Սիրտատոչոր մրմունջից խուլ
Արտասվում է իմ հոգին:
Մի տաքուկ դող սիրտս պատել,
Ցավ է տալիս անմեկին:
Ա՜խ, ում առջև սիրտս բանամ,
Ու դատարկվեմ լիովին,
Ու՞մ վստահեմ իմ գաղտնիքը,
Ո՞վ կկանգնի իմ կողքին:
Ամեն մեկը իր հոգսն ունի,
Վիշտն իր խորունկ,թախծագին,
Էլ ի՞նչ խղճով ցավն իմ բարդեմ
Մարդկանց հոգնած ուսերին:
Գնամ Աստծո դուռը նորեն,
Բացեմ սիրտը իմ մթին,
Նա հենց ինքը դարման կանի
Ու կամոքի իմ հոգին...
Աննե Մարի
Sambitbaba (16.11.2016)
Լավն էր… Շնորհակալություն:
4:51-ում ասում է "Արթու՞ր"… Մի քանի անգամ փորձեցի այլ բան լսել՝ չստացվեց… Բայց չէ՞ որ վերջերում ասում է՝ "ես կին եմ…" (ես էլ, մեր մեջ ասած, այդ կարծիքին եմ, չնայած, նույնիսկ, ավատարին)
Բայց միևնույն է, լավն էր, մեծ հաճույքով լսեցի: Եվ, քանի որ լսելուց առաջ կարդացի բանաստեղծություններիդ առաջին երկու էջը, - նաև անակնկալի եկա, որ արձակ էր…
Բանաստեղծությունների մեջ էլ ահագին լավերը կան, բայց, կներես, բազմաթիվ տառասխալները նախ խանգարում են, և հետո, նույնիսկ մի տեսակ անցել են ներելի լինելու քանակական սահմանն ու վիրավորական են արդեն դարձել ընթերցողի համար… Քանզի դա արդեն նշանակում է մի բան. չհարգել ընթերցողիդ…
Ու մի բանի հետ էլ չեմ կարողանում հաշտվել. բանաստեղծություններդ հեչ չեն համապատասխանում Ավատարիդ… Ինձ համար, իհարկե:![]()
Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ