Տարբերակ 1. Վիրավորանք (հեղինակ՝ Malxas)
Տարբերակ 2. Սեանս (հեղինակ՝ impression)
Տարբերակ 3. Մահը (հեղինակ՝ Գալաթեա)
Տարբերակ 4. Երկու շաուրմա և մեկ թան (հեղինակ՝ Տրիբուն)
Տարբերակ 5. Նրանք, ովքեր կանգնած են (հեղինակ՝ Հայկօ)
Տարբերակ 6. Վիշապի վանք (հեղինակ՝ Hagrig)
Տարբերակ 7. Աննան (հեղինակ՝ Morg)
Yellow Raven (13.04.2011)
CactuSoul (13.04.2011)
ախպեր կարող ա սաղ Հայկօն ա գրե՞լ
մենք էլ էշ-էշ ստեղ քննարկում ենք...![]()
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski

Կակռազ էս թեմայում կարա բացի եթե բացի:
Ինչ որ չափով դուր եկան "Սեանսը", "Մահը", "Նրանք ովքեր կանգնած են": Պատկերացրեցի, որ ըստ էտ սյուժեների ֆիլմ նկարահանեին , որը ավելի վախենալու կլիներ, երևի "Նրանք ովքեր կանգնած են"-ը մինչև վերջ լարված վիճակում կպահեր հանդիսատեսին:
"Սեանսը" - սկզբում հետաքրքիր չէր, մեջտեղում լավ էր, վերջում չհասկացա սպանողի շարժառիթը որն էր, մի տեսակ հակասություն կար, համ սիրում էր ընկերոջը, համ ինչ որ չարացած էր ու սպանեց: Չգիտեմ, մի տեսակ եթե ավելի լուրջ շարժառիթ լիներ, ավելի հետաքրքիր կլիներ, կամ եթե հենց սկզբից էլ ատեր է տղուն, բայց չի գնում հանգստանալու առանց իրա , անհանգիստա համ էլ սպանումա, չգիտե, չի կապվում իրար հետ:
"Մահը" - Հետաքրքիր էր, բայց էլի անհասկանալի էր, թե ինչու հենց Ճուտիկնա տեսնում էտ բոլոր աղջիկներին, հենց սկզբից էտ ամեն ինչը տեսնելու համար , պիտի ինչ որ կապ ունենար էտ դեպքերի հետ: Վախենալու չէր, բայց լավն էր:
"Նրանք ովքեր կանգնած են" - մի տեսակ "Кукла" ֆիլմը հիշեցի, չգիտեմ, լավն էր, հատկապես դռան անհետանալու պահը, բայց էլի ինչ որ սկզբնական պատմություն չկար ու անհասկանալի էր, թե ինչի էտ խեղճ մանեկենները կենդանացան ու սկսեցին բռնաբարել Սաշիկին: Ինչ որ լեգենդ եթե լիներ կապված էտ խանութի հետ, կամ խանութի գտնվելու վայրի հետ: կամ գոնե էն հին աշխատողի հետ կապված պատմությունը մանրամասն ներկայացվեր:
Полюбить так короля, своровать так миллион
Король +

Կակտուս, ծակծկելու եմ քեզ...Ինչի՞ էն բռնաբարելու կսակածը գցեցիր մարդկանց մեջ. որ հիմի էլ լուրջ-լուրջ գրում են, թե մանեկենը Սաշշշշշշ-ին բռնաբարել է։
![]()
իսկ մարդը
վախենում ա
որ իրան
չեն սիրի:
Jarre (13.04.2011)
Morg ջան, ես ոչ մեկի վիրավորելու ո՛չ միտում, ո՛չ էլ ցանկություն ունեմ, ուղղակի ինձ բացում ա էդ նախադասությունը: Չգիտես ինչի՝ հազարավոր անեկդոտներ մոտս ծիծաղ չեն առաջացնում, իսկ այս նախադասությունն առաջացնում է: Քավ լիցի, ես չեմ ծիծաղում հեղինակի վրա, որ նման միտք է գրել, այլ ծիծաղ է առաջացնում հենց տվյալ միտքը: Եթե հեղինակը վիրավորվել է ինձնից, ապա հրապարակավ ներողություն եմ հայցում:
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Morg (13.04.2011)
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ