User Tag List

Էջ 16 16-ից ԱռաջինԱռաջին ... 61213141516
Ցույց են տրվում 226 համարից մինչև 228 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 228 հատից

Թեմա: Մատեան երանության

  1. #226
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,917
    Mentioned
    7 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    18.


    Տեսնենք, թե արդյո՞ք ինձ մոտ
    ամեն ինչ տպավորվեց:

    Այստեղ հետամուտ է լինում
    հավասարության և հանգստության
    Նոր հայացք աշխարհի վրա,
    որտեղ բոլոր ազգերը
    Ենթարկվում են համաշխարհային
    միայն մեկ կառավարության,
    Եվ հարստությունները բաժանվում են
    բոլոր ազգերի միջև:

    Բայց նկատի ունենալով միայն
    հավասար հնարավորությունները,
    Այլ ոչ թե ընդհանրապես
    հավասարությունն ըստ փաստի:

    "Հավասարությունը"՝ բառի
    ամբողջական իմաստով,
    Երբեք հասանելի չի լինի,
    և դա հանուն բարիքի է:

    Ինչու՞: Որովհետև
    հավասարությունը՝ նույնություն է,
    Իսկ Նույնությունը՝ վերջին բանն է,
    ինչ անհրաժեշտ է աշխարհին:

    Ոչ, այստեղ Ես պայքարում եմ
    ոչ թե հանուն նրա,
    Որ ձեր ամբողջ աշխարհը
    ռոբոտների աշխարհ դառնա,
    Որտեղ ամեն մեկը
    հավասար բաժին կունենա
    Ավագի իրավունքով պայմաններ թելադրող
    Կենտրոնական Կառավարությունից:

    Ես այստեղ խոսում եմ
    մի աշխարհի մասին,
    Որտեղ ապահովված են
    երկու շատ կարևոր բան.

    1. Մարդկային հիմնական
    պահանջների բավարարումը:
    2. Ավելի վեր բարձրանալու
    մշտական հնարավորությունը:


    Ձեր բոլոր պաշարներով հանդերձ,
    ամբողջ առատությամբ հանդերձ,
    Ողջ աշխարհում ձեզ չհաջողվեցին
    այս երկու տարրական բաները:

    Փոխարենը թակարդ քշեցիք
    նրանց, ով սոցիալական
    Զարգացման ամենավերջին
    տեղում է գտնվում,
    Եվ հորինեցիք հասարակական
    կարծիք, որը մեթոդիկորեն
    Նրանց անտեղյակ է պահում,
    առաջադիմել չի թողնում:

    Տարեցտարի հազարավոր
    մարդկանց դուք թույլ եք տալիս
    Մեռնել ամենատարրականի
    բացակայությունից, պակասից:

    Փաստորեն, թույլ եք տալիս,
    որ ձեր աչքերի առջև
    Սովամա՜հ լինեն երեխաները:
    Եվ դա ահավոր է:
    Իրականում դուք նույնիսկ
    սպանում եք մարդկանց
    Այն բանի համար, որ նրանք
    համաձայն չեն ձեզ հետ:

    Դուք պրիմիտիվ եք:


    Իսկ մենք մտածում էինք,
    թե շատ առաջադեմ ենք:

    Պրիմիտիվ հասարակարգի
    առաջին հատկանիշն այն է,
    Որ նա իրեն լիովին
    առաջադեմ է համարում:
    Պրիմիտիվ գիտակցության
    առաջին հատկանիշն այն է,
    Որ այդ գիտակցությունն իրեն
    պայծառացած է համարում:


    Եկ ի մի բերենք արդյունքը:

    Սանդուղքի առաջին սանդղակին
    հասնելու միակ միջոցը,
    Որտեղ ամեն մեկին տրված են
    երկու հիմնական երաշխիքներ...

    Կապված է ձեր քաղաքական
    հայացքների համակարգում
    Եվ ձեր հոգևորի մեջ
    արմատական տեղաշարժի հետ:

    Համաշխարհային կառավարությունն
    իր մեջ կարող է ընդգրկել
    Արտոնություններով օժտված դատարան
    և խաղաղությունը պահպանող զորքեր,
    Որպեսզի ընթացքի մեջ
    ներդրվեն օրենքներ,
    Որոնց օգնությամբ ազգերը
    Կընտրեն իրենց կառավարել:

    Համաշխարհային կառավարությունն
    իր մեջ կընդգրկի
    Ազգերի կոնգրես՝ երկու
    ներկայացուցիչ ամեն ազգից, -
    Եվ Ազգային Ընդհանուր Ժողով
    ամեն ազգի քանակական
    Կազմին համեմատ
    անդամների ներկայացչությամբ:


    Հենց այդպես է կառուցված
    ԱՄՆ կառավարությունը՝
    Հավասար ձայների քանակով
    և համեմատական ներկայացչությամբ:

    Այո: Ձեր սահմանադրությունն
    Աստվածաշնչված էր:

    Ուժերի նույն բալանսը
    պետք է կանխորոշված լինի
    Նաև նոր Համաշխարհային
    Սահմանադրության մեջ:
    Այնտեղ նույնպես կլինեն
    օրենսդրական իշխանություն,
    Արդարադատական իշխանություն
    և գործադիր կոմիտե:

    Ամեն պետություն կունենա
    խաղաղությունը պահպանելու
    Իր ներքին քաղաքականությունը,
    բայց ազգային բանակները
    Կզորացրվեն ճիշտ նույնպես,
    ինչպես ձեր նահանգները
    Զորացրեցին իրենց բանակները
    և ստեղծեցին ֆեդերալ ուժեր,

    Որոնք բոլոր նահանգներին
    հավասարապես են ծառայում,
    Ծառայում են հանրությանը,
    որը դուք ազգ եք կոչում:

    Ազգերը կպահպանեն իրենց
    իրավունքն՝ ունենալ
    Ոստիկանական բանակներ,
    ինչպես ձեր նահանգներից
    Ամեն մեկը սահմանադրական
    իրավունք ունի պահպանել,
    Զարգացնել և ակտիվացնել
    իր ոստիկանությունը սեփական:


    Եվս մեկ անգամ նրանց համար,
    ով արագ չի ընկալում.
    Այդ միասնական
    համաշխարհային ֆեդերացիան...

    Կդնի.

    1. Վերջն ազգերի միջև
    պատերազմների,
    Եվ կոնֆլիկտների լուծմանը՝
    սպանությունների միջոցով:

    2. Վերջ թշվառ գոյատևմանը,
    սովամահ լինելուն,
    Պաշարների և մարդկանց
    մասսայական շահագործմանը
    Երկրի իշխանության ղեկին
    կանգնածների կողմից:

    3. Վերջ Երկրագնդի վրա
    շրջապատող միջավայրի
    Սիստեմատիկ ավերմանը:

    4. Վերջ անվերջանալի
    պայքարին՝ ավելի շատ,
    Ավելի լավ, ավելի հաճախ
    ունենալու համար:

    5. Իրոք հավասար հնարավորություն
    բոլոր մարդկանց համար, -
    Բարձրանալ մինչև ինքնաարտահայտման
    ամենաբարձր մակարդակ:

    6. Վերջ մարդկանց աճը կաշկանդող
    բոլոր սահմանափակումներին,
    Վերջ մարդկանց մեջ տարածված
    բոլոր խտրականություններին:


    Քո նոր համաշխարհային
    կարգը պահանջելու՞ է
    Արդյոք հարստությունների
    արդարացի վերաբաշխում:

    Այն ոչինչ չի պահանջելու:
    այն կամավոր և ինքնին
    Պաշարների և հարաբերությունների
    վերաբաշխում կստեղծի:

    Օրինակ, բոլորին արժանի
    կրթություն կառաջարկվի:
    Եվ այն հնարավոր կլինի
    կիրառել աշխատավայրում,
    Որպեսզի վարպետության հասնես
    այն բնագավառում,
    Որը քեզ իսկական
    ուրախություն է պատճառում:

    Բոլորի համար ապահովված
    կլինի առողջապահությունը,
    Երբ և ինչ աստիճանի
    բուժում էլ պահանջվի:

    Բոլոր մարդկանց համար
    երաշխավորված կլինի,
    Որ մինչև կյանքի վերջը
    նրանք սոված չեն լինի,
    Ոչ ոք առանց անհրաժեշտ
    հագուստի չի մնա
    Եվ ամեն մարդ տարրական
    բնակարան կունենա:


    Սեփական արժանապատվության
    զգացում կլինի,
    Եվ կենդանի մնալն էլ
    կյանքի հարց չի լինի:
    Իսկ անհրաժեշտ հարմարություններն
    ու հարգանքը տարրական
    Ապահովված կլինեն
    բոլոր մարդկանց համար:


    Նույնիսկ եթե նրանք
    արժանի չե՞ն դրան:

    Քո միտքն այն մասին,
    որ դրանց պետք է արժանանալ,
    Ընկած է հիմքում
    ձեր այն գաղափարի,
    Որ դու պետք է արժանանաս
    դրախտի ճանապարհին:


    Բայց դա սխալ տեսակետ է,
    քանզի դու արդեն դրախտում ես
    Եվ այնտեղ հասնելու համար Աստծո
    ողորմածության պետքը չունես:
    Դա այն է, ինչը դու
    չես կարողանում ընդունել,
    Քանզի դա այն է, ինչը դու
    առայժմ տալ անկարող ես:

    Երբ դու սովորես տալ
    անշահախնդրորեն
    (Կամ, այլ խոսքերով ասած,
    անշահախնդիր սիրել),
    Այդժամ արդեն հաստատ
    կսովորես նաև ընդունել:

    Կյանքը ստեղծվել է
    որպես մի միջոց,
    Որի շնորհիվ այդ ամենը
    կարելի է ապրել փորձով:


    Բայց... ասա, այդ ժամանակ
    ի՞նչը կխանգարի մարդկանց,
    Որ նրանց կյանքն անգործությունից
    անիմաստ չդառնա:

    Նախ և առաջ այդ դու չէ,
    որ պետք է դատես,
    Թե ինչ է նշանակում կյանքն
    իզուր տեղը ծախսել:

    Եթե մարդ յոթանասուն տարի
    ոչինչ չի արել,
    Այլ երկար ու տաղտկալի
    բանաստեղծություններ է հորինել,
    Իսկ հետո հանկարծ շարադրել է
    իր այն միակ սոնետը,
    Որը հազարավոր մարդկանց համար
    դուռ է բացել
    Դեպի իրականության
    ըմբռնումն ու պայծառացումը, -

    Կարելի՞ է համարել, որ նա
    կյանքն անիմաստ է ծախսել:


    Եթե մարդ ամբողջ կյանքում ստում է,
    խարդախություն է անում,
    Հյուսում է տարբեր ինտրիգներ,
    վնաս է հարուցում,
    Շահագործում և նեղացնում է
    ուրիշներին, իսկ հետո
    Արդյունքում հանկարծ վերհիշում է իր
    էությունն իսկական ու դրանով
    Վերջապես բարձրանում է զարգացման
    մակարդակն իր հաջորդ, -

    Ասա, այդպես ծախսած կյանքը
    "ապարդյու՞ն" է արդյոք:

    Դու չէ, որ պետք է դատես
    ուրիշի հոգու ճանապարհը:
    Դու պետք է որոշես,
    թե ով ԴՈՒ կաս իրականում:
    Իսկ թե ով է եղել,
    կամ չի եղել մեկ ուրիշը, -
    Քո խնդիրը չէ բոլորովին,
    դա քեզ չի վերաբերվում:


    Դու իրո՞ք կարծում ես,
    թե դա կաշխատի:
    Իսկ չե՞ս կարծում, որ նրանք,
    ովքեր հանուն իրենց
    Բարիքի են աշխատում,
    կդժգոհեն նրանցից,
    Ով այդ չի անում:

    Այո, կդժգոհեն,
    եթե չեն պայծառացել:
    Բայց պայծառացածներն
    ուղղակի կկարեկցեն:


    Կկարեկցե՞ն:

    Այո, որովհետև
    նրանք, ովքեր իրենց
    Ներդրումն են կատարում,
    կհասկանան, որ նրանք,
    Ովքեր այդ չեն անում,
    բաց են թողնում մեծագույն
    Փառք և հնարավորություն.
    փորձարկել մեծագույն
    Տարբերակը նրա,
    թե Ով Ես Դու Իրականում:


    Իսկ նախանձ կլինի՞:

    Այո, նախանձ կլինի:
    Բայց չի լինի խանդ:
    Նախանձը՝ բնական զգացում է,
    որը քեզ մղում է
    Դեպի ձգտումը՝ լինել
    ավելին, քան դու կաս:
    Նախանձը՝ շարժիչ ուժ է:
    Դա մաքուր ցանկություն է:
    Այն ծնում է վեհություն
    և դրանում վատ բան չկա:

    Իսկ խանդը՝ զգացում է,
    որը վախից է ծնվում:
    Նրա շնորհիվ ինչ-որ մեկին
    միշտ վատ բան ես ցանկանում:
    Դա զգացում է, որը հաճախ
    դառնության վրա է հիմնված:
    Այն ծագում է զայրույթի մեջ
    և դեպի զայրույթ է տանում:

    Խանդը նաև սպանում է:
    Այն կարող է սպանել:

    Այո, խանդը սպանում է,
    իսկ նախանձը՝ ծնում է:


    Նրանց, ովքեր նախանձում են,
    կտրվի հնարավորություն,
    Որպեսզի նրանք կարողանան
    հասնել հաջողության:
    Էկոնոմիկական, քաղաքական
    կամ սոցիալական խոչընդոտներ
    Նրանց կյանքում երբեք
    տեղի չեն ունենա:

    Այո, "հարուստեներ" և "աղքատներ"
    դեռ կարող են լինել:
    Բայց "սովածներն" ու "կարիքավորներն"
    ընդմիշտ կվերանան:

    Չի՛կարելի հեռացնել կյանքից
    նրա խթանիչ ուժը...
    կարելի է հեռացնել
    հուսահատությունը միայն:


    Իսկ ո՞րն է երաշխիքը,
    որ "ներդրողները"
    Կլինեն այնքան շատ,
    որ "իրենց վրա քարշ կտան"
    Նրանց, ով իր կյանքում
    "ներդրում" չի կատարում:

    Մարդկային ոգու վեհությունը:

    Ինչպե՞ս:

    Հակառակ քո ակնհայտորեն
    մռայլ կանխատեսումների,
    Միայն անհրաժեշտ մինիմումով
    մարդը չի բավարարվի:

    Բացի այդ, վեհության
    հասնելու դրդապատճառն էլ՝
    Կփոխվի ամբողջովին,
    երբ հասկացությունների համակարգում
    Տեղի ունենա երկրորդ՝
    հոգևոր տեղաշարժը:
    Իսկ երկրորդն առաջինին
    անխուսափելիորեն է հետևում:


    Իսկ ի՞նչն այդ տեղաշարժի
    պատճառ կհանդիսանա:
    Դա չի եղել ընթացքում
    վերջին եկու հազար տարվա:

    Դու վերցրու պատմության
    երկու միլիարդ տարիներ...


    Բայց ինչու՞ դա պետք է
    տեղի ունենա հիմա՛:

    Հեռանալով նյութականապես
    կենդանի մնալու հոգսից,
    Բացառելով հաջողության հասնելու
    անպայմանության անհրաժեշտությունը, -
    Վեհության հասնելու համար
    միակ պատճառը կլինի այն,
    Որպեսզի փորձով ապրես
    քո սեփական վեհությունը:


    Եվ դա բավարա՞ր
    մոտիվացիա կլինի:

    Հասկանու՞մ ես, մարդկային
    ոգին է վեր հառնում:
    Իսկական հնարավորության առջև
    այն վայր չի ընկնում:
    Հոգին միշտ ձգտում է ապրել
    իր բարձրագույն փորձը:
    Դրանից ավելի փոքր բան
    հոգուն չի հետաքրքրում:


    Իսկ ի՞նչ ասել պետական
    իշխանության վերաբերյալ:
    Այդ վերակառուցման ժամանակ
    կլինեն նաև նրանք,
    Ում ձեռքին նորից հարստություններ
    և իշխանություն կհայտնվի:

    Անշուշտ, վերակառուցումից հետո
    սահմանափակ կլինեն
    Վարձատրումները՝ ձևով
    դրամական վճարումների:


    Լսիր, տես, թե ուր հասանք:
    Միգուցէ կբացատրե՞ս,
    Թե ինչպես մեր կյանքում
    դա կարող է աշխատել:

    Այո: Եթե լինեն եկամտի
    ամենացածր սահմանները,
    Ուրեմն, ինչ խոսք,
    ամենաբարձրերն էլ կլինեն:
    Եվ համարյա բոլոր մարդիկ
    համաշխարհային կառավարությանը
    Իրենց եկամտի
    տաս տոկոսը կվճարեն:


    ...Վաղուց հայտնի նախադասությունը
    "հավասար հարկի" մասին:

    Ներկա ժամանակներում
    դուք բավարար պայծառացած չեք,
    Որպեսզի համընդհանուր
    բարեկեցության համար
    Տրվող կամավոր
    ամենաբարձր ներմուծումը
    Կարողանաք բարիք
    համարել ձեզ համար:

    Բայց երբ գիտակցության մեջ
    տեղաշարժն ավարտվի, -
    Եկամտից անշահախնդրորեն
    պահվող այդ գումարը
    Կընկալվի որպես մի բան
    ինքնստինքյան հասկանալի:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  2. #227
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,917
    Mentioned
    7 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ես պետք է Քեզ մի բան ասեմ:
    Դեմ չե՞ս, եթե խոսքդ կտրեմ:

    Ոչ: Շարունակիր:

    Այս խոսակցությունն ինձ համար
    շատ տարօրինակ է դարձել:
    Ես երբեք չեմ մտածել,
    որ կունենամ զրույց Աստծո հետ,
    Որտեղ Նա կառաջարկի ինձ
    քաղաքական քայլեր:

    Ասա ինձ, ինչպե՞ս
    ես համոզեմ մարդկանց,
    Որ Աստված՝ միօրինակ
    հարկի կողմնակից է:


    Դե, Ես տեսնում եմ,
    որ դու շարունակում ես
    Հարկն ընկալել որպես "վարկ":
    Բայց դա Ինձ հասկանալի է,
    Որովհետև ձեր եկամտի
    տաս տոկոսը հենց այնպես
    Տալու գաղափարը
    ձեզ թվում է օտար:

    Բայց և այնպես, դու ինչու՞ ես
    համարում, որ դժվար է
    Հավատալ, որ այդ առումով
    Ես ինչ-որ գաղափար ունեմ:


    Ես մտածում էի, որ Աստված
    հակված չէ դատել,
    Մարդկային բաների մասին
    Իր կարծիքն ունենալ:
    Եվ կարծում էի, որ նման
    աշխարհիկ հարցերը
    Աստծո հետաքրքրությանը
    չեն կարող արժանանալ:

    Սպասիր, եկ պարզաբանենք:

    Մեր վերջին զրույցում՝
    մեր Առաջին Գրքում, -
    Չէ՞ որ Ես պատասխանեցի
    ամենատարբեր հարցերի:

    Հարցերի, թե ինչպես են
    կառուցվում փոխհարաբերությունները:
    Հարցերի՝ արժանի
    աշխատավարձի մասին:
    Նույնիսկ պատասխանել Եմ
    դիետայի մասին հարցերի էլ:
    Իսկ հիմա՞... կասե՞ս Ինձ,
    ի՞նչ է փոխվել այս պահին:


    Չգիտեմ: Ուղղակի ինչ-որ բան
    ինչ-որ այլ տեսք ունի:
    Ես նկատի ունեմ, Դու իրո՞ք
    քաղաքականության հարցում
    Քո տեսակետն ունես:
    Դու ակնհայտ հանրապետակա՞ն ես:
    Ա՜յ թե ճշմարտությունների ենք
    մենք գալիս այս գրքում...

    Աստված՝ հանրապետական է:

    Իսկ քեզ պետք է, որ Ես
    լինեմ դեմոկրա՞տ:
    Ա՛ռ քեզ լավ Աստված:


    Սրամիտ է ասված:
    Ոչ, ըստ իս, ավելի լավ կլիներ,
    Որ Դու ընդհանրապես
    քաղաքականությունից դուրս լինեիր:

    Ես քաղաքականությունից դուրս եմ:
    Ես ընդհանրապես ոչ մի
    Քաղաքական տեսակետ չունեմ:


    Ահա՛: Մոտավորապես
    Բիլ Քլինթոնի պես:

    Հե՛յ, վատ չէ՛: Տես, որ
    դու՛ էլ սրամտում ես:
    Ես սիրում եմ հումոր,
    իսկ դու՞: Սիրու՞մ ես:


    Ինձ թվում է, ես չէի սպասում,
    որ Աստված հումորիստ,
    Կամ քաղաքականության
    մասնագետ կլինի:

    Եվ ընդհանրապես՝ կունենա
    մարդկային ինչ-որ բա՞ն...

    Լավ, թույլ տուր մեկ անգամ ևս
    այս երկու գրքերը
    Որոշակի կոնտեքստի մեջ
    դնել քեզ համար:

    Ես նախընտրություններ չունեմ
    այն բանի վերաբերյալ,
    Թե դու ինչպես ես
    քո կյանքը ապրում:

    Իմ միակ ցանկությունն է,
    որպեսզի դու ամբողջովին
    Գիտակցես քեզ որպես
    արարիչ էություն,
    Որպեսզի դրանով
    դու կարողանաս
    Ճանաչել, թե Դու
    Ով Կաս Իրականում:


    Լավ: Ես դա հասկանում եմ:
    Ինձ համար առայժմ
    Ամեն ինչ հասկանալի է:

    Ամեն հարց, որին Ես
    այստեղ պատասխանեցի,
    Եվ ամեն հարց, որին պատասխանեցի
    Առաջին Գրքում,
    Լսվեց և արձագանք ստացավ
    հետևյալ կոնտեքստում.

    Թե որպես արարիչ էություններ
    դուք ով եք փորձում լինել
    Եվ, ինչպես ասում եք դուք,
    ինչպես եք ջանում այդ անել:

    Օրինակ, Առաջին Գրքում
    դու շատ հարցեր տվեցիր
    Այն մասին, թե ինչպես անել,
    որպեսզի հարաբերությունները
    Վերջիվերջո դասավորվեն հարթ:
    Ասա, դու հիշու՞մ ես այդ:


    Այո, իհարկե:

    Դու Իմ պատասխանները
    պրոբլեմային ես համարում:
    Դու կարծում ես, որ դժվա՞ր է
    հավատալ, որ այդ հաշվով
    Ես կարող եմ Իմ սեփական
    տեսակետն ունենալ:


    Այդ մասին ես երբեք
    չէի մտածել:
    Ես ուղղակի կարդում էի
    Քո պատասխանները:

    Բայց չէ՞ որ Ես դրանք տալիս էի,
    ելնելով քո՛ հարցերից:
    Այսինքն, հաշվի առնելով
    ձե՛ր տեսանկյունը՝
    Լինել այս և այն, -
    Եվ ինչպես ավելի
    մոտենալ դրան:

    Եվ Ես ձեզ ցույց էի տալիս
    հնարավոր ուղիներ:


    Այո, դա այդպես է:

    Այստեղ, երկրորդ Գրքում էլ
    Ես նույնն եմ անում:


    Ուղղակի... չգիտեմ նույնիսկ...
    ավելի դժվար է հավատալ,
    Որ Աստված կարող է խոսել
    այս բաների մասին,
    Քան այն ժամանակ, երբ խոսում էր
    այլ բաների մասին:

    Իսկ դու համարում ես,
    որ այստեղ Իմ ասած
    Որոշ բաների հետ
    ավելի դժվա՞ր է համաձայնվել:


    Դե...

    Եթե "այո", - ուրեմն "այո":
    Եվ դա նորմալ է:


    Մի՞թե:

    Իհարկե:

    Մի՞թե նորմալ է
    Աստծո հետ չհամաձայնվելը:

    Իհարկե: Իսկ դու կարծում ես,
    թե Ես քեզ հետ ի՞նչ կանեմ, -
    Կճզմեմ միջատի պե՞ս:


    Իրականում այդպիսի բան
    իմ մտքով չէր անցել:

    Բայց նայիր միայն շուրջդ:

    Աշխարհն ամենասկզբից էլ
    Ինձ հետ չի համաձայնվել:
    Դժվար թե որևէ մեկը վարվել է
    ըստ Իմ ցանկության,
    Սկսած այն ժամանակներից,
    երբ ամեն ինչ սկսվեց:


    Այո, կարծում եմ,
    որ այդպես էլ է եղել:

    Վստահ եղիր, որ ամեն ինչ
    հենց այդպես է եղել:
    Եթե մարդիկ հետևեին
    Իմ խրատներին,
    Որոնք գալիս են հարյուրավոր
    ուսուցիչների միջոցով,
    Ձեր աշխարհն այսօր, ինչ խոսք,
    ուրիշ կլիներ:

    Այդ պատճառով, եթե մտադիր ես
    հիմա էլ չհամաձայնվել, -
    Խնդրեմ: Եվ բացի այդ,
    Ես կարող եմ սխալվել:


    Ի՞նչ:

    Ես ասացի. "Բացի այդ,
    Ես կարող եմ սխալվել":

    Ա՜հ, երկնային ուժեր...
    մի՞թե դու այս ամենը որպես
    Կտակարան ես ընկալում:


    Դու ցանկանում ես ասել,
    որ ես չպե՞տք է վստահորեն
    Վերաբերվեմ այս զրույցին...

    Օհո՜, մի շտապիր:

    Ես կարծում եմ, որ դու
    շատ բան բաց ես թողնում:
    Եկ վերադառնանք նրան,
    ինչից սկսեցինք.
    Դու այս ամենը
    ինքդ ես հորինում:


    Ա՜հ, ինչպիսի՜ թեթևություն:
    Իսկ ինձ ինչ-որ պահ թվաց,
    Որ ինձ ղեկավարում են:

    Հետևիր սրտիդ կանչին, -
    ահա ղեկավարությունը,
    Որը դու ստանում ես:

    Լսիր քեզ, քեզ ասում Եմ:
    Լսիր քո հոգուն:
    Եթե նույնիսկ Ես տալիս եմ քեզ
    ընտրության հնարավորություն,
    Գաղափար, տեսակետ, -
    դու պարտավոր չես
    Այդ ամենն ընդունել
    որպես իրականություն:

    Համաձայն չե՞ս, -
    նշանակում է, մի՛ համաձայնվիր:
    Հենց սա է ամբողջ իմաստը
    զարգացնող պրակտիկայի:


    Մտահղացումն այն չէր,
    որ ինչ-որ մեկից
    Կամ ինչ-որ բանից
    ձեր կախվածությունն
    Ընդամենը փոխարինվեր
    այս գրքից կախվածությանը:

    Իմ մտահղացումը՝
    ձեզ մտածել դրդելն էր:

    Մտածել ինքնուրույն:
    Հասկանու՞մ ես, դա այն է,
    Ով Ես Կամ Հենց Հիմա:
    Ես՝ դու եմ, մտածող:
    Ես՝ դու եմ, մտածող,
    մտածող բարձրաձայն:


    Դու նկատի ունես,
    որ այս նյութը, որը մենք
    Շարադրում ենք, ծագում է
    ոչ Բարձրագույն Աղբյուրի՞ց:

    Իհա՛րկե այնտեղից:
    Միայն թե կա մի բան,
    Ինչը դու ոչ մի կերպ
    չես ուզում հասկանալ.
    Դուք, հենց դուք էլ կաք
    այդ Բարձրագույն Աղբյուրը:

    Այստեղ կա մի բան,
    ինչը դու չես յուրացրել.
    Այս ամենը դուք եք
    ստեղծում ձեր կյանքում, -
    Հենց այստեղ, հենց հիմա,
    կամովի, ինքնուրույն:


    Դուք... ԴՈՒՔ... ստեղծում եք դա:
    Ոչ թե Ես: Ստեղծում եք ԴՈՒՔ:

    Այսպիսով... եթե կան
    ինչ-որ քաղաքական հարցեր,
    Որոնք ձեզ դուր չեն գալիս, -
    ուրեմն փոխեք դրանք:
    Արեք այդ հենց հիմա,
    քանի չեք իրականացրել:
    Նախքան դուք կլսեք այն
    ավետարանի տեսքով:


    Քանի դեռ ինչ-որ բանի մասին
    ձեր վերջին գաղափարը
    Չեք կոչել ավելի կարևոր,
    ավելի ճշմարիտ,
    Ավելի հիմնավորված,
    քան ձեր հաջորդ միտքը:

    Հիշիր, քո իրականությունը միշտ
    հենց քո նոր միտքն է ստեղծում:

    Միշտ:

    Եվ ուրեմն, քաղաքականության մասին
    մեր այս զրույցի մեջ
    Կա՞ ինչ-որ բան, ինչը
    դու կուզեիր փոխել:


    Իրականում՝ ոչ:

    Այսպիսով, ստացվում է,
    որ ես նրանցից եմ,
    Ով իրականում
    համաձայնվում է Քեզ հետ:
    Ուղղակի, չգիտեի, թե ինչպես
    այդ ամենից օգտվե՞լ:

    Արա, ինչ կուզես:
    Մի՞թե չես հասկանում:
    Հենց այդ էլ դու անում ես
    քո ամբողջ կյանքում:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  3. #228
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,917
    Mentioned
    7 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Լավ, լավ, հասկացա:
    Կարծում եմ, հասկացա:
    Եկ շարունակենք: Եկ հիշենք,
    թե որտեղ կանգ առանք:

    Հրաշալի է: Շարունակենք:

    Դու ցանկանում էիր ասել...

    Ես ցանկանում էի ասել,
    որ պայծառացած հասարակարգում
    Եկամտի որոշ մասը
    հանուն ամբողջ հասարակության
    Բարիքի համար օգտագործելը
    շատ սովորական բան է:

    Այն համակարգի օրոք,
    որը մենք դիտարկում էինք
    Ձեր հասարակության ապագա
    կենսունակության համար, -
    Բոլոր մարդիկ կաշխատեն
    տարեկան որքան կարող են
    Եվ աշխատավարձից կպահեն
    որոշակի գումար:


    Ինչպիսի՞:

    Դա ընտրում են ինքնակամորեն,
    որ բոլորը համաձայն լինեն:


    Իսկ հիմնված լիմիտից վե՞ր:

    Դա կներդրվի վարկատրման
    համաշխային բարեգործական
    Ֆոնդի մեջ վարկատուի
    անունով, որպեսզի
    Աշխարհը ճանաչել կարողանա
    իր բարեգործներին:

    Բարեգործներն իրավունք ունեն
    անմիջականորեն հսկել
    Իրենց նվիրատվությունների
    վաթսուն տոկոսը,
    Եվ կբավարարվեն նրանց
    իրավունքները՝ ներդնել
    Իրենց միջոցներն այնտեղ,
    որտեղ իրենք ցանկանան:

    Մնացած քառասուն տոկոսը
    նախատեսված կլինի
    Համաշխարհային ղեկավարության կողմից
    իրագործվող ծրագրերի համար:


    Եթե մարդիկ իմանան,
    որ հիմնված սահմանից ավել
    Եկամուտը հաստատ
    վերցվելու է իրենցից,
    Ուրեմն ի՞նչը կստիպի նրանց
    շարունակել աշխատել:
    Ի՞նչը կստիպի նրանց
    կես ճամփին կանգ չառնել:

    Ոմանք կանգ կառնեն: Եվ ի՞նչ:
    Թող լինի այդպես:
    Պետք չէ պարտադիր կերպով
    աշխատել լիմիտից վեր:
    Զենքի արդյունաբերությունների
    կրճատումներից խնայված փողերը
    Բավական կլինեն, որ բավարարեն
    բոլորի տարրական պահանջները:

    Իսկ ամբողջ աշխարհում բոլորի
    վաստակած դրամի տաս տոկոսը
    Կբարձրացնի ողջ մարդկության
    արժանապատվությունն ու բարեկեցությունը:
    Այնպիսի լայն հնարավորություններ
    կստեղծվեն ամեն մեկի համար,
    Որ խանդն ու սոցիալական զայրույթը
    կվերանան իսպառ:

    Այդ պատճառով նրանք,
    ովքեր ակտիվությունը կյանքում
    Միայն որպես իսկական
    աշխատանք
    են ընկալում, -
    Կդադարեն աշխատել:
    Իսկ նրանք, ովքեր ընկալում են
    Որպես իսկական ուրախություն, -
    կանգ չեն առնի երբեք:


    Ոչ բոլորը կարող են
    նման աշխատանք ունենալ:

    Ճիշտ չէ: Բոլորը:

    Աշխատանքում ուրախությունը
    կապ չունի ֆունկցիաներ
    Կատարելու հետ և ամբողջովին
    նպատակի հետ է կապված:


    Դա լիովին հասկանալի է մորը,
    որն արթնանում է առավոտյան չորսին,
    Որպեսզի սիրով փոխի
    իր փոքրիկի բարուրը:
    Նա ղունղունում ու երգում է
    իր փոքրիկի համար,
    Եվ ողջ աշխարհը նրա գործը
    աշխատանք չի համարում բնավ:

    Հենց նրա վերաբերմունքը
    այն բանին, ինչ ինքն անում է,
    Հենց նրա մտադրությունն ու
    գործողությունների նպատակն են
    Իսկական ուրախություն դարձնում
    նրա կատարած աշխատանքը:


    Եվ այնուհանդերձ, ասա,
    ինչպիսի՞ն կարող էր լինել
    "Փող աշխատելու անսահման
    հնարավորությունների" վերացման նպատակը:
    Արդյո՞ք դա չէր զրկի
    մարդկային փորձն իր ամենամեծ
    Հնարավորություններից մեկից,
    իր փառահեղ արկածներից մեկից:

    Դուք դեռևս կունենաք
    հնարավորություն և ռիսկ
    Վաստակելու համար դրամ
    անմիտ քանակության:
    Եկամտի վերին սահմանն
    այնքան բարձր կլինի,
    Որ շատ կլինի ոչ թե մեկ,
    այլ նույնիսկ տաս հոգու համար:

    Իսկ մնացածը կծախսվի
    ծրագրերի ու հնարավորությունների վրա,
    Որոնք օգտակար կլինեն
    ամբողջ մարդկությանը:

    Ինչ վերաբերվում է սահմանի
    անհրաժեշտության պատճառին.

    Այդ սահմանը՝ գիտակցության
    տեղաշարժի արտացոլումը
    Կլինի մոլորակի վրա,
    գիտակցման, որ կյանքի
    Բարձրագույն նպատակը
    ոչ թե անհամար
    Հարստությունների կուտակումն է,
    այլ բարիքների ստեղծումը:

    Անխուսափելի գիտակցումը,
    որ հարստությունների կենտրոնացումը,
    Այլ ոչ թե նրանց բաժանումն է
    պառակտումներ ծնող գործոնը:


    Անսահմանափակ հարստություն
    կուտակելու հնարավորությունը
    Կապիտալիստական համակարգի
    հաստատուն անկյունաքարն է,
    Ազատ և բաց մրցակցության
    համակարգների հիմքը,
    Որն ստեղծել է աշխարհին հայտնի
    ամենամեծ հասարակությունը:

    Խնդիրն այն է, որ դրան
    դու իրոք հավատում ես:
    Իսկ ովքեր հավատում են, -
    սարսափելի մոլորվում են:
    Նրանք ապրում են պատրանքներում
    և ձեր մոլորակի վրայի
    Ներկայիս իրականության մեջ
    ոչինչ չեն տեսնում:

    Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում
    "վերին խավի" մեկ ու կես տոկոսը
    Իր ձեռքին է պահում
    ավելի շատ հարստություն,
    Քան ձեր երկրի "ներքին խավի"
    իննսուն տոկոսը:

    Ութ հարյուր երեսունչորս հազար
    ամենահարուստների եկամուտը
    Համարյա կվինտրիլլիոն
    դոլարով ավելի շատ է,
    Քան ութսուն չորս միլիոն մարդկանց
    եկամուտը միասին վերցրած:


    Եվ ի՞նչ: Նրանք վաստակել են այդ:

    Դուք, ամերիկացիներդ,
    ձեր իրավիճակն ընկալել եք
    Որպես անհատական ճիգերի
    փոփոխական մեծություն:
    Ինչ-որ մեկին հաջողվել է
    "բարգավաճել", և դուք կարծում եք,
    Որ այդպես կարող է լինել
    յուրաքանչյուրի կյանքում:

    Ասեմ, որ դա տեսակետ է
    պարզեցված և միամիտ:
    Դու ենթադրում ես, որ ամեն մեկը
    նույն հնարավորությունն ունի,
    Չնայած փաստորեն Ամերիկայում,
    ինչպես նաև Մեքսիկայում,
    Իշխողները իշխում են,
    իսկ հարուստները՝ հարստանում:


    Եվ ի՞նչ վատ բան կա դրանում:

    Նրանք անում են դա՝ պարբերաբար
    մրցակցությունը վերացնելու,
    Բազում մարդկանց հնարավորությունները
    նվազագույնին հասցնելու
    Եվ հարստության հոսքն ու աճը
    միատեղ հսկելու հաշվին:

    Նրանք հասնում են դրան
    ամենատարբեր միջոցներով՝
    Սկսած աշխատանքի
    անազնիվ օգտագործումից,
    Ամբողջ երկրագնդի վրա
    աշխատավորներին շահագործելուց,
    Մինչև անձնական կապերի
    և ծանոթությունների շահագործումը,
    Ինչն ուղղակի անհնար է դարձնում
    նոր հարուստների առաջացումը:

    Նաև նրանք փորձում են հսկել
    պետական քաղաքականությունը
    Եվ կառավարական ծրագրերն
    ամբողջ աշխարհում,
    Որպեսզի հետագայում նույնպես
    ապահովեն այն կարգը,
    Որի ներքո մասսաները մնում են
    ենթակա վիճակում:


    Ես չեմ հավատում, որ հարուստները
    զբաղվում են դրանով:
    Ոչ նրանց մեծամասնությունը:
    Դավադիրների ինչ-որ խու՞մբ...

    Հարուստներն այդ անում են
    ոչ թե որպես անհատներ:
    Այդ անում են հասարակական
    համակարգերն ու ինստիտուտները,
    Որոնք ստեղծվել են ազդեցիկ
    և հարուստ մարդկանց կողմից,
    Որոնք ցանկանում են աջակցել
    այդ հաստատությունները:

    Քողարկվելով դրանց տակ,
    արդեն առանձին մարդիկ՝
    Հարուստներից շատ-շատերը, -
    լվանում են իրենց ձեռքերը,

    Չցանկանալով պատասխանատվություն կրել
    այն պայմանների համար,
    Որոնց ներքո հնարավոր է
    ժողովրդի ճնշումը
    Եվ որոնք նպաստում են
    երևելիներին միայն:


    Վերադառնանք առողջապահությանը:
    Միլիոնավոր չունևորներ
    Հասարակ բժշկական ծառայություն ստանալու
    հնարավորություն չունեն:
    Եվ հնարավոր չէ մատնացույց անել
    մի որևէ բժշկի,
    Եվ ասել, որ դա "նրա ձեռքի գործն է",
    որ դա մեղքն է հենց այդ մեկի:

    Եվ այդպես միլիոնավոր մարդիկ
    աշխարհի ամենահարուստ երկրում
    Բժշկի օգնությանը
    դիմել չեն կարողանում,
    Քանի դեռ առողջական
    լուրջ խնդիրներ չունեն,
    Քանի անհետաձգելի օգնության
    անհրաժեշտությանը չեն հասել:

    Առանձին վերցրած ոչ մի բժշկի
    դրանում չես մեղադրի,
    Բայց դա, ինչ խոսք, շահավետ է
    բոլոր բժիշկների համար:

    Նրանք չտեսնված եկամուտ
    ունեն ձեր համակարգից,
    Որն օրինականացրել է աշխատավոր
    չքավորության հանդեպ խտրականությունը:


    Ամբողջ բանն այն է, որ հենց
    հարուստներն ու ազդեցիկներն են
    Աջակցում այդպիսի
    հասարակական կառուցվածքներին,
    Ինչպես նաև համառորեն
    նրանք ընդդիմանում են
    Այդ կառուցվածքները փոխելու
    յուրաքանչյուր իրական փորձի:


    Իհարկե, հարուստներից
    և ազդեցիկներից շատերը,
    Եթե առանձին-առանձին
    նայենք նրանց վրա, -
    Բավական հաճելի մարդիկ են
    և նույնքան կարեկցանք ունեն,
    Որքան յուրաքանչյուր ոք
    պետք է որ ունենա:

    Բայց խոսք գցեք նրանց համար
    սպառնալի մի կոնցեպտի մասին,
    Ինչպիսին է, օրինակ, տարեկան
    եկամտի սահմանափակումը, -
    Եվ նրանք սկսում են սրտմտել
    առանձին քաղաքացիների
    Իրավունքների բռնատիրման վրա,
    "ամերիկյան ապրելակերպի"
    Եվ "շարժառիթների" կորստյան վրա:


    Իսկ ի՞նչ ասել գոնե նվազագույնս
    կարգին պայմաններում ապրելու,
    Քաղցած չմնալու համար
    բավարար ուտելիք ունենալու,
    Չմրսելու համար բավարար
    հագուստ ունենալու հաշվով,
    Հիշեցնում եմ, աշխարհի
    ամենահարուստ երկրում:

    Ձեր մոլորակի պաշարները
    պատկանում են բոլորին,
    Այլ ոչ նրանց, ով իշխում է,
    որպեսզի շահագործի:

    Ահա, թե ինչպես է
    գործում շահագործումը.
    Ձեր հարուստ արդյունաբերողները
    գալիս են մի տեղ,
    Որտեղ աշխատելու համար
    ոչ մի գործ չկա
    Եվ որտեղ մարդիկ ապրում են
    ծայրահեղ կարիքի մեջ:

    Կառուցելով իրենց ֆաբրիկան, նրանք
    աղքատներին տալիս են աշխատանք, -
    Տասներկու, տասնչորս ժամանոց
    աշխատանքային օրով,
    Շատ ցածր, անմարդկային
    աշխատավարձ վճարելով:


    Նրանք չեն անում այնպես,
    որպեսզի աշխատավորները
    Լքեն իրենց ավերված
    և առնետախեղդ եղած գյուղերը, -
    Այլ թույլ են տալիս նրանց
    ապրել, ինչպես առաջ,
    Տարբերությամբ, որ հիմա նրանք
    էլ չեն լինի սովամահ:

    Իսկ երբ այդ մասին հարցնում ես,
    կապիտալիստները պատասխանում են.
    "Դե իհարկե, նրանք
    ավելի լավ են ապրում:
    Մենք բարելավե՛լ ենք նրանց կյանքը,
    տեսեք, նրանք աշխատա՛նք ունեն:
    Այդ մե՛նք ենք, որ ամեն ինչ
    վտանգի տակ ենք դնում":

    Բայց ո՞րն է նրանց վտանգը,
    եթե նրանք մարդկանց
    Ժամական յոթանասունհինգ ցենտ են
    վճարում այն բանի համար,
    Որ սրանք կարում են կոշիկներ,
    որոնք հետո խանութում
    Պետք է արժենան զույգը
    հարյուր քսանհինգ դոլար:

    Դա վտանգավոր գործունեությու՞ն է,
    թե ամենաիսկական շահագործում:


    Բարձր խավերի այդպիսի
    անամոթության համակարգը
    Կարող է գոյատևել
    միայն այն աշխարհում,
    Որին մղում է ժլատությունը,
    որտեղ եկամտի չափը,
    Այլ ոչ թե մարդկային
    արժանապատվությունն է առաջնորդում:

    Նրանք, ովքեր ասում են,
    որ այդ գյուղացիները
    Հիմա ապրում են անհամեմատ
    ավելի լավ պայմանների մեջ, -
    Ուղղակի երեսպաշտներ են:
    Նրանք պարան են նետում
    Խեղդվողին, բայց հրաժարվում են
    վերջինիս ափ հանել:

    Բայց պարծենում են, որ պարանը
    շատ ավելի լավ է, քան քարը:

    Փոխարենը հասցնեն մարդկանց
    իսկական արժանապատվության,
    Այդ "ունևորները" տալիս են
    "չունևորներին" ճիշտ այնքան,
    Որպեսզի նրանց կախված դարձնեն,
    բայց երբեք ոչ բավարար
    Նրա համար, որ երբևիցէ
    ուժեղ դարձնեն նրանց:


    Որովհետև այն մարդը,
    ով իսկական ուժ ունի,
    Ընդունակ է ազդել, այլ ոչ միայն զգալ
    համակարգի ազդեցությունը:
    Իսկ դա վերջին բանն է,
    ինչը կարող են ցանականալ,
    Ինչը կարող են թույլատրել նրանք,
    ով այդ համակարգը ստեղծում է:

    Այդ պատճառով, որդյակս,
    դավադրությունը շարունակվում է:
    Եվ դա՝ ոչ թե գործունեությամբ,
    այլ լռությամբ դավադրություն է:

    Այդ պատճառով, շարունակեք,
    գնացեք ձեր ճանապարհով,
    Եվ ոչ մի դեպքում մի ասեք ոչինչ
    անպարկեշտության մասին,
    Անվանեք դա ազատ
    շուկայական էկոնոմիկա
    Եվ ասացեք բոլորին,
    որ ձեր պարծանքն է դա:

    Ասված է.

    Եթե կամենում ես լինել կատարյալ,
    գնա՛, վաճառի՛ր ունեցվածքդ
    Եվ աղքատների՛ն տուր,
    և գանձեր կունենաս երկնքում...
    Լսելով խոսքն այս,
    պատանին հեռացավ դառնացած,
    Քանի որ ուներ
    մեծ կալվածք*:



    - - - - - - -
    ՄԱՏԹ. ԺԹ, 21-22.
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

Էջ 16 16-ից ԱռաջինԱռաջին ... 61213141516

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •