Հով ջան, կոլորիտային , հյութեղ ձեռագիր ունես, սրանում արդեն բոլորս էլ համոզվել ենք: Մի փոքր նկատառում.
Այս հատվածում անցումը շատ կտրուկ է: Կարծես մանրաքանդակ խաչքարը միանգամից փոխվում է մոնումենտալ քանդակի, իմ կարծիքով մի քիչ շտապել ես, արանքում թերասածություն կա: Առանց նեղանալու:Երջանկությունը երեխայի ձայնի պոչից բռնած կախվեց թոնրատան էրդիկից, ու թվաց, թե էդպես է լինելու միշտ: Բայց ժամեր անց Աշխենը մահացավ:
Տարիներ անցան: Փոքրիկ Զարուհին քանի գնաց նմանվեց մորը, ու քանի գնաց խոժոռվեց Գրիգորի դեմքը:
Մեջբերել
Արևածագ-ի խոսքերից
Էջանիշներ