քո պատկերացումը սխալ ա… ես էլ ասում եմ, բոլոր լավ բաները մարդու ստեղծածն ա, իսկ վատ բաները աստծունը…ars83-ի խոսքերից
Անկեղծ ասած, դժվարանում եմ համոզված պնդել, որ Աստված բացարձակապես ամեն ինչի աղբյուրն է, ասենք՝ մարդկային նախանձի: Մյուս կողմից, նախանձը մարդկային հոգու աստվածատուր բնական զգացական մասի աղճատված վիճակն է, որին մարդը հասել է՝ աստվածատուր բնական վիճակը մերժելու արդյունքում: Պատկերավոր ասած՝ խավարն առաջանում է այնտեղ, որտեղ լույսը բացակայում է: Եվ «Աստուած լոյս է, եւ նրա մէջ խաւար չկայ, բոլորովի՛ն չկայ» (Ա Հովհ. Ա, 5)
Այսպիսին է իմ պատկերացումը:
համ էլ մարդն ո՞վ ա որ չենթարկվի աստծուն… ինչի՞ պտի աստված մարդուն տա ինքնուրույնութուն որ նա սխալ գործի… ու հետո էլ ասի "հետևեք ինձ"…
ինչի՞ պտի լավ բաներն աստծունը լինեն իսկ վատերը մարդունը… խավար էլ որ չլինի, լույսը չի լինի:… սկզբից խավարն ա եղել… առանց խավարի, լույսի արժեքը չես իմանա… ծավարն ավելի մեծ գործ ա անում քան լույսը… խավարի շնորհիվ ա որ քո մեջ լույսի նկատմամբ ձգտում առաջանա… խավարն ա քեզ ստիպում աշխատել, փմնտրել, հասնել, ուզենալ… իսկ լույսը քեզ անգյալության ա սովորացնում… շփացնում ա…
Մեջբերել
Էջանիշներ