Չապրելու դատապարտվածները

[einnA]

Էս ամեն ինչը գուցե հասարակության "վերին սրբություն" անտարբերությունից է գալիս, բայց մեջս չես պատկերացնում ամեն անգամ նման դեպքերի հանդիպելիս ոնց է ջղայնությունը կՌծում ինձ:
Հասկանում եմ, որ ոչ բոլորն են ինքնուրույն, որ ոչ բոլորն են ունակ էտ ինքնուրույն որոշումումներ կայացնելուն, որ շատ-շատ բաներ կան, որ գուցե ես էլ չեմ հասկանում, բայց մի բան հաստատ գիտեմ. մարդ նախ պետք է կայացած լինի որպես անհատականություն, ինքնուրույն ապրելու ու դժվարությունները հաղթահարելու ունակ, նոր նույն այդ հասարակությունից ուշադրության կամ ողորմության կամ հասկացված լինելու նշույլներ ստանալով կյանքը դասավորի:

Կայանալ է պետք, ապրել է պետք...

[Shah]

Էս ամեն ինչը գուցե հասարակության "վերին սրբություն" անտարբերությունից է գալիս, բայց մեջս չես պատկերացնում ամեն անգամ նման դեպքերի հանդիպելիս ոնց է ջղայնությունը կՌծում ինձ:
Հասկանում եմ, որ ոչ բոլորն են ինքնուրույն, որ ոչ բոլորն են ունակ էտ ինքնուրույն որոշումումներ կայացնելուն, որ շատ-շատ բաներ կան, որ գուցե ես էլ չեմ հասկանում, բայց մի բան հաստատ գիտեմ. մարդ նախ պետք է կայացած լինի որպես անհատականություն, ինքնուրույն ապրելու ու դժվարությունները հաղթահարելու ունակ, նոր նույն այդ հասարակությունից ուշադրության կամ ողորմության կամ հասկացված լինելու նշույլներ ստանալով կյանքը դասավորի:

Կայանալ է պետք, ապրել է պետք...

way, հույսով եմ նորմալ ա, որ քննարկում ենք ոչ թե որպես ստեղծագործություն այլ հենց երևույթը: ամեն դեպքում ասեմ, որ լավ ես գրել (քանի որ իրոքից կարդացվում ա մի շնչում), փիլիսոփայութայնը շատ չես տրվել, բայց խորություն կա գրածի մեջ:

einnA, հասկանում եմ «կՌծվելու» պահը ու էդ պահին ուզում ես մի հրաշք հարվածով սաղ իրա տեղերը քցես, որ արդարությունը վերականգնես...
չգիտեմ ոնց ասեմ, ընդհանրապես դեմ եմ երբ սկսում են կանանց ու տղամարդկանց հավասարություն մասին խոսալ, աբսուրդ ա իմ համար էդ միտքը (քանի որ անհամեմատելի են), բայց այ էս պահերին կին ու տղամամարդու ազատության ան_հավասարությունը ոչ միայն սխալ ա այլ նաև ոչ մի մառալնի հասկացողությունների մեջ չեմ կարում տեղավորցնեմ... էլի թող տղամարդը տուն պահողն ըլի, էլի թող տղամարդու ուսերին ավելի մեծ բեռ ըլի, բայց դա բռնանալու ոչ մի իրավունք չի տալիս...

ու ընդհանրապես ազատ թողած շունն ավելի հավատարիմ ա լինում, վերաբերվում ա թե կնոջը, թե տղամարդուն...

[E-la Via]

է՜հ, way, էսքան երկար գրածներ ոչ մի անգամ չեմ կարդացել, բայց քո գրածը կարդացի, կարդացի ու ջղայնացա... նենց եմ ուզում արդարությունը վերականգնեմ, ում համար ոնց կարամ, ափսոս որ խոսքերով պտի սահմանափակվեմ.. ինչ կարամ անեմ..
ինչ ասեմ, սիրելի կանայք, հազար անգամ չափեք նոր ամուսնացեք, ամեն մանրուք էլ կապ ունի, մի կուրացեք սիրահարվածությամբ... տո ինչ եմ խոսում է, ինձնից ավելի լավ գիտեք, ուղղակի սխալվում եք էդ կարևոր պահին.. անկեղծ ցանկանում եմ, որ Աստված բոլորիս պահապան ըլի, եթե դաժե չեք հավատում Աստծոն, գոնե ինքներդ ձեզ հավատացեք, դուք մարդ եք, այլ ոչ թե ինչ պատահի...
այ սենց կիսաջղայն գրառում ստացվեց...

way, հույսով եմ նորմալ ա, որ քննարկում ենք ոչ թե որպես ստեղծագործություն այլ հենց երևույթը: ամեն դեպքում ասեմ, որ լավ ես գրել (քանի որ իրոքից կարդացվում ա մի շնչում), փիլիսոփայութայնը շատ չես տրվել, բայց խորություն կա գրածի մեջ:

Հատուկ շնորհակալություն, որ այսքան երկար գրված տեքստը այնուամենայնիվ արժանացավ քո ուշադրությանը …
Ճիշտն ասած ես կգերադասեի ասենք այստեղ քննարկվեին նման երևույթները, կցանկանայի, որ տեղադրվեին այլ մարդկանց նմանատիպ պատմություններ, քան ասենք իմ գրածը: Բայց քանի որ թեման ստեղծագործական բաժնում է, պետք է միայն պատմվածքը քննարկել: Կարելի է և ճշտել: