էն օրը...

[Դեկադա]

Սկիզբը կարդալուց մտքովս անցավ «հանկարծ մեկն ու մեկը վերջում չմահանա-ն»: Փաստորեն առանց դրա հնարավոր չէր: Լավ, սպասենք շարունակությանը:


... ես ասե՞լ եմ որ դու լավ ես գրում

[Արևածագ]

Հով ջան, կոլորիտային , հյութեղ ձեռագիր ունես, սրանում արդեն բոլորս էլ համոզվել ենք: Մի փոքր նկատառում.

Երջանկությունը երեխայի ձայնի պոչից բռնած կախվեց թոնրատան էրդիկից, ու թվաց, թե էդպես է լինելու միշտ: Բայց ժամեր անց Աշխենը մահացավ:

Տարիներ անցան: Փոքրիկ Զարուհին քանի գնաց նմանվեց մորը, ու քանի գնաց խոժոռվեց Գրիգորի դեմքը:

Այս հատվածում անցումը շատ կտրուկ է: Կարծես մանրաքանդակ խաչքարը միանգամից փոխվում է մոնումենտալ քանդակի, իմ կարծիքով մի քիչ շտապել ես, արանքում թերասածություն կա: Առանց նեղանալու:

[My World My Space]

Հով ջան, կոլորիտային , հյութեղ ձեռագիր ունես, սրանում արդեն բոլորս էլ համոզվել ենք: Մի փոքր նկատառում.
Այս հատվածում անցումը շատ կտրուկ է: Կարծես մանրաքանդակ խաչքարը միանգամից փոխվում է մոնումենտալ քանդակի, իմ կարծիքով մի քիչ շտապել ես, արանքում թերասածություն կա: Առանց նեղանալու:

Ռուզաննա ջան, ճիշտ ես նկատել, անցումն ինչ խոսք շատ կտրուկ է, բայց իմ ուզածը չծանրացնելն էր, որովհետև հիմնական ասելիքը դա չէ....