Շնորհակալություն թեմայի համար, Ռայադեր: Նման թեմա վաղուց էի ուզում բացել:
Ես էլ լեզվաբան չեմ, բայց ունեմ իմ տեսակետը: Համարում եմ, որ էն բառերը, որոնք արդեն ունեն հստակ գրելաձեւ, չարժե փոխել: Օրինակ` ակումբում հանդիպել եմ «սիգարեթ» գրելաձեւը, բայց էդ բառը վաղուց կիրառվում ա «սիգարետ» տարբերակով: Կամ հանդիպել եմ «մոնոլիթ» գրելաձեւը, որը կիրառվում ա «տ»-ով տարբերակով (չնայած` էս բառի հայերեն տարբերակն էլ կա` «միաձույլ», բայց բայց «մոնոլիտ» գրելուց միշտ «տ» եմ հանդիպել): Նույն շարքից` Յունիքոդ, որը միշտ հանդիպել եմ «կ»-ով, առավել եւս, որ ունենք «կոդ» բառը: Եւ այլն:
Սրանց, կարծում եմ, չարժե ձեռք տալ:
Ինչ վերաբերում ա անուններին. օրինակ` Այնշտայնի ազգանունը, հիշում եմ, դպրոցական ֆիզիկայի գրքում հենց Այնշտայն էր գրած: Գուցե Էյնշտեյն տարբերակը ավելի տարածված ա, բայց քանի որ երկու տարբերակն էլ կիրառվում են, նախընտրում եմ օրիգինալը` Այնշտայնը: Առավել եւս, որ «Էյնշտեյն» տարբերակը ոչ թե տառերի պակասի հետեւանք ա, այլ սխալ կարդալու:
Հետո, եսի՞մ, ինձ թվում ա պիտի մի քիչ նենց լինի, որ հայերենի նման հնչի: Իսկ էդ որ բոլոր t-երը «թ» են սարքում, p-երը «փ» են սարքում, k-երը «ք» են սարքում, մի թեսաք շաթ արհեսթաքան ա, հեչ հայերեն չի հնչում:
Մեջբերել
Էջանիշներ