Շատ լուսավոր նկար է, միասին անցած ճանապարհ, որ թողել է իր հետքը...
Ու ամենևին էլ կարևոր չէ թե ինչպիսին է եղել այն, չէ որ դեպի հավերժություն տանող ուղին ողողված է լույսով...
Իսկ ժամանակը, ժամանակը կա , բայց այն խտացված է անցյալի ու ապագայի մետջղում խրված ներկա կոչվող սեպի մեջ/այս դեպքում լուսավոր կաթիլիկների մեջ/...
Շնորհավորում եմ, թերևս իրոք, խոսքերն ավելորդ էին
Վերջին խմբագրող՝ Լուսաստվեր: 20.11.2007, 11:48:
Դու շրջում ես ամենուրեք, դու չըկաս,
Աներևույթ դու խոսում ես աշխարհում,
Հանկարծ, անկարծ շշնջում ես, որ կըգաս,
Հըմայում ես, կանչում, կանչում ու լռում.
ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ
Մանոն (01.08.2009)
Մանոն ջան, շնորհակալ եմ, որ հերթական անգամ քո հրաշք նկարներով հիանալու հնարավորություն ընձեռեցիր
True wisdom comes to each of us when we realize how little we understand about life, ourselves, and the world around us
Socrates
Re. Իմ թախիծը լուսավոր է...
Խոնարհվում եմ քո առջև Մանոն ջան...
Դու, որ ի տարբերություն օվկիանի ու ծովի մակերեսին մի վարկյան փայլող ու անցնող փրփուրի նման չես, այլ օվկիանի մութ խորքերում եղող մարգարտահատիկի նման համեստ ու լուռ ես, որին քչերը կարող են հասնել, տեսնել, հասկանալ ու գնահատել, բայց դրանից մարգարտահատիկը չի կորցնում իր արժեքն ու փայլը. այ այդ մարգարտահատիկի պես էլ գեղեցիկ ես քո ներքնաշխարհով, քո սրտով ու քո սրտից ծնված գործերն էլ քո շունչն ու հոգին են կրում ու քեզ պես լուսավոր են միշտ՝ ինչպես Սերը
Շնորհավորում եմ...
Թե սիրում ենք՝ մեր սրտի բոլոր լարերո՜վ սիրենք...Ես և Դու՝ Մի Ենք՝ Մի-Մի Աշխարհ Ենք, Հավերժի Ճամփորդներ...
Մանոն (01.08.2009)
Հիասքանչ է, Մանոն ջան: Ես կուզենամ, որ հաջորդ անգամ հավերժություն գնալուց՝ երկուսդ էլ ձեռքերը պարցած գնաք, ոչ թե դու խոնարհ հայացքով: Ամեն դեպքում հիացած եմ:
Մանոն (01.08.2009)
Ես գրեցի, ու հետո տեսա, որ չեմ գրել ամենակարևորը: Ես հիանում եմ Մանոն ջան այն հանգամանքով, որ դու կարողացել ես այնպես միտքդ հանձնել թղթին, որ ես էլ ունեմ նույն զգացում ինչ-որ երևի դու. կարծես դառել եմ նկարի մի մասնիկը
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ