իմ մանկության երազները մինչև հիմա էլ տեսնում եմէլ առաջվա նման չեն ազդում, բայց էլի հավես է: Իմ վատ երազներին բնորոշ է մի տեսակ խավարը՝ոչ լույս ա, ոչ մութ: Մեկ էլ մարդիկ բնազդի նման են շարժվում, դու իրենց բան ես ասում ու էդ ասածդ ոնց որ չեն լսում, ոչ մի բան չարտահայտող հայացքով շարունակում են քեզ նայել,դրանից ավելի վատ երազներ են խոսել չկարողանալը, դու ուզում ես շատ կարևոր բան ասել, բայց չի ստացվում:
Աստիճաններով գլորվելն է, իբր վախենալու երազ, բայց ընդհակառակ, հաճելի էմոցիաներ եմ ունենում: Ամենալավ երազներն էլ, երբ ես գիտեմ, որ սա երազ է, անգամ իմ ուզած երազները կարող եմ ստեղծել, թռչելու էֆֆեկտն էլ լրիվ ուրիշ է
Մեջբերել
Էջանիշներ