Ոչ թե ուզում եմ ասել, այլ ուզում եմ ՀԱՐՑՆԵԼ։ Թեմայում ես նպատակ չեմ ունեցել ինչ որ բան ԱՍԵԼ։ Ես ցանկանում եմ ՀԱՐՑՆԵԼ և լսել տարբեր պատասխաններ։Չամիչ-ի խոսքերից
Ինձ համար փաստ է, որ մարդկանց մի մեծ զանգված իր սեփական բարոյականությունը պայմանավորում է հենց Աստծու գոյությամբ։ Իսկ մի մեծ զանգված էլ պայմանավորում է այլ բաներով։ Հետևաբար եթե որևէ մեկը իր բարոյական լինելը պայմանավորում է Աստծով, ուրեմն ես ո՞վ եմ, որ ասեմ, թե ինքը չպետք է այդպես անի։ Եթե մարդ պնդում է, որ իր բարոյական ու լավ լինելը կախված ա Աստծուց, ուրեմն առնվազն իրա համար դա տենց ա՝ անկախ ուրիշների կարծիքներից։
Իմ համար փաստ է, որ այո՛, կրոնները տարբեր ինստիտուտների ձեռքում գործիքներ են, որոնց օգնությամբ նրանք հաջողությամբ ղեկավարում և ազդում են հասարակության վրա։
Իսկ թե Աստծուն հորինել են ԸՆԴԱՄԵՆԸ այդ պատճառով, թե բազմաթիվ այլ պատճառներով, ես դժվարանում եմ պատասխանել, որովհետև հազար կարծիք կարելի ա գրել։
Ոմանք վախենում են Աստծո պատիժից, ոմանք պնդում են, որ սիրում են Աստծուն ու մարդկանց ու էտ սերը իրանց դարձնում ա ավելի բարի ու լավը, ոմանք պնդում են, որ դատավորը Աստված ա, ու ինքը կդատի մարդկանց, իսկ իրանցից հասնում ա մարդկանց հետ խաղաղ ու հանգիստ ապրել։
Կան մարդիկ ովքեր դադարելով հավատալ Աստծուն սկսում են կատարել վատ բաներ, կան մարդիկ ովքեր հավատալով Աստծուն կատարում են վատ բաներ, կան մարդիկ ովքեր դադարում են հավատալ Աստծուն, բայց մնում են լավը, կան մարդիկ ովքեր չեն հավատաում Աստծուն և կատարում են լավ բաներ, կան մարդիկ ովքեր չեն հավատում Աստծուն և կատարում են վատ բաներ։
Հարցերիս խնդրանքը հենց այն էր, որ եթե ինչ որ մեկին այս թեման հետաքրքրում է գրի իր կարծիքը, նկարագրի իր տեսակետները, բացատրի, թե ինչպես է ինքը ընկալում և մեկնաբանում բարոյականության, բարիի չարի մեխանիզմները, ոնց ա մարդը ընկալում այդ հասկացությունները և այլն.....
Դժվարանում եմ պատասխանել, բայց իմ ընկալմամբ «ոստիկանական» կանտրոլի բացակայության դեպքում ցուցաբերված բարոյականությունը ավելի բարոյական ա «ոստիկանական» ռեժիմը հաշվի առնելուց ծագած բարոյականությունից։
Անձամբ ես չեմ մտածի, որ եթե դու հավատում ես Աստծուն, ուրեմն դու իսկական բարոյականության կողմնակից չես՝ կեղծ բարեպաշտ ես։ Ես նման բան չեմ մտածի։
Չամիչ ջան, իմ կարծիքով ոչ տհաճ ա, ոչ էլ հաճելի։ Պարզապես մտքերի փոխանակում ա
Jarre ջան դու հավատում ես Աստծուն?[/QUOTE]
Չամիչ ջան, անկեղծ ասած հարցդ ինձ համար բավական դժվար է։ Դեռևս այս հարցի պատասխանը իմ մոտ այո, կամ ոչ չէ։ Ես երկար տարիներ հակված եմ եղել հավատալ Աստծուն։ Ուսումնասիրել եմ բազմաթիվ կրոններ, փորձել եմ հասկանալ տվյալ կրոնների աշխարհահայացքները, սկզբունքները և այլն։ Ուսումնասիրել եմ նաև տարբեր գիտական տեսություններ։ Բայց էտ ամենից ավելի շատ ՄՏԱԾԵԼ եմ։ Մտածել եմ իմ կարծիքի մասին, իմ տեսակետների մասին։ Երբեմն ինձ թվում ա, որ ինչ որ մի բանը ուսումնասիրելը որոշ ժամանակ հետո դադարում ա օգտակար լինելուց, եթե դու չես մտածում ՔՈ ԱՆՁՆԱԿԱՆ կարծիքի ու տպավորությունների մասին։ Եթե այս հարցը տվյալ թեմայի կոնտեքստում քեզ համար շատ կարևոր է, ապա գրիր, ես կփորձեմ ավելի կոնկրետ ձևակերպել իմ կարծիքը Աստծու գոյության մասին։
Եթե կարճ պատասխանեմ հարցիդ, ապա իմ կարծիքով եթե անգամ ենթադրեմ, թե Աստված գոյություն ունի, ապա իմ ընկալմամբ ինքը պիտի լինի գիտնական Աստված, այլ ոչ թե հավատացյալ Աստված։ Այսինքն դրսևորի ու իրա հոտին սովորացնի քննել ու ոչ թե հավատալ, որովհետև ինչ որ մեկը ինչ որ մի տեղ ժամանակին ասել ա, կամ գրել։
Մեջբերել
Էջանիշներ