Ընդհանուր տեքստը լավն էր, ուղղակի ճիշտ եզրահամգման չես գալիս:Rhayader-ի խոսքերից
Անդրադառնամ միայն վերջաբանին, որովհետև վերջիվերջո ամբողջ տեքստը կառուցված էր էս եզրակացությանը հանգելու համար:
«լավը լինել քրիստոնեության կոնտեքստում» - ը իրականում ուղղակի «լավը լինել» ա համամարդկային կոնտեքստում, որոշ ծայրահեղ կրոնական տաբուներ հանած:
Ու քրիստոնեությունից հրաժարված աթեիստը, երբ լավ ու վատը տարբերակում է չսպանել, չգողանալ, չդավաճանել, չստել, կաշառք չվերցնել, հհկ չմտնել և այլ չափանիշներով, բնավ էլ քրիստոնեության տաբուների վրա չի հիմնվում:
Ու եթե քրիստոնեությունը էս չափանիշները օգտագործում է որպես կրոնական տաբուներ, ապա դա դեռևս պատճառ չի աթեիստին սրանցից հրաժարվելու, ու փիլիսոփայության գիրկն ընկնելու թե վերջիվերջո բարին ու չարը սուբյեկտիվ հասկացություններ են, ու մեկի համար բարին մյուսի համար չար կարող է լինել:
Չէ, եղբայր:
Մարդասպանն ու բռնակալը չար են, անկախ նրանից թե քիրստոնեությունը կամ դու, կամ ինչ-որ մեկը ինչպիսի վերաբերմունք ունի սրանց նկատմամբ:
Սա գործնական ոլորտում:
Ուրիշ հարց է որ եթե փիլիսոփայորեն մոտենանք, ապա չկա ոչ բարի, ոչ չար, լոկ ընկալման հարց է:
Իսկ իրականում, մարդկությունը բավականին հին է, որպեսզի արդեն վաղուց, քրիստոնեությունից էլ շատ առաջ, արդեն ընդհանուր գծերով սահմանած լինի չարն ու բարին:
Մեջբերել
Էջանիշներ