Թավշյա հաղթանակ. ինձ բացակա չդնեք

User Tag List

Էջ 15 15-ից ԱռաջինԱռաջին ... 51112131415
Ցույց են տրվում 211 համարից մինչև 216 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 216 հատից

Թեմա: Մատեան երանության

  1. #211
    Սկսնակ անդամ
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2016
    Գրառումներ
    20
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ճիշտն ասած չհասկացա, այս վերջի տողերը աստվածաշնչիցա, ծննդոցից ?? (Ծննդ. 24; 24) ???

  2. #212
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,571
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Erevanci83-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ճիշտն ասած չհասկացա, այս վերջի տողերը աստվածաշնչիցա, ծննդոցից ?? (Ծննդ. 24; 24) ???
    Շնորհակալություն հարցիդ համար, Երևանցի ջան... Ամենայն հավանականությամբ ես եմ սխալվողը, տարբեր մեջբերումներ եմ խառնել: Կներես:
    Ստուգեցի: Մեջբերումը "Եսայայ"-ից է, 41,10. "Մի՛ վախեցիր, քանզի ես հիմա քեզի հետ եմ. Մի՛ զարհուրիր, վասնզի ես քու Աստվածդ եմ..." և այլն:

    Պատասխան չունեմ, թե ինչպես է այսպես ստացվել, որովհետև սովորաբար նման հարցերում ուշադիր եմ հնարավորինս...
    Ամենայն դեպքում, ներողություն: Ցավոք, արդեն հնարավորություն չունեմ ուղղելու...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  3. #213
    Սկսնակ անդամ
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2016
    Գրառումներ
    20
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Խնդիր չկա... ես եմ շնորհակալ պատասխանելու համար.
    Ուղակի խնդիրն այն է, որ գրքի 1-ին գլխում ասվում էր, որ աստվածաշունչը գրվելա մարդկանց ձեռքով ու Հիսուսից մի 200-300 տարի հետո (ինչ-որ թեթև իրանց հասած խոսակցություններից վերցրել ու մնացածը մարդիկ են հորինել) որ այդ գրքում գրվածը կապ չունի Աստծո խոսքի հետ, Հիսուսի ասածների հետ...
    ուղակի կոնկրետ տեղն ու կոնկրետ բառերը չեմ հիշում, բայց միտքը սա էր...

  4. #214
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,571
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Erevanci83-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ուղակի խնդիրն այն է, որ գրքի 1-ին գլխում ասվում էր, որ աստվածաշունչը գրվելա մարդկանց ձեռքով ու Հիսուսից մի 200-300 տարի հետո (ինչ-որ թեթև իրանց հասած խոսակցություններից վերցրել ու մնացածը մարդիկ են հորինել) որ այդ գրքում գրվածը կապ չունի Աստծո խոսքի հետ, Հիսուսի ասածների հետ...
    Եկ հատ առ հատ չհիշենք բոլորին, ուղղակի թվարկենք առանձին գլուխների հեղինակներից ոմանց. Մովսես, Դավիթ, Եսայա, Երեմիա, Եզեկիել, Դանիել, Զաքարեա, Մաղաքյա, Մատթեոս, Մարկոս, Ղուկաս, Հովհաննես... Սրանց մեջ դու տեսնու՞մ ես "Յեհովա" անունը: Սրանցից ո՞ր մեկն է Աստված, մեր հասկացած իմաստով, այլ ոչ այն իմաստով, ինչ նկատի ունի, ասենք, Հիսուս... Սա հատկապես նշում եմ, քանզի Հիսուսի ամբողջ փիլիսոփայությունն այն է, որ մենք բոլորս ենք աստվածներ, ոսկ մենք դա չենք ընդունում: Հետևաբար, եթե դու համաձայն են, որ մենք բոլորս ենք աստվածներ, ուրեմն այո, Աստվածաշունչը աստվածներն են գրել...

    ուղակի կոնկրետ տեղն ու կոնկրետ բառերը չեմ հիշում, բայց միտքը սա էր...
    Կոնկրետ տեղ փնտրելու կարիք էլ չկա, չնայած երևի դու նկատի ունես հինգերորդ էջի վրա գտնվող #67 գրառումը: "Մատեանի..." մեջ շատ են այդպիսի տեղերը, - որտեղ լրիվ դեմ է խոսվում աստվածաշնչյան քաղաքականությանը: Այդ առումով, ըստ իս, շատ կարևոր տեղ է առաջին գրքի հինգերորդ մասը: Կորհուրդ կտայի վերընթերցել վեցերորց էջի վրա գտնվող ## 79,80 գրառումները՝ Աստծո տաս... ոչ թե պատվիրանների, այլ խոստումների մասին:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  5. #215
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,571
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    12 .


    Հրաշալի է: Այն, ինչ Դու ասացիր,
    ուղղակի հրաշալի է:
    Ես կուզենայի,
    որ աշխարհն այդ իմանա:
    Ես կուզենայի,
    որ աշխարհն այդ հասկանա:
    Ես կուզենայի անչափ,
    որ դրան հավատա աշխարհը:

    Գիրքը կօգնի դրան:
    Եվ դու էլ՝ օգնում ես:
    Դու խաղում ես քո դերը,
    դու շատ հաջող կատարում ես
    Քո ներդրումը Կոլեկտիվ
    Գիտակցության զարգացման գործում:
    Ընդ որում, դրանով այսօր
    պետք է զբաղվեն բոլորը:


    Այո: Այժմ մենք կարո՞ղ ենք
    խոսել այլ թեմայից:
    Ես կարծում եմ, կարևոր է խոսել
    մի տեսակետի մասին,
    Որը որոշ ժամանակ առաջ
    Դու ցանկանում էիր ներկայացնել:

    Ես նկատի ունեմ շատ մարդկանց
    սևեռուն միտքն այն մասին,
    Որ աղքատներին բավարար է տրված,
    որ անարդար է հարուստներին
    Խեղդել չափից դուրս վարկերով,
    դրանով պատժելով նրանց
    Եվ "ստիպելով" այդպիսով,
    ապահովել աղքատներին:

    Այդ մարդիկ համարում են,
    որ աղքատներն աղքատ են
    Այն պատճառով, որ իրենք են
    ցանկանում այդպիսին լինել:
    Աղքատներից շատերը ոչինչ
    չեն էլ փորձում անել,
    Չեն ուզում իրենց կյանքի համար
    պատասխանատու լինել:

    Կան շատերը, որոնք մտածում են,
    որ հարստությունների վերաբաշխումը՝
    Նրանց համատեղ օգտագործումը, -
    չարիքն է սոցիալիզմի:
    Մեջբերում են Կոմունիստական
    Կուսակցության Մանիֆեստը.
    "Յուրաքանչյուրին ըստ ունակությունների
    և յուրաքանչյուրին ըստ պահանջի":

    Այդ մարդիկ համոզված են,
    որ "ամեն մեկն իր համար է":
    Երբ նրանց ասում են, որ դա
    անհոգի և անտարբեր է հնչում,
    Նրանք քողարկվում են
    համոզմունքով, որ հնարավորությունը
    Բոլոր մարդկանց դռները
    միանման է ծեծում:

    Նրանք պնդում են, որ անբարեհաջողությունն
    ի ծնե չի տրված մարդկանց,
    Եվ որ եթե իրենց հաջողվել է
    "հասնել հաջողության",
    Ուրեմն դրան կարող է
    հասնել ամեն մեկը:

    Իսկ եթե քեզ մոտ չի ստացվում,
    ուրեմն դա քո մեղքն է:

    Չէ՞ որ դու զգում ես,
    որ դա անշնորհակալության
    Վրա հիմնված դաժան
    և ինքնահավան կարծիք է:


    Այո: Իսկ ի՞նչ ես զգում Դու:

    Ես չեմ դատում:
    Դա ընդամենը միտք է:
    Միայն մեկ հարց կա
    այն բանի վերաբերյալ,
    Թե այս կամ այն միտքը
    որքանո՞վ է տեղին:

    Արդյո՞ք դա քո օգտին է,
    եթե հենվես նրան:


    Կան մարդիկ՝ իրականում
    ամբողջ խմբեր մարդկանց,
    Որոնք, ինչպես դուք եք անվանում,
    ծնվել են անհաջողակ:

    Դա ակնհայտ է: Եվ սակայն
    ճշմարիտ է նաև այն,
    Որ բարձր մակարդակի վրա
    "անհաջողակներ" չկան,

    Քանզի ամեն մեկը ստեղծում է
    իրեն անհրաժեշտ մարդկանց,
    Իրադարձություններ և իրավիճակներ,
    որոնք անհրաժեշտ են,
    Որ հասնես այն ամենին,
    ինչին ցանկանում ես հասնել:

    Ամեն ինչ դու ինքդ ես ընտրում:
    Ծնողներիդ: Շրաջապատդ:
    Երկիրը, որտեղ ծնվում ես:
    Քեզ հետ կապված իրավիճակները:


    Այլ կերպ ասած, ոչ ոք չի կարող
    "անբարեհաջող" լինել,
    Եթե հաշվի առնենք, թե հոգին
    ինչի է ցանկանում հասնել:

    Օրինակ, նա կարող է ցանկանալ
    աշխատել թերի մարմնում
    Կամ քաղաքական և էկոնոմիկական
    հսկայական սահմանափակումներում,
    Որպեսզի պայմաններ ստեղծի
    առավելագույնս կատարել այն,
    Ինչ մտադրվել է կատարել
    մարմնի մեջ ֆիզիկական:

    Այդ պատճառով, ստացվում է,
    որ երբ ֆիզիկական իմաստով
    Մարդիկ իրոք բախվում են
    "պակասությունների" հետ, -
    Մետաֆիզիկական տեսանկյունից
    այդ "պակասությունները" կարող են
    Լինել լիովին անհրաժեշտ
    և կատարյալ պայմաններ:


    Իսկ ի՞նչ է նշանակում դա
    մեզ համար պրակտիկ իմաստով:
    Պե՞տք է մենք մեր օգնությունն
    առաջարկենք "անբարեհաջողներին",
    Թե՞ ընկալենք դա այնպես,
    որ նրանք ուղղակի
    Գտնվում են այն վիճակում,
    որում ցանկանում են լինել,
    Եվ այդպիսով թույլատրել նրանց
    "իրենց կարման աշխատել":

    Շատ լավ և կարևոր հարց է:

    Առաջին հերթին հիշիր,
    որ ամենն, ինչ դու մտածում ես,
    Ասում և անում ես, -
    արտացոլումն է նրա,
    Ինչը հենց քո վերաբերյալ
    դու ինքդ ես որոշել:

    Դա հաստատումն է
    նրա, Ով Դու Կաս:

    Որոշումներ կայացնելու
    և ընդունելու պրոցեսում
    Դա ստեղծումն է նրա,
    ով դու ցանկանում ես լինել:
    Չէ՞ որ դա միակ բանն է,
    ինչ այստեղ անում եք դուք,
    Եվ այստեղ հենց դրանով է,
    որ դուք պետք է զբաղվեք:


    Ուրիշ ոչ մի բանի համար
    հոգին նախատեսված չի:
    Դու նորից վերաստեղծում ես քեզ
    ամեն Ներկա Պահի:

    Ասվածի կոնտեքստում,
    երբ հանդիպում ես
    Մեկին, ով ըստ ձեր
    հասկացման, անբարեհաջող է,
    Առաջին հարցը, որը պետք է քեզ տաս,
    այսպիսին է. "Ո՞վ եմ ես
    Եվ ո՞վ եմ ընտրում լինել
    այս մարդու վերաբերյալ":

    Այլ խոսքերով ասած,
    յուրաքանչյուր իրավիճակում
    Քո առաջին հարցը պետք է լինի.
    "Ի՞նչ եմ ես այստեղ ցանկանում":
    Լսու՞մ ես: Այլ ոչ թե.
    "Ի՞նչ են ցանկանում ուրիշները":


    Մարդկանց հետ փոխհարաբերություններ
    ունենալու նման ըմբռնումը՝
    Ամենատարօրինակն է բոլոր
    ինձ հանդիպած ըմբռնումներից:
    Այն հակասում է ամենին,
    ինչ երբևիցէ ինձ սովորեցրել են:

    Գիտեմ:

    Փոխանակ փորձես հասկանալ,
    թե ինչ ես ցանկանում դու,
    Դու միշտ փորձում ես հասկանալ,
    թե ինչ են ցանկանում ուրիշները:
    Եվ հետո, քեզ պետք է որոշել,
    կտա՞ս անվերապահորեն՝
    Կարո՞ղ ես, ի վիճակի՞ ես, -
    նրանց ցանկացածն իրենց:

    Դու, իհարկե, տալիս ես հիմա էլ,
    բայց նախ և առաջ
    Դիտելով, թե ինչ կարող ես ինքդ
    նրանցից ստանալ:
    Եվ եթե մտածում ես, որ մեկ է,
    չունես որևէ ստանալիք,
    Տալու ցանկությունդ էլ վերանում է,
    այդ պատճառով դուք հազվադեպ եք տալիս:

    Մյուս կողմից, եթե գիտես,
    որ ինչ-որ պետք ունես նրանցից,
    Կամ նրանք կարող են
    տալ քեզ ինչ-որ բան,
    Այդ դեպքում մեջ է ընկնում
    քո ինքնապահպանման բնազդը
    Եվ դու արդեն ջանում ես տալ
    ինչ նրանք կցանկացան:


    Հետո դու նեղանում ես,
    թե ինչու ուրիշը
    Չի ցանկանում տալ քեզ այն,
    ինչ դու ես ցանկանում:

    Այդ "եկ առևտուր անենք" խաղում
    դուք բոլորդ շատ խախուտ
    Հավասարակշռություն եք հիմնում.
    դու՝ ինձ, ես՝ քեզ:
    Բայց մարդկային բոլոր
    փոխհարաբերությունների
    Նպատակն ընդհանուր ոչինչ
    չունի դրա հետ:

    Ցանկացած այլ մարդու,
    տեղի կամ առարկայի հետ
    Քո սուրբ փոխհարաբերությունների
    նպատակը չէ հիմնել,
    Թե ինչ են նրանք ցանկանում
    և ինչ է նրանց պետք,
    Այլ թե ինչ ես դու ցանկանում
    և ինչ է պետք քեզ

    Քո աճի համար, որպեսզի լինես
    Նա, Ով Ցանկանում Ես Լինել:


    Ահա, թե ինչու եմ Ես
    ստեղծել ուրիշների հետ
    Քո Փոխհարաբերությունները:
    Եթե դա չլիներ,
    Դու կշարունակեիր ապրել
    դատարկության մեջ, վակուումի մեջ,
    Հավերժական Համընդհանրության մեջ,
    որտեղից եկել ես:

    Այդ Համընդհանրության մեջ
    դու ուղղակի կաս,
    Բայց չես կարող զգալ
    քո "գիտակցվածությունը",
    Որպես կոնկրետ ինչ-որ բան,
    քանզի Համընդհանրության մեջ
    Ուղղակի չկա ոչինչ,
    ինչ դու չես եղել:


    Ես հորինել եմ շատ լավ
    միջոց ձեզ համար,
    Թե ինչպես նորից
    արարել և գիտենալ,
    Թե Ով Ես դու՝
    քո սեփական փորձով:
    Ես արել եմ այդ
    քեզ ապահովելով.


    Առաջին. Հարաբերականությամբ:
    Սա մի համակարգ է,
    Որի ներսում դու կարող ես
    գոյատևել որպես սուբյեկտ
    Ինչ-որ մի այլ բանի հետ
    քեզ համեմատելով:

    Երկրորդ. Մոռացությամբ:
    Սա պրոցերս է, որի օգնությամբ
    Դու ինքնակամորեն ենթարկվում ես
    ամբողջական ամնեզիայի,
    Որպեսզի չիմանաս,
    որ հարաբերականությունն՝
    Ուղղակի խորամանկություն է
    և որ դու՝ Այդ Ամենն Ես:

    Երրորդ. Գիտակցությամբ:
    Սա գոյության այն վիճակն է,
    Որի մեջ դու աճում ես
    այնքան, մինչև հասնես
    Լիակատար գիտակցվածության
    և հետո դառնաս Իսկական
    Եվ Կենդանի Աստված,
    որը ստեղծում և փորձում է

    Իր սեփական իրականությունը,
    լայնացնում և ուսումնասիրում է
    Այդ իրականությունը,
    փոխում և փոխակերպում է
    Այդ իրականությունն
    ըստ այնմ, ինչպես դու
    Լայնացնում ես գիտակցությունդ
    մինչև նոր սահմաններ՝


    Կամ, ասենք, նույնիսկ
    մինչև անսահմանություն:

    Այդ պարադիգմի մեջ՝
    ամեն ինչ է Գիտակցությունդ:

    Գիտակցությունն, այսինքն այն,
    ինչ դու իրոք գիտակցում ես, -
    Ամբողջ ճշմարտության, ուրեմն նաև
    ամբողջ հոգևորի հիմքն է:


    Բայց այդ ամենի իմաստը ո՞րն է:

    Սկզբում Դու ստիպեցիր մեզ
    մոռանալ, թե Մենք Ով Ենք,
    Որպեսզի հետո վերհիշենք
    նորից, թե Ով Ենք Մե՞նք:

    Այնքան էլ այդպես չէ:
    Որպեսզի ստեղծես քեզ
    Այնպիսին, ինչպիսին Դու Կաս
    և Ով Ցանկանում Ես Լինել:

    Դա արարողություն է Աստծո,
    Որը հենց Աստված էլ Կա:
    Դա՝ Ես Նա Եմ Ով Եմ, -
    արդեն քո միջոցով:

    Դրանում է ողջ կյանքի իմաստը:

    Քո միջոցով Ես փորձարկում եմ,
    թե Ով Եմ Ես և Ինչ Եմ:

    Առանց քեզ Ես կարող էի
    գիտենալ դա, բայց ոչ ապրել:

    Իսկ գիտենալ և ապրել՝
    երկու տարբեր բաներ են:
    Եվ ամեն անգամ
    Ես փորձությունը կընտրեմ:

    Իրականում, Ես
    հենց այդպես էլ անում եմ:

    Քո միջոցով:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  6. #216
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,571
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Կարծես թե ես արդեն
    մոռացա տվածս հարցը:

    Այո, դժվար է պահել Աստծոն
    մեկ հարցի շրջանակներում:
    Ես հակված եմ մեկնությունների՝
    ավելի լայն և ծավալուն:

    Հարցն այն էր, թե ինչ անել
    ավելի անհաջողակների հետ:

    Նախ, քեզ պետք է որոշել,
    թե Ով և Ինչ Ես Դու
    Այդ մարդկանց հետ ունեցած
    քո փոխհարաբերություններում:

    Երկրորդ, եթե որոշել ես,
    որ ցանկանում ես փորձել քեզ
    Որպես Օգնություն, որպես Սեր,
    Կարեկցանք և Հոգատարություն,
    Ուրեմն աշխատիր հասկանալ,
    թե ինչպես դու կարող ես
    Արտահայտել քեզ հենց այդպես,
    հենց այդ շրջանակներում:

    Ուշադրություն դարձրու,
    որ այդ ամենը լինելու
    Քո ունակությունը ոչ մի կերպ
    կախված չէ նրանից,
    Թե ով է այդ ուրիշը
    և ինչով է զբաղվում:


    Երբեմն սերդ արտահայտելու
    և ի լավագույնս օգնելու
    Քո ամենալավ միջոցն է՝
    հանգիստ թողնել նրանց
    Եվ տալ նրանց ինքն իրեն
    օգնելու հնարավորություն:

    Հիշիր, որ ամենամեծ օգնությունը,
    որ կարող ես ցուցաբերել մարդուն, -
    Նրան արթնացնելն է, հիշեցնելը,
    թե Ով Է Նա Իրականում:
    Եվ այդ անելու համար
    կան տարբեր միջոցներ:
    Երբեմն փոքր-ինչ հրել,
    թափ տալ, մտքի բերել...

    Իսկ երբեմն հնարավորություն տալ
    գնալ իր ճանապարհով,
    Իր քայլերով, առանց քո կողմից
    որևէ միջնորդության:
    (Բոլոր ծնողները գիտեն,
    թե ինչ ասել է դա,
    Եվ նման որոշումներից
    նրանք տանջվում են ամեն օր:)


    Անհաջողակների համար
    ինչ-որ բան անելու
    Քո առաջին գործողությունը՝
    նախ և առաջ հիշեցնելն է:
    Դա նշանակում է հրահրել,
    որ այդ անհաջողակները
    Վերջապես դադարեն համարել,
    որ իրենք անհաջողակ են:

    Դու նույնպես պետք է փոխես
    կարծիքդ նրանց մասին,
    Քանզի եթե ընկալում ես նրանց
    որպես անհաջողակների,
    Ուրեմն քեզ համար այդ մարդիկ
    հենց այդպիսին էլ կլինեն:

    Հիսուսի մեծագույն շնորհն այն էր,
    որ նա բոլորին տեսնում էր
    Այնպիսին, ինչպիսին
    նրանք իրականում կային:
    Նրա պատկերացումը մարդկանց մասին
    միշտ ավելի բարձր էր,
    Եվ նա միշտ խթանում էր
    նույնն անել բոլորին:


    Բայց նա նաև հարգում էր
    ուրիշի ընտրությունը:
    Ոչ թե պահանջում, այլ հրավիրում էր
    իր գաղափարն ընդունել:

    Ու նաև կարեկցանքով էր նա
    վերաբերվում ուրիշներին, -
    Եվ եթե նրանք համարում էին,
    որ տեղին կլիներ օգնությունը,
    Նա թույլ էր տալիս նրանց
    սիրել իրենց իրականությունը
    Եվ սիրով օգնում էր մինչև վերջ
    հասնել իրենց ընտրությանը:

    Որովհետև Հիսուս գիտեր,
    որ ոմանց՝ որպեսզի հասկանան,
    Թե Իրականում Իրենք Ով Են, -
    ամենաարագ ճանապարհն է՝
    Ճանաչել իրենց այնպիսին,
    Ինչպիսին Իրենք Չեն:

    Նա համարում էր, որ այդ ուղին
    նույնպես "կատարյալ է",
    Եվ բոլորին օգնում էր լինել այն,
    ինչ ցանկանում են լինել:
    Նա ոչ ոքու չէր մերժում, սակայն
    միշտ ուշադիր հետևում էր,
    Որ իր օգնությունը լիովին
    աջակցի մարդու ցանկությանը:


    Եթե ուրիշները խորինս
    ձգտում էին պայծառացման,
    Եթե պատրաստ էին անցնել
    ավելի բարձր մակարդակ,
    Հիսուս ուժ էր տալիս նրանց,
    տալիս էր արիություն,
    Իմաստություն էր նրանց տալիս
    ուզածին հասնելու համար:

    Շատերն իրոք իրենց հավատը
    դեպի Հիսուս էին դարձնում:
    Բայց չհավատացողներին նույնպես
    նա երբեք չէր լքում:

    Այդ պատճառով նա էլ,
    ինչպես և իր Հայրը, -
    Ոչ մի դեպքում չէր համարում
    իրեն միակ արդարը:

    Եվ երբեք ոչ ոքու չէր դատում:

    Նա երբեք և ոչ ոքու
    օգնել չի հրաժարվել,
    Նա երբեք չի համարել,
    որ եթե դու ինքդ
    Քո գլխին ինչ-որ
    խնդիրներ ես բարդել,
    Ուրեմն ինքդ էլ
    պետք է կարգավորես:


    Հիսուս մարդկանց տվել է
    կոնկրետ ա՛յն օգնությունը,
    Որը նրանք են խնդրել,
    այլ ոչ թե ինքն է ցանկացել:
    Նա թույլ է տվել նրանց գործել
    հենց այն մակարդակի վրա,
    Որտեղ նրանք պատրաստ էին
    հնարավորությունն ընկալել:


    Դա ճանապարհն է բոլոր
    մեծ Վարպետների:
    Նրանց, ով եղել է
    ձեր մոլորակի վրա անցյալում,
    Նրանց, ով ձեր մոլորակի վրա
    հիմա է քայլում :


    Ես լրիվ խճճվեցի: Ուրեմն ե՞րբ է,
    որ օգնությունը մարդուն ի հօգուտ չի:
    Ե՞րբ է, որ այն խանգարում է, այլ ոչ թե օգնում է
    ուրիշ մարդու աճին:

    Երբ օգնությունն առաջարկվում է
    այնպես, որ դրանից
    Ոչ թե արագորեն աճող
    ինքնուրույնություն է ծագում,
    Այլ ծագում է կախվածություն
    հենց այդ նույն օգնողից:
    Երբ դու, ելնելով խղճից,
    ուրիշին թույլ ես տալիս
    Հույսը դնել քո՛ ուժերի վրա,
    այլ ոչ իր:

    Դա կարեկցանք չէ,
    դա՝ հարկադրանք է:

    Դու ցուցադրում ես
    ուժի ազդեցություն:
    Քո օգնությունը մարդուն
    զրկում է սեփական ուժից:
    Այստեղ բարակ է սահմանը
    և հաճախ ինքդ էլ չգիտես,
    Որ դու ուժով ես հարկադրում
    գործել ինչ-որ մեկին:


    Դու կարող ես ազնվորեն
    հավատալ, որ ուղղակի
    Ուժ չես խնայում, որպեսզի
    օգնես ուրիշ մարդու:
    Բայց զգույշ եղիր, որ չստացվի,
    որ դրանով ընդամենը
    Դու ավելի շատ սեփական
    կարևորությունդ ես ընդգծում:

    Չէ՞ որ այն չափով,
    որքան դու թույլ ես տալիս
    Քեզ վրա դնել իր մասին
    իր պատասխանատվությունը,
    Ճիշտ այդ նույն չափով
    դու թույլ ես տալիս
    Նրան բազմապատկել նաև
    քո հզորությունը:

    Խնդիրն այն է, որ թույլերին
    օգնես ուժեղանալ,
    Այլ ոչ թե, որ թույլերն
    ավելի թուլանան:


    Այդ է օգնություն ցուցաբերող
    շատ պետական ծրագրերի խնդիրը,
    Որովհետև նրանք ավելի հաճախ
    հենց վերջինին են հակում:
    Նրանց ավելի կարևոր է
    հոգատարությունն ի ցույց դնելը:
    Ըստ այդմ՝ կարող են ձգվել դրանք
    մինչև անվերջություն:

    Եթե այդ օգնությունները
    սահմանափակ լինեին,
    Եթե լուրջ կարիքի դեպքում միայն
    մարդիկ այն ստանային,
    Երբեք օգնությունը չէր վերածվի
    պահանջի և մարդիկ
    Չէին դադարի ապավինել
    սեփական ուժերին:

    Կառավարությունները հասկանում են,
    որ օգնությունն՝ իշխանություն է:
    Այդ պատճառով էլ օգնում են
    ում ասես, չէ՞ որ որքան
    Շատ մարդիկ կառավարությունից
    օգնություն ստանան,
    Այնքան շատ մարդիկ
    կօգնեն կառավարությանը:

    Նրանք, ում աջակցում է կառավարությունը,
    աջակցում են կառավարությանը:


    Նշանակում է, հարստության
    վերաբաշխում պե՞տք է լինի:
    Եվ արդյո՞ք սատանիզմ է
    Մանիֆեստը կոմունիստական:

    Դե, իհարկե, չկա
    և ոչ մի Սատանա:
    Բայց ինչ խոսք, որ քո ասածը
    Ես ի վիճակի եմ հասկանալ:

    "Յուրաքանչյուրից ըստ ունակությունների,
    յուրաքանչյուրին՝ ըստ պահանջի"
    Պնդման հիմքում ընկած
    գաղափարն՝ առանց չար մտքերի, -
    Ուղղակի սքանչելի է:
    Դա ևս մեկ գերազաց միջոց է
    Ասել, որ դուք այդ եղբայրության
    հրաշալի պահապաններն եք:

    Իսկ սարսափելի կարող է
    լինել միայն այդ գաղափարի
    Մարմնավորումը կյանքում:
    Ես չէի ուզենա, որ մարդիկ
    Այդ ճանապարհն ընտրեին
    այն պատճառով, որ "ունևորները"
    Իրենց հարստությունը
    "չունևորների" հետ չեն կիսում:


    Ուրիշների հետ կիսվելու
    սովորությունը պետք է
    Կենսակերպ, այլ ոչ թե
    կառավարության պարտադրած
    Հրահանգը լինի:
    Ուրիշների հետ կիսվելու
    Սովորությունը պետք է կամովի,
    այլ ոչ թե հարկադրաբար լինի:


    Եվ ահա մենք հասանք
    հարցի բուն էությանը.

    Կառավարությունը՝
    նույնպես մարդիկ են
    Եվ նրա ծրագրերն՝
    ուղղակի մեխանիզմներ են,
    Որոնց օգնությամբ ոմանք
    կիսվում են ուրիշների հետ,
    Եվ դա ոչ այլ ինչ է,
    քան նրանց ապրելակերպը:

    Ռուս գյուղացին կարող էր
    սպասել, թե երբ է
    Ազնվականությունն իր հարստությամբ
    կիսվելու այնքան,
    Մինչև դժոխքի խարույկները
    Հանգչեին ի վերջո:
    Իսկ այդ հարստությունը
    կուտակվել, բազմապատկվել էր
    Գյուղացիների տաժանակիր
    աշխատանքի միջոցով:

    Նույնիսկ այսօր հարցրեք
    մեքսիկացի գյուղացիներին:
    Ասում են, որ քսան,
    թե երեսուն ընտանիք՝
    Ընտրախավ հարուստ և հզոր, -
    բառացիորեն տիրում է երկրին
    (Հիմնականում, որովհետև
    դա նրանց սեփականությունն է),

    Այն ժամանակ, երբ քսան,
    թե երեսուն միլիոն մարդիկ
    Ապրում են ծայրահեղ
    աղքատության վիճակում:

    Այդ պատճառով իննսունական
    թվականների կեսերին
    Գյուղացիները շատ մեծ
    խռովություն կազմակերպեցին,
    Ջանալով ընտրախավին ստիպել
    ճանաչել իրենց պարտքը՝
    Պահպանել գոնե մարդկանց
    ամենասուղ կենսամակարդակ:

    Մի՞թե կառավարությունները
    ստեղծված չեն եղել
    Մարդկային էության
    բնական էգոիզմի առջև
    Իրենց անկարողությունը չզգացող
    զայրացած մարդկանց կողմից:

    Մի՞թե կառավարական
    ծրագրերը չեն ստեղծվում
    Որպես դեղամիջոց մարդու՝
    ինքն իրեն ապահովել չցանկանալու դեմ:

    Մի՞թե այդ պատճառով չէր,
    որ ծագեցին բնակարանի,
    Երեխաներին որպես վարձու
    աշխատուժ օգտագործելու,
    Երեխամայրերին օգնության
    ծրագրերի մասին օրենքները:

    Մի՞թե սոցիալական
    ապահովության համակարգը
    Փորձը չէր կառավարության՝
    մեծահասակներին ապահովել
    Նրանով, ինչով նրանց
    ընտանիքները չէին կարողանում,
    Իսկ երբեմն էլ չէին
    ցանկանում ապահովել:

    Ասում են, որ որոշ
    նահանգներում հանքափորներն
    Աշխատում էին սարսափելի
    պայմաններում, նախքան
    Կառավարությունը կպահանջեր,
    որ հարուստ հանքատերերը
    Կարգի բերեն իրենց
    հանքերն անպայման:

    Ինչու՞ նրանք ինքներն
    այդ բանը չէին անում:
    Պատճառը պարզ է. իրենց
    եկամուտն էր քչանում:

    Իսկ հարուստների համար,
    անշուշտ, միևնույն էր,
    Թե որքան աղքատներ են
    զոհվում հանքերում:

    Նրան, ով համարում է,
    որ պետք է հարգել
    Աշխատավորների արժանապատվությունը,
    ում աշխատանքից է կախված
    Սեփականատերերի բարեկեցությունը,
    կոմունիստ են անվանում:

    Նրան, ով համարում է,
    որ կնոջը չի կարելի
    Ճնշել աշխատանքի
    տեղավորելու հարցերում,
    Ծառայողական աստիճանով
    վեր բարձրանալու հարցում
    Միայն այն պատճառով,
    որ նա այլ սեռի է պատկանում,
    Միանշանակորեն ռադիկալ
    ֆեմինիստ
    են անվանում:

    Իսկ կառավարությունները,
    որոնք իրենց ընտրած
    Ներկայացուցիչների միջոցով
    սկսում են լուծել
    Խնդիրներ, որոնք
    հրաժարվում են լուծել
    Ղեկին կանգնածները՝
    ճնշող կառավարություններն են:

    Ոչ մի տեղ դա այնքան ակնհայտ չէ,
    որքան առողջապահության մեջ:

    Հազար ինը հարյուր
    իննսուներկու թվականին
    Ամերիկայի պրեզիդենտն
    ու կինը պրեզիդենտի
    Որոշեցին, որ ազնիվ չէ,
    որ միլիոնավոր մարդիկ
    Զուրկ են պրոֆիլակտիկ
    բուժման հնարավորությունից:

    Սկսվեցին վիճաբանություններ,
    որոնք այդ պայքարի մեջ
    Քաշեցին նույնիսկ բժիշկներին
    և ապահովագրական ծառայությունները:

    Եվ հարցն այն չէ, թե ում
    որոշումն էր ավելի լավը.
    Վարչությա՞ն, թե՞ մասնավոր
    ինչ-որ կոնկրետ հիմնարկության:
    Հարցը այն է, թե ինչու՞
    մասնավոր կապիտալը
    Ավելի շուտ չառաջարկեց
    որոշումն իր սեփական:


    Ես կասեմ Քեզ, թե ինչու:
    Որովհետև ոչ ոք
    Ոչ ոքուց ինչ-որ կոնկրետ
    որոշում չէր պահանջում:
    Չէր բողոքում ոչ ոք:
    Իսկ արդյունաբերությունը
    Ընդամենը զբաղված էր
    եկամուտ կուտակելով:

    Եկամուտ, եկամուտ, եկամուտ:

    Մենք կարող ենք լալ,
    գոռալ ու բողոքել:
    Բանն այն է, որ կառավարությունները
    որոշումներ են ընդունում,
    Երբ մասնավոր կապիտալն
    ի վիճակի չէ այդ անել:

    Նմանապես կարող ենք պնդել,
    որ այն, ինչ անում են
    Կառավարությունները, անում են
    ոմանց կամքին հակառակ:
    Բայց քանի դեռ մարդիկ հսկում են
    ամերիկյան կառավարությանը,
    Այն շարունակելու է որոշումներ ընդունել
    սոցիալական հացերի վերաբերյալ:

    Ընդունելու է և պահանջելու է
    իր որոշումների կատարումը,
    Որովհետև ներկայումս
    մարդկանց մեծամասնությունը
    Չունեն նման հնարավորություններ
    և այդ պատճառով նրանք
    Օրենքի օգնությամբ ստանում են այն,
    ինչ հասարակությունն ինքնակամ չի տա:


    Միայն այն երկրներում, որտեղ
    մարդկանց մեծամասնությունը
    Չի հսկում սեփական
    կառավարության գործունեությունը,
    Կառավարությունը քիչ է լուծում
    կամ ընդհանրապես չի լուծում
    Անարդարության հետ կապված
    հասարակական խնդիրները:

    Այդ առումով հարց է ծագում.
    որքա՞ն շատ բան է անում
    Կառավարությունը որպես
    արժանի կառավարություն:
    Կամ որքա՞ն քիչ բան՝
    մեծամասնության համար:
    Եվ որտե՞ղ և ինչպե՞ս է
    խախտվում հավասարակշռությունը:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

Էջ 15 15-ից ԱռաջինԱռաջին ... 51112131415

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •