
LisBeth (06.10.2013)

ուֆ, գնացեք սաղդ![]()
պիտի բան էլ չգրեի
Alphaone (06.10.2013)

impression (07.10.2013), ivy (06.10.2013), Sambitbaba (31.10.2013)

Այվ, ես իմ հասկացածն ասեմ, էլի, էն զգացողությունն ա, որ հիմիկվա աշխարհն անհուսորեն ուրբանիզացվել ա, բայց սերունդները դեռ շանս ունեն քաղաքի ձեռքից պրծնելու, որ էդ պստո 3-4 տարեկան էրեխեքն են բյությունը ու եթե իրենք բնությունը հասկացան, բնությունը կփրկվի, եթե չհասկացան, մի օր էլ իրանց մամայի նման քաղաքի գերին են դառնալու: Երկաթի կտոր դարձող կաչաղակի կերպարը ուղղակի էսպես պատկերավոր, կենդանի ինձ տարավ, ցույց տվեց թե իմ ճանաչած ու սիրած անտառներն ու թռչունները ոնց կարող են մի օր ուղղակի բենզինի հոտով խեղդված ասֆալտ դառնալ, եթե էն չորս տարեկան երեխան բնությունը չընտրի, էլի լիքը ասելիքներ կան, բայց հիմա քունս տանում ա, ի վիճակի չեմ մտքերս ձևակերպել, բայց իսկականից ահավոր բազմաշերտ ա, թեթև կարդացվող սյուժեից, մինչև շատ խորքային մարդ-բնություն-ժառանգություն հարաբերություն, որ ինքնին խորը թեմա ա, եթե ճիշտ ձևով ու բովանդակությամբ ա բարձրացվում...
Հա, Ալֆ, էդ էր ընդհանուր թեման, մերսի կարծիքիդ համար:
Alphaone (06.10.2013)

Alphaone (06.10.2013)
Կարդացի, տեսա, մտահոգությունը կիսեցի, ընդհանուր պատկերացում կազմեցի, բայց հենց հասա երեխային աևին հանձնելուն՝ լռվեցի:
Բայց Ալֆայի գրառումը ամեն ինչ տեղը գցեց:
Ապրես Այվի ջան, Ալֆա, դու էլ:
Հեռացողներին ճամփան չի ներում:
Zulo

Alphaone (06.10.2013)

E-la Via (06.10.2013)

Alphaone (06.10.2013)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ