Իբր Pinocchio-ն քիչ էր, հիմա էլ ուրիշ կադրեր են միտս ընկել
Խանութի առյուծը: Մի տեսակ վախենում էի էդ մեծ խաղալիքից, բայց ուրախանում էի երբ պապայի հետ գնում էինք խանութ: Ուզում էի տեսնել՝ մի քանի րոպե նայել դրան, ինչ-որ խորհրդավոր բան էի ուզում գտնել իր մեջ: Ուզում էի հասկանալ, ի՞նչն էր վախենալու, կամ ի՞նչն էր էդքան ձգում էդ խաղալիքի մեջ: Հիմա հիշում եմ դեմքը ու մտաբերում, որ ավելի շատ խեղճացած ու բարի առյուծ էր, քան վախենալու, բայց քանի-որ առյուծ էր, ինձ վախացնում էր: Մի կողմից էլ մենք տանը մի ուրիշ առյուծ ունենք՝ ավելի փոքր, բայց ավելի ջղայն, իրանից էդքան չէի վախենում, խանութի առյուծը ավելի էր վախացնում, գրավում ու ձգում:
Մեջբերել
Էջանիշներ