Մեջբերում Ariadna-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Way ջան, ես էլ կարդացի, բավական լավ ես շարադրել, հետաքրքիր կարդացվում է, լավ խոսքեր արդեն շատ ասվեցին, պարզապես կուզեի իմ կողմից էլ ասել, որ ուշադրություն դարձնես սխալներին, ինձ համար, օրինակ, որևէ ստեղծագործություն կարդալիս, շատ կարևոր է լեզվի մաքրությունը։ Կոնկրետ էս դեպքում քո ներեղությունը աչքս էնպես ծակեց, էլ չէի ուզում շարունակել։ Մեկ էլ մեղանչականով գալը, էդ բառը ակումբում արդեն շատ է քննարկվել, եթե մտնես Զանազան լեզվական հարցեր բաժինը, վերջին քննարկումը կարծեմ էլի մեղանչել բառի շուրջն էր, որ հայերի մեծ մասը սխալ է հասկանում և օգտագործում. մեղանչել նշանակում է մեղք գործել, ոչ թե ապաշխարել, ներողություն խնդրել։ Հուսով եմ դիտողություններս հետագայի համար օգտակար կլինեն։ Կարևորը, որ ստեղծագործել ու մտքերդ շարադրել մոտդ ստացվում է :)
Քանի որ ես անմիջական կապ ունեի այն "վերջին քննարկման" հետ, և քանի հարցն ինձ վերաբերվելու դեպքում որոշել էի լռել և նույնիսկ, հաջորդ անգամ ձեզ ներկայացնելուց, "մեղանչել" բառը փոխեցի, չգիտեմ էլ ինչու… Մի խոսքով, որոշեցի պաշտպան կանգնել Վեյին:

Իհարկե դու էլ ես ճիշտ, սիրելի Արիադնա, ինշպես նաև ճիշտ էր Վորդը՝ իմ դեպքում, և մեղանչել, նշանակում է. մեղք գործել: Բայց խնդրում եմ, դուրս եկ փողոց և հարցրու հարյուր հոգու. ի՞նչ է նշանակում "մեղանչել": Խոստանում եմ, որ յոթանասունը, եթե ոչ ավելին, կասեն. մեղա գալ: Ես ցանկանում եմ ասել, որ ժամանակները փոխվում են և լեզուն էլ հետը: Եվ անշուշտ, խոսքս այն դեպքի մասին չէ, երբ "եղբայր" բառը փոխվում ու դառնում է "ապե": Ես, օրինակ, հարցրել եմ հայոց լեզվի չորս մասնագետի… Մեկն ասաց. մեղա գալ, երկուսն ասացին. մեղք գործել: Իսկ ամենից շատ ինձ դուր եկավ չորրորդի պատասխանը. համ նա է, համ՝ նա: Խոսքս այն մասին է, որ երբեմն էլ ժամանակն է որոշում, թե ի՞նչ նշանակություն տա կոնկրետ բառին: Ես հիմա կոնկրետ օրինակ չեմ հիշում, բայց ցանկանում եմ ասել, որ "մեղանչելը" միակ բառը չէ:
Հա, թերևս այնքան էլ մոտ չէ, բայց ցանկության դեպքում կարելի է վիճել նաև "աստվածածին" բառի շուրջ: Ասում ենք Մարիամ Աստվածածին: Այսինքն, ի նկատի ունենք, որ աստվածածինը նա է, ով ծնել է Աստծո: Դեմ չեմ իհարկե: Բայց մի հարց, այնուամենայնիվ առաջանում է. իսկ նա, ում ծնել է Աստված, մի՞թե աստվածածին չէ…

Հ.Գ. Ես, իհարկե, հայերենի մասնագետ չեմ, սիրելի Արիադնա, ինչպես նաև Ակումբում իրենց ստեղծագործությունները տեղադրողների մեծամասնությունը: Եվ հաստատ, ինքս էլ, չնայած սաստիկ ուշադրությանս, հավանաբար բազում սխալներ ունեմ, ինչպես նաև բոլոր նրանք, ովքեր իմ և Վեյի հետ՝ քերականագիտական միևնույն մակարդակի վրա են գտնվում: Բայց, քանի որ մենք, վերջիվերջո, գիրք չենք հրատարակում, այլ ուղղակի հանդես ենք գալիս մերպեսների առջև…
Եվ հետո, ես հազար տոկոսով համոզված եմ, որ թե քո հիշատակած "ներեղությունը" և թե Ամելիի հիշատակած "սկեսուրը", դրանք ուղղակի վրիպակներ են, որոնք կարելի է նույնիսկ չնկատել աjս հոյակապ ստեղծագործության մեջ: Ոչ իհարկե, ես չեմ ասում, որ պարտադիր է համակարծիք լինել ինձ հետ: Բայց սխալների մասին կարելի է զգուշացնել, ասենք, անձնական նամակով: Այդ դեպքում, կարծում եմ, "սխալվողն" ավելի շնորհակալ կլինի և երախտապարտ: