Freeman (15.05.2011), Sambitbaba (15.05.2011)
գիտես... ստեղ խիստ ա... օրը մի վարկանիշից ավել հնարավոր չի... բայց մեկ ուրիշ իրականության մեջ դու իմ կողմից մի չաղլիկ վարկանիշ կստանայիր վերևի պոստի համար![]()
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
Կարծում եմ. կա երկու իրականություն.իսկական և անցողիկ իրականություն։
Անցողիկը. դա մեր սուբեկտիվ՝ արտաքին ազդակներով ձևավորված իրականությունն է։Այս տեսակ իրականությանն են պատկանում՝ անցյալը ներկան և ապագան։Ի դեպ. իր հերդին. ներկան առավել անցողիկ իրականություն է. քանի որ նրան ոչ ոք. ոչ մի ակնթարթ չի կարող գամել մի տեղ. այն մշտապես փոխակերպման փուլում է. ապագայից ՝ անցյալ։
Իսկ իսկական իրականությունը հավերժն է.ճշմարիտն ու անփոփոխը։ՆՐԱՆ ճանաչելն ու իմանալը (գոնե մասամբ) այդքան էլ հեշտ չէ։![]()
E-la Via (16.05.2011)
Իրականությունը էնա, որի առաջ բոլորս աչքներս փակում էնք:
Այստեղից պարզ է դառնում ինքնասպանների մոտիվը
Իսկ ինչու բարդացնել? Նման դեպքերում միշտ տեղին է հիշել Օկկամի ածելին. ամենապարզ բացատրությունը ամենամոտն է ճշմարտությանը, եթե չի հակասում փաստերին:
Օբյեկտիվ իրականությունը կամ պարզապես իրականությունը այն ամենն է ինչ գոյություն ունի մարդուց անկախ: Սուբյեկտիվ իրականությունը դա զուտ տվյալ անձի աշխարհնընկալումն է, որը մարդուց-մարդ խիստ կարող է տարբերվել:
Apsara (15.05.2011)
Ընդհանուր առմամբ դա ճիշտ է, քանի որ տիեզերք կոչվող բարդ համակարգում ամեն ինչ իրար հետ փոխազդում են: Բայց գոյություն ունի կախվածության աստիճան: Եթե այն աննշան է, կարելի է անտեսել: Օրինակ, ինչ աստիճանով են իրարից կախված արևի կողմից ճառագայթված մեկ ֆոտոնը և Յուպիտերի վրա տեղի ունեցող փոթորիկը? Եթե երկու մարդ տեղերով փոխենք, դա ոչ մի զգալի փոփոխության չի բերի: Եթե մարդ տեսակը վերանա, դա աշխարհի կառուցվածքի վրա գրեթե ոչ մի կերպ չի ազդի: Անկախ ասելով ես դա ի նկատի ունեի:
Ի դեպ, ավելացնեմ նաև, որ անորոշությունն էլ իրականության մասն է կազմում: Դա գիտականորեն ապացուցված փաստ է և կոչվում է Հայզենբերգի անորորշություն:
Վերջին խմբագրող՝ inheritance: 15.05.2011, 10:01:
Ձեր ասածից պետք է ենթադրել, որ հիմա իմ ստեղնաշարը, որի հետ ես հիմա բավականին մեծ փոխազդեցության մեջ եմդուրս է օբյեկտիվ իրականությունից: Եվ ընդհանրապես մեզ շրջապատող գրեթե ամեն ինչի գոյությունը կախված է մեզանից կամ այլ մարդկանցից:
Իսկ Հայզենբերգի անորոշությանը ես ծանոթ եմ՝ dXdPx>=h/2 բայց չեմ կարծում, որ նա որևէ կապ ունի տվյալ թեմայի հետ:
Ոչ իհարկեիմ գրածից դա չի հետևում:
Բավականին համարձակ և մեծամիտ հայտարարություն էՄարդը ընդհամենը փոշեհատիկ է Տիեզերքում: Թեկուզ հենց արեգակնային համակարգի գոյությունը կախված չէ մարդ տեսակի լինել-չլինելուց:
Սա պարզապես հետաքրքիր հավելում էր: Դա մտքովս անցավ կախվածության թեմայի հետ կապված: Պարզապես ուզում էի ասել, որ իրականությունը գծային, դետերմինիստիկ չէ և իրականում կան բաներ, որոնք սկզբունքորեն անորորշ են:
Իրականություն գոյություն չունի, ամեն բան իլյուզիա է:
Ավելի շուտ կա միայն ներկա պահը, դրանից դուրս ամեն բան իլյուզիա է: Կարողացա՞ր որսալ պահը՝ կապրես, չկարողացար, ողջ կյանքում կապրես իլյուզիանեի գրկում:
Հայաստանը հզորանում է, շենանում է: Ես ապրում եմ հզոր, ապահով ու բարեկեցիկ Հայաստանում:
Երևի թե պետք էր ՛՛գրեթե՛՛ բառը հաստ տառերով գրել...
Ես ուրախ եմ որ քո արտահայտած մտքերը աշխատում են տիեզերական մաշտաբներում, բայց նրանք չեն աշխատում իմ ստեղնաշարի պարագայում, որի գոյությունը տվյալ պահին մեծ կավածության մեջ է ինձանից, բայց չեմ կարծում, որ նա պակաս իրական է քան արևը:
Եվ մի հարց քո սիրելի արեգակի մասին՝ դու որտեղի՞ց գիտես նրա գոյության մասին:
Վերջին խմբագրող՝ faaram1: 15.05.2011, 20:52:
Սա քո՞ միտքն էՃիշտ էսպիսի միտք էլ ես ունեմ, դեռ մանկուց այս միտքն ունեցել եմ, բայց երբեք բարձրաձայն չեմ ասել: Փաստորեն միայնակ չեմ այս տիեզերքում
Միշտ մտածել եմ, որ տիեզերքն սկսվել է ինձ հետ միասին և կվերջանա ինձ հետ միասին: Քանի ես կամ, կլինի իմ սուբյեկտիվ իրականությունն ու տիեզերքը, ինձ հետ կավարտվեն նաև նրանք:
Եվ ընդհանրապես կարծում եմ, որ իրականությունը մարդու ուղեղում է: Ուղեղից դուրս ոչինչ չկա. չկա ոչ նյութ, ոչ իդեա, ոչ լույս, ոչի՛նչ:
Վերջին խմբագրող՝ Լեո: 15.05.2011, 11:31:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ