Սփյուռքահայ քո խոսքից մի տեսակ ստրկության հոտ առա:Էտ Մենք մի ժամանակ ենք մի ընտանիքի անդամ եղել,հիմա և Հայաստանը, և Ռուսաստանը,ինչպես ասացիր, ունեն սեփական շահեր,որոնք միշտ չէ, որ կարող են համընկնել:Ռուսաստանը երբեք մեր փրկիչը չի եղել,հենց դու ասացիր,որ հենց Ռուսներին պետք չեկանք միանգամից կծախեն մեզ(ինչպես մի քանի անգամ վարվել են ՄԱԿ-ում):Թե 19-րդ դարի փրկելն ես ասում,որ Հայաստանը հայերի օգնությամբ այսպես կոչված «ազատագրելուց» անմիջապես հետո այն դարձրեց իր գաղութներից մեկը`արգելելով դպրոցն ու գրականությունը:Ի՞նչ փրկիչ,Ռուսաստանը մեր համար նույնպիսի պետւոթյուն է ինչպիսին էին ժամանակին Հռոմեական Կայսրությունը և մնացած բոլոր երկրները,որոնց կազմում եղել ենք մի ժամանակ:Մեր միակ փրկիչը միշտ էլ կարող ենք լինել միայն մենք`մեր գլխի և մեր բազկի պարունակություններով…
Մեջբերել
Էջանիշներ