Հայկ Սայադյան

[ԿԳԴ]

Սաթ ջան, ինձ մոտ յուրահատուկ վերաբերմունք է ձևավորվել Հայկ Սայադյանի աշխատանքների նկատմամբ ու դրա համար շատ հետաքրքիր է ցանկացած կարծիք:

Հիմա ուզում եմ մի քանի բան ասել… Նախ, որ երբեք էլ չեմ կարծել, որ արվեստը պետք է միայն գեղեցիկին ծառայի, չէ, ըստ իս՝ նա պետք է նաև արտացոլի մեզ շրջապատող իրականությունը, որը ոչ միշտ է գեղեցիկ, երբեմն պետք է հարցեր բարձացնի, մտածելու տեղիք տա, երբեմն ինֆորմացիա հաղորդի…Իսկ Սայադյանի նկարները ինձ մոտ ենթագիտակցական մակարդակով ինֆորմացիա են փոխանցում ու հենց այդ ինֆորմացիայի վերծանումը, ընկալումն էլ ստիպում են վերադառնալ դրանց:



Հետաքրքիրն այն է, որ ինձ միանգամից գրավեցին հենց մերկ ու հղի կանայք: Ճիշտ է , դրանք գեղցիկի ստանդարտների մեջ չեն մտնում, բայց այնքան իրական են, որ էդ գեղեցկությունը հենց դրա մեջ ես տեսնում:

Էրեխեք ջան, չմտածեք թե հակաճառում, կամ իմ կարծիքն եմ պնդում, չէ, դա ոչ միայն չեմ սիրում, այլև չեմ էլ անում: Ուղղակի էնքան տպավորված եմ, որ անընդհատ էդ մասին եմ ուզում խոսել :

Ան ջան ես հասկանում եմ, որ առաջին հայացքից տպավորիչ աշխատանքներ են, որ խորհելու առիթ ա տալիս,մի պահ թվում ա, թե հայկական շունչ էլ կա, որը ես ընդհանրապես չտեսա, բայց դրանց մեջ քիչ կան գործեր, որ կարելի ա արվեստ կամ գեղանկար համարել: Արվեստը հենց իրականությունից նրանով ա տարբերվում, որ բացահայտում ա գեղեցիկը, դրանով էլ արվեստը վեհ ա ամեն ինչից: Կոնկրետ ժամանակաիկց արվեստի, նկարչության մեջ ես էնքան շատ եմ տեսնում տգեղը, որ արդեն հոգնել եմ, համ իրականության մեջ տեսնելուց, համ արվեստի մեջ ու գնալով շատանում ա դա: Կոնկրետ էս նկարների մեջ ես միայն ամուր ձեռք տեսա, իսկ դա դեռ շատ քիչ ա իրական արվեստի գործեր ստեղծելու համար: Էն էլ ասեմ, որ էստեղ մերկությունը վուլգարության աստիճանի ա հասցված, դեմքի հետ ոչ մի ընդհանուր կապ չեմ տեսնում, սարքովի ա, կեղծ ա: Արվեստը պետք ա գեղեցիկը բացահայտի, իսկ իրականությունը փողոցում, մեր կենցաղում ու սերիալներում էլ կհանդիպենք: