Լավն ա, շա՜տ լավն ա: Բայց գիտե՞ք ինձ ի՞նչն ա էստեղ ամենաշատը գրավում, ի՞նչն ա ամեն անգամ միացնելուց դրական լիցքեր ա հաղորդում ու օգնում եսիմքանիերորդ անգամ հաճույքով նայել: Գունավորությունը:Էսքա՜ն լավ որակի՞՝ թվում ա իրական կյանքում շուրջբոլորդ էդքան դեղնավուն ու նարնջագույն չի, ինչքան տեսախցիկի աչքով: Շատ լավ են պարում, բայց հագուստների պայծառ գույնը, արևի լուսավորությունը իմ համար անփոխարինելի են, աննկարագրելի՝ տեսնել ա պետք:
Գուցե ինձ հիմա դալտոնիկի տեղ դնեք, բայց լուրջ մինչև հիմա դեղինի ու նարնջագույնի տպավորություն էր թողնում մյուս վառ գույների կողքին:
Իսկ հեչ կմտածե՞ի ժամանակին, որ կարող ա մի այլ կարգի սիրեմ էդ Umbrella կոչվածը:Բայց դե ոտից-գլուխ փոխել են: Տենց ախմախ երգը տենց հրաշքի վերածել մենակ իսկական տաղանդները կարան:
Հետագայում ուսումնասիրելու եմ The Baseballs-ին, բայց էստեղ իրենք չեն կարևորը... Հըլը ի՜նչ հզոր են: Էլի պոզիտիվի դոզա:
Հուսով եմ առաջինում մենակ հայերն են:
Թեկուզ մենակ «հովանոցը բացես», հերիք ա (կոնկրետ ես մնացածը դրա չափ չեմ սիրել):
Անցած տարի, ջրոցիին Երևանում չէի: Չնայած եթե լինեի ի՞նչ էր փոխվելու:
Ախր ո՞նց չհավատաս, որ հայերը շատ էլ ուրախ ազգ են: Happy-ներն էլ վկա:
Լավ, շատ չանհամանամ: Բարի գիշեր
Հեչ չէի մտածի, որ երբևէ էլի կտեսնեմ էդքան լավ հիշվող, => էդքան սիրելի փոքրիկ նմուշը, էդ մանկությանս մասնիկը՝ վախենաոլւ ժամացույցով, բարի արևով ու մյուսներով: Թեկուզ հիմա պրիմիտիվ թվա՝ մեծացած լինեմ, մեկ ա պաշտում եմ:
Մեջբերել
Ու ընդհանրապես, ի՞նչն ա կարող փոխել ինձ՝ մինչև ինքս դա չուզեմ:
Էդ մի խնդիրը դեռ աշխարհի վերջը չի: 
Քիթը տնկած ա, ինքնահավան ա ու անճաշակ: Տհաճությու՞ն՝ շրջանցի տղա ջան: Զարմանում ու ցավում ես՝ դե գուցե իրավունք ունես, բայց ի՞նչ ես կարող անել բացի դրանից: Էդ ուղությամբ աշխատի:
Արդեն չգիտեմ ի՞նչ անեմ իմ հետ: 
Ուղղակի խեղճը տեսնում ա, որ չե՛մ ուզում՝ գլխիս շուրջը դեռ ավելորդություններ ու անիմաստություններ են պտտվում ու ես մինչև հիմա չեմ կարող ու չեմ ուզում ինքս ինձ թափ տալ, ինքն էլ ձեռքն ա թափ տալիս ու թողնում ա ամեն շարունակվի նույն կերպ, մինչև մյուս կանգնեցնելու փորձը: Ասում էի, «մի օր հաստատ վերջնականապես զզվելու եմ էս վիճակից», իսկ կարող ա՞ ինքն ու ընդհանրապես բոլորը ինձանից հոգնեն ու էլ չհավատան իմ ոչ մի խոսքին:
Էջանիշներ