վերջերս իմ համար հայտնագործություն եմ արել, ես ստերեոգրամմաներ կարողանում էի նայել շատ փոքր տարիքում, ուղղակի էն ժամանակ չգիտեի որ դրանց ասում են ստերեոգրամ:Սենյակի պատերի աբոյները նախշերով էին, էնքան էի նայում աչքերս շաշացնում էի, ու զգում որ շերտեր են առաջանում, պատի մի մասը գալիսա առաջ:Մի քանի ամիս առաջ դասընկերներիցս մեկը մի հատ նկար ուղարկեց, թե նայի ինչ ես տեսնում, ու Ռեդի նման սենց երկար բացատրումա…ֆոկուս մոկուս.... մեկել տեսավ չեմ կարում վերջում անհույս ասեց աչքերդ շաշացրուէտ էն էր ինչ պետքա սկզբից ասեր:
հա մի հատ ստերեգրամ էլ ես տեղադրեմ
ինչ եք տեսնում ?



Ստերեոգրամների շնորհիվ սովորել եմ կառավարել աչքերիս ֆոկուսը:
, այսինքն փորձում եմ աչքերիս ֆոկուսը հնարավորինս չափ էդ դիրքում պահելով՝ «նկատել», թե ինչ կա մոնիտորի վրա: Քիչ անց տեսնում եմ եռաչափ պատկեր: Հիմա ստերեոգրամները տեսնելու համար պահանջվում ա մաքսիմում 15 վայրկյան:
էտ էն էր ինչ պետքա սկզբից ասեր:
Մեջբերել
սա էր

Էջանիշներ