Մեջբերում Tig-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Գնելի ոճով մի բան անցավ մտքովս...

Մեկը Աստծուն փիս հավատում ա: Ապրում ա Աստվածավախ կյանքով, բայց օրերից մի օր նրա հետ մի այնպիսի դեպք է պատահում, որ նա կարծում է, որ արժանի չէր նման վերաբերմունքին Աստծո կողմից, որ իր ապրածին համարժեք գնահատական չի ստանում ու դառնաում է փիս... /մնացածը թողնում եմ ձեր երևակայությանը/:

հ.գ. Աստվածաշնչում դրա վառ օրինակն էլ կա ի դեմս Լյուցիֆերի...
Բավականին սովորեցնող օրինակ է, հետեվությունը այն է, որ մարդիկ, ովքեր վատն են, գործում են ընկած լյուցիֆերի թելադրանքով: Իմ կարծիքով մարդիկ այնքանով են լավը, որքանով որ նրանց խիղճը կարողանում է թելադրել: Անկախ նրանից, մարդը հավատում է, թե ոչ, վատը չի կարողանում լինել, եթե նրա խիղճը իրան թույլ չի տալիս: Բայց եթե մարդը շարժվում է Սուրբ Հոգու թելադրանքով, այլ ոչ թե լյուցիֆերի պիղծ ոգիների թելադրանքով, չի կարող վատը լինել: