Սամդեմ, 72 տարեկան, Գանդեն վանք:
Սամդեմը Գանդեն վանք ( Տիբեթի ամենախոշոր վանք-համալասարաններից մեկը) է գալիս տասներկու տարեկանում: Մշակույթային հեղափոխության ժամանակ Գանդենն ամբողջությամբ ավիրվում է, ինչպես և մյուս տիբեթյան 6200 վանքերը, որոնցից կանգուն են մնում միայն տասնմեկը: Նա այդ ժամանակ 44 տարեկան էր: Շարունակում է ապրել այդ վերակառուցվող վանքում»:
Պեմբա,4 տարեկան: Լադան:
«Պեմբան մի դեկտեմբերյան ցուրտ օր Տրակ-Տոկ գյուղ էր եկել իր մոր և քրոջ հետ պարի փառատոնի մասնակցելու համար: Իմ ուշադրությունը գրավեց նրանով, որ ամբողջությամբ կլանվել էր իր առջև հառած տեսարանով: Ամբողջ արարողության ժամանակ նա մի անգամ իսկ չշարժվեց՝ չզգալով անգամ սառը քամին»:
Կալսանգ, Նգավանգ, Դեչենգ: Հնդկաստան:
«Այս միանձնուհիները Տիբեթից փախնելուց հետո նոր էին հասել Հնդակաստանի Դոլմա Լինգ վանքը: 1992 թ-ին նրանք ձերբակալվել, ծեծի երնթարկվել և երկու տարի բանտարվել են Լհասայում անգործության դեմ պայքարելու ժամանակ պաստառներ փակցնելու համար»:
Տեմպե 40, Դհարմասալա, Հնդկաստան:
«Տեմպեն իր հոգևոր ուսուցումը շարունակելու համար որոշել է թողնել Տիբեթը: Այս նկարն անելուց մեկ օր անց նա պլանավորում էր մեկուսանալ:Նա իր այս քայլը բացատրում է ոչ որպես աշխարհից փախուստ, այլ դա անում է գտակցության փոխակեպման համար, որի դեպքում միայն կկարողանա արդյունավետ ծառայել»:

Նգավանգ 22.
«Նգավանգի միակ ցանկությունը միանձուհի դառնալն էր, որը չէր կարող իրականանալ Տիբեթում առկա սահմանափակումների պատճառով: Բայց երբ իմանում է Հնդկաստանի կրոնական ազատության և կրթական հնարավորթյունների մասին՝ որոշում է լքել իր տունն ու ընտանիքը: Նա ասում է, որ չէի լինին իսկական տիբեթցի, եթե շարունակեր մնալ իր երկրում»:

Էջանիշներ