Ամենադժվարը՝ ստերեոգրամները չտեսնողին «տեսնել» սովորացնելն է:
Ստերեոգրամների շնորհիվ սովորել եմ կառավարել աչքերիս ֆոկուսը:
Իմ տարբերակը էս ա. պատկերացնում եմ, թե մոնիտորը չկա, ու ես նայում եմ դրա ետևում /օրինակ, ինձ մոտ պատ ա/ գտնվող առարկայի վրա ինչ որ կետի: Աչքերիս ֆոկուսն ուղղում եմ այդ կետի վրա. էդ պահին մոնիտորս նորմալ չեմ տեսնում, այլ աղոտ: Փորձում եմ «պարզել, թե ինչ կա մոնիտորիս վրա»
, այսինքն փորձում եմ աչքերիս ֆոկուսը հնարավորինս չափ էդ դիրքում պահելով՝ «նկատել», թե ինչ կա մոնիտորի վրա: Քիչ անց տեսնում եմ եռաչափ պատկեր: Հիմա ստերեոգրամները տեսնելու համար պահանջվում ա մաքսիմում 15 վայրկյան:
Ինչ վերաբերվում ա վիդեոյին, սարքած բան չկա, իսկական ա. ուղղակի էդ դիրքից ա էդ ձև երևում:
Ռեդ-ի խոսքերից
Ամենադժվարը՝ ստերեոգրամները չտեսնողին «տեսնել» սովորացնելն է:էտ էն էր ինչ պետքա սկզբից ասեր:
Մեջբերել
Էջանիշներ