Զգացվում էր, որ շատ ես ազդվել, կուտակվել է մեջդ ու այս կերպով արտահայտվել...ապրես way/ ճանապարհ ջան...գրածիդ մեջ մի քիչ լրագրություն կար, կյանք կար, իրականություն...ամեն դեպքում մենք հեքիաթներում չենք ապրում, ու անգամ ամենաերջանիկը կարող է արտասվել ու դաղվել կյանքի կողմից...անկեղծ, չեմ սիրում ֆեմինիստներին ու կանանց հիմնախնդիրներով զբաղվող կազմակերպություններին, ու երբ այդ թեման շատ են բարձրացնում, քանի որ կարծում եմ, որ ընտանիքներ քանդելով հարց չի լուծվում, դեռ ավելանում է՝լիքը երեխաներ արդյունքում զրկվում են հորից կամ մորից... չգիտեմ , դա որքանով է ռեալ մեր հասարակությունում, բայց կարծում եմ տղաների ու աղջիկների համար հատուկ դաս պիտի լինի դպրոցում, որի անունը կարելի է պայմանականորեն դնել՝ ընտանիքագիտություն, ու այդ միջազգային փողերը, որ տարբեր անիմաստ զեկույցների, սեմինարների ու նման անարդյունավետ բաների վրա են ծախսվում, պետք է այդ ուղղությամբ կիրառվի հենց թեկուզ աղջիկ տղա հարաբերությունները հաշվի առնելով դպրոցում, միգուցե այդպես ավելի հղկվեն երեխաները, փոքր տարիքից սկսելն ավելի հեշտ կլինի...
Մեջբերել
Էջանիշներ