժեր ակնկալել, որ դա մյուսների համար էլ պիտի հասանելի լինի։
10. Աշխարհի սկիզբը–4
Էս էլ ոնց որ թե սարսափի անհաջող փորձ էր։ Նկարագրությունները վատը չէին, բայց ինքնանպատակ էին, լայն առումով՝ ոչինչ չասող։ Աշխարհի սկզբի հետ կապն էլ մի տեսակ զոռով էր։ Մի խոսքով՝ էն չէր։
11. Աշխարհի սկիզբը-5
Որպես պատմվածք՝ բավական թույլ էր, երևում է՝ սկսնակի գրած։ Բայց մի տեսակ հանգստություն զգացի մեջը, որ գրավեց։ Գուցե դա էլ հեղինակի բնույթից է, չգիտեմ։ Համենայնդեպս, Բյուրի ասած զգացողության նման մի բան ես էլ ունեցա կարդալիս, բայց էդ շատ սուբյեկտիվ է։ Կերպարներն արհեստական էին։ Իսկ աշխարհի սկզբի հետ կապը չհավանեցի։ Իրականում պատմվածքը վերնագրին կապելու էս ձևը տակից դուրս գալու ամենահուսահատ միջոցն է, երբ ակնհայտ է, որ հեղինակն ուղղակի չի կարողացել համապատասխան թեմայովշարադրությունպատմվածք գրել։
12. ՀԱՎԵՐԺԱԿԱՆ «ՎՏԱՐՈՒՄ»
13. ԵՐԲ ԱՇԽԱՐՀԸ ՄԱՆՈՒԿ ԷՐ
14. ԵԹԵ ԱՇԽԱՐՀԻ ՎԵՐՋԸ ԼԻՆԻ ԱՌԱՋԻԿԱ ԿԻՐԱԿԻ
Էլի հմուտ ու հետաքրքիր գրված գործ էր, դիպուկ, հիմնավոր նկարագրություններով, հումորով, բայց մի տեսակ գեղարվեստական ստեղծագործություն չէր հիշեցնում, չգիտեմ։ Լավ գրառում էր, բայց, իմ կարծիքով, ոչ էս մրցույթին համապատասխան։ Ասենք, որպես բլոգային գրառում՝ շատ լավը կլիներ։
Վերջին խմբագրող՝ Ուլուանա: 07.01.2013, 10:36:
CactuSoul (08.01.2013), Claudia Mori (07.01.2013), ivy (07.01.2013), Անվերնագիր (07.01.2013), Գալաթեա (07.01.2013), Դավիթ (07.01.2013)

Ի դեպ, ժող, երբ համարակալելով կարծիքներ եք գրում, երևի ավելի ճիշտ կլինի՝ վերնագրերն էլ գրեք, թե չէ՝ որ մենակ համարն եք գրում, դժվար է հասկանալ, թե որ տարբերակի մասին է խոսքը։ Ես, օրինակ, նման դեպքերում ալարում եմ ամեն համարը տեսնելիս գնալ համապատասխան էջ, նայել, թե էդ համարի տակ որ պատմվածքն էր, ու արդյունքը լինում է էն, որ տվյալ գրառումից բան չեմ հասկանում կամ որ տեսնում եմ՝ մենակ թվեր են, իսկի չեմ էլ կարդում, որովհետև հաճախ իմաստ չունի։ Ու ինձ թվում է՝ ես միակը չեմ։ Մի ալարեք, վերնագրերը քոփի–փեյթ արեք, էլի։
CactuSoul (08.01.2013), Sambitbaba (08.01.2013), Գալաթեա (07.01.2013)

Մի երկու գուշակություն էլ անեմ ու գնամ քնելու։
«Աշխարհի սկիզբը» տարբերակի համար համ impression–ին եմ կասկածում, համ ivy–ին։ Հատկապես անուններն ու էն տարօրինակ նկարագրությունները ivy–ի հեքիաթներն են հիշեցնում։ Մյուս կողմից էլ հումորն ու ընդհանուր շարադրանքը impression–ին հիշեցրեց։ Մի խոսքով՝ իրենցից մեկն ա, իմ կարծիքով։
«Ուվալնյատի օրը-2»–ը կարդալիս ոչ մի կերպ չէի կարողանում պատկերացնել, որ դա կարող էր Հովոյից (Մասսագետ) բացի ուրիշ մարդ գրած լինել։
«Սոմնիումն» էլ, կարծում եմ, կարող էր ivy–ն գրած լինել։ Բայց մի՜ քիչ էլ Rhayader–ին եմ կասկածում։ Ուղղակի մտածում եմ՝ ինքը որ գրած լիներ, Անրիին դժվար թե վերջում կենդանի թողներ, հաստատ առնվազն կողջակիզեին։
«Վերջիվերջո»–ն, չգիտեմ ինչի, թվում ա՝ Մալխասն ա։
Բյուրին ինչ–որ չեմ գտնում։ Վաղը մի հատ էլ թարմ ուղեղով կփնտրեմ։
Ingrid (07.01.2013)
Մեֆ, իսկ մի պատմվածք կանվանե՞ս, որ շատ ես հավանում ու համարում ես իրոք լավը: Եթե հղում էլ կա, տուր կարդանք: Ինձ նենց հետաքրքիր կլիներ տեսնել էդ ստեղծագործությունը:
CactuSoul (08.01.2013), StrangeLittleGirl (07.01.2013)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ