Իսկ ես սիրում եմ ստրիպտիզ...
Ավելին՝ պատանի հասակում երազում էի ստրիպտիզ պարել... Դեռ չեմ իրականացրել այդ երազանքս, քանի որ համապատասխան կառուցվածք չունեմ... Գուցե մի օր... Հույսս չեմ կորցրել... Կարծում եմ, որ իրական արվեստ է, ոչ թե հավայի գրգռվելու տեղ... Բացի էդ հավայի գրգռվելն էլ իրա կայֆն ունի...


Մեջբերել


շատ եմ սիրում ստրիպտիզ, մի արվեստ, առանց որի կյանքը շատ ավելի տգեղ կլիներ:
): Ու որ իմանայի ինչ-որ մի տեղ նորմալ պարապում են, ոնց որ ասենք լատինաամերիկյան պարեր կամ բրեյք դանս, ու մատչելի լիներ, հաստատ կգնայի:
Ինքը սարսափելի դժվար ա, համ սպորտաձև ա ինչ-որ տեղ, մեծ ֆիզիկական ուժեր ա պահանջում, համ էլ արվեստ ա:


Էջանիշներ