Ըհը Մարկ ջան, տե՞ս, որ ֆիլմի գաղափաևով մենակ ես չէ, որ վարակվել եմ...
Բայց չեմ կարծում, որ սերեալ կստացվի: Սրանից մի հատ շատ լավ լիամետրաժ ֆիլմ կլինի: Համ էլ Արթ ջան, քո նման ես էլ, ու կարծում եմ շատերը, կուզենաին միանգամից ավարտուն բան տեսնել: Լավ է, որ ես էլ միանգամից ու մի շնչով կարդացի
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
E-la Via (14.02.2011), einnA (14.02.2011), Jarre (14.02.2011), Mark Pauler (14.02.2011), Sambitbaba (10.06.2011)
ֆիլմի գաղափարը ինձ էլ ա գնալով դուր գալիս: Ափսոս, բայց դա հաստատ իմ խելքի բանը չի:
Իմ ՔԱՈՍԸ գնում է ամենուր, իր հլու ծառայի` "Տիրակալ Ժամանակի" ուսերին նստած: _________
Jarre (15.02.2011)
նախանձ,նախանձ,նախանձ.նախանձ...
ու ես սրա մասին ամենավերջինն եմ իմանում?
Տեր աստված շնորհակալություն ,որ ես քո ...ն եմ,
Ապրես դուրս շատ եկավ, հոյակապ էր ,հուսով եմ էլի կզարմացնես
մի խնդրանք. Երկու խելքը լավ է երեքը ավելի լավ է...
թույլ տուր նախապես տառասխալներդ ուղղեմ
Է՜յ, դո՛ւ` սապատ դառած ՃԻՇՏ, անապատ եմ մտել: Քեզ մաշելու համար ծարավ եմ մնալու...
E-la Via (15.02.2011), Mark Pauler (15.02.2011), Tig (15.02.2011)
Մարկ ջան, թույլ տուր մի քիչ ուշացած հայտնել շնորհակալությունս... Չէի ընթերցել, բայց փառք աստծո այսօր ժամանակ ունեցա կարդալու: Շատ դուր եկավ:
Թևում է այլուր ,,էժանագինը”,
Շատ թանկ է սակայն նրա հագինը,
Գրավում է նա ամեն մի անկյուն
Հաշվի չառնելով ոչ արյուն ոչ գույն...
Mark Pauler (15.02.2011)
Չեմ կարողանում ինձ համոզել, որ կարդամԾավալը վախեցնում է, էկրանից կարդալ էլ չեմ սիրում...
Բայց խոսք եմ տալիս մինչև վաղը կարդացած լինել: Տպում եմ, որ կարդամ
իսկ մարդը
վախենում ա
որ իրան
չեն սիրի:
Mark Pauler (19.02.2011)
Լավն էր Մարկ,ուղղակի իմ կարծիքով սկզբում մի քիչ շտապել էս,դրա համար ձեր գործուղումը Ռուսաստան ոնց-որ մնացածի էդքան էլ հետ կապ չունենա, եթե խմբագրես էդ մասի վրայով մի հատ էլ անցի:
The cake is a lie.
E-la Via (19.02.2011), Jarre (19.02.2011), Mark Pauler (19.02.2011)
Շնորհակալ եմ, որ կարծիքդ հայտնեցիր Freeman: Գործուղման հատվածը հնարավորություն ա տալիս ներկայացնել հերոսների հատկանիշները, նրանց մտածելակերպը, բարոյականության չափանիշները ու արդեն բուն արկածային վերջամասում դրա շնորհիվ կարդացողը պիտի կարողանա զգա ձևավորված հաստատուն գծեր ունեցող կերպարի գործողությունների տրամաբանությունը:Freeman-ի խոսքերից
իհարկե անմշակ բաներ շատ կան: Նույնիսկ չափից շատ: Դրանում էլ հենց կայանում ա, պրոֆեսիոնալ ու սիրողական մակարդակի գրվածքների տարբերությունը:
Իմ ՔԱՈՍԸ գնում է ամենուր, իր հլու ծառայի` "Տիրակալ Ժամանակի" ուսերին նստած: _________
E-la Via (20.02.2011), Freeman (20.02.2011), Jarre (20.02.2011), Sambitbaba (10.06.2011)
Վերջապես կարդացի:
Եթե, ավելի ծավալուն գործ դարձնելու հավես կա, կարելի է քննադատել ու պակաս-պռատը մշակել… իսկ, թե ոչ՝ սենց էլ վատ չի
Համենայն դեպս, նոր շունչ էր, լավն էր…
Կյանքի իմաստը քեզ կերտելու մեջ չէ , այլ` քեզ գտնելու...
Chilly (21.02.2011), Mark Pauler (21.02.2011), My World My Space (21.02.2011)
Ինչ խոսք, որ բավականին երկար պատմվածք է. բայց ընդունենք, որ սյուժեն ճիշտ է կառուցված, առաջին հատվածով հետաքրքրություն է առաջացնում, թե ինչ կլինի ի վերջո ավարտում… Հենց այդ հարցն էլ ստիպում է մինչև վերջ կարդալ… բավականին մանրանկատ է անգամ ամենաաննկատ թվացող մանրուքներում, չնայած կարող էիք որոշ հատվածներում կաճատումներ անել և ավելի հետքրքրիր դարձնել, այնուամնայնիվ, ձգտել էք մանրուքներն անգամ մանրամասնել… ամեն դեպքում տեմպը արագ է, չի ձանձրացնում, հակառակը Ձեզ մոտ հաջողվել է ցույց տալ ժողովրդական հավատալիքն ու ժամանակակից միստիցիզմը և ինչ որ տեղ նույնիսկ համադրել դրանք, ընդ որում նշածս վերջին փաստը ապացուցում է այն հատվածը, ուր գլխավոր կերպարը մտածում է հեքիմի փիլիսոփայության մասին, եթե դուք դա չգրեիք, եթե չլիներ այդ հատվածը Ձեր պատմվածքին անհաջողություն կսպասվեր… հիմա հակառակը նույնիսկ չափազանց ռելա մտածողը, զգալով նաև իր կարծիքը պատմվածքում, կարող է իրեն ևս Ձեր հերոսի փոխարեն պատկերացնել… ինչ վերաբերում է լուծմանը, ինձ շատ դուր եկավ… բոլորիս մեջ էլ մի փոքր մաս կա սատանայից…
Մարկ ջան,եթե ժամանակ ունենաս խնդրում եմ այս պատվածքը գրքի վերածել,մեջը կարող է լինել նաև թե ինչ եղավ հերոսի հետ սատանային հաղթելուց ու գերբնական ուժ ստանալուց հետո,ասենք ուրիշ չար ուժերի հետ պայքար:Կարծում եմ ցանկության և ազատ ժամանակի դեպքում սա կարող ես վերածել շատ լավ ֆենտեզիի
The cake is a lie.
Mark Pauler (27.02.2011), Գեա (27.02.2011)
Շնորհակալ եմ կարծիքների, նկատողությունների և գրածիս նկատմամբ ուշադրության համար:
Հետաքրքիրն այն է, որ ոմանք առաջարկում է կրճատել, ոմանք էլ հակառակը ծավալվել:
Շարունակություն բնականաբար չի լինի, քանի որ հիմա չեմ ուզում "փոսը" վեր ածել սերիալի: Այն իսկապես ամբողջական պատկեր ունի: Որոշ մանրուքներ էլ չեմ ուզում կրճատեմ, որովհետև վախենում եմ հաջորդ մասերում անհասկանալի հատվածներ հայտնվեն: Պատմվածքը իրականում շատ անմաշակ ա: Բավական քիչ են գեղեցիկ այլաբանական խոսքերն ու նկարագրությունները, որոնք ես շատ եմ սիրում, կան կետադրական, ուղղագրական ու նաև ձևաբանական թերություններ: Նույնիսկ մի հատվածում անուններ եմ շփոթել: Մեծ հաճույքով պրոֆեսիոնալի կտայի խմբագրելու, բայց քանի որ սա իմ համար ուղղակի հոբիի նման մի բան ա, առանձնապես շատ չեմ կենտրոնանում դրա վրա:
Ուղղակի ժամանակ առ ժամանակ, երբ ասելիք կունենամ, ստեղծագործությունս կհանձնեմ թղթին ու կներկայացնեմ ձեր դատին, իսկ դուք ինձ կօգնեք տեսնել իմ սխալներն ու թերությունները, որոնք ավելի կարևոր են քան դրական գնահատականները, քանի որ այդպես, ես հնարավորություն կունենամ մշակվելու:
Իմ ՔԱՈՍԸ գնում է ամենուր, իր հլու ծառայի` "Տիրակալ Ժամանակի" ուսերին նստած: _________
Սիրելի Մարկ.
Կան մարդիկ, որոնք տարիներ են դնում՝ իրենց գլխավոր ճշմարտություններին հասնելու համար: Ես՝ քեզ օրինակ:
Իսկ կան մարդիկ, որոնց մեջ ուղղակի քնած են այդ ճշմարտությունները և մի օր նրանք անխուսափելիորեն արթնանում են: Դրա վառ օրինակը՝ դու ես:
Ես չգիտեմ, թե դու ինչպես ես անվանել այդ, իսկ ես անվանել եմ “Նոր Դար”: Բայց կարևոր չեն թե իմ և թե քո տված՝ եթե տվել ես, - անունները, կարևորն այն է, որ մենք միևնուն բանի մասին ենք խոսում: Եվ վերևում նշված հատվածը՝ ասածիս փաստավորումն է, որովհետև, եթե նայես իմ գրառումները “Ակումբի” էջերին, հաստատ նմանատիպ մտքերի շատ կհանդիպես:
Հիմա, թե ինչ կանվանես դա. իդեոլոգիա, թե մեկ այլ բան, այդ արդեն, ինչպես կուզես: Ինչպես կուզես անվանիր, բայց գիտեցիր, որ դու էլ՝ դրա մեջ ես:
Ու այդ պատճառով ես ինձ երջանիկ եմ զգում, որովհետև անսահման դուրս եկավ “Փոսը”:
Mark Pauler (10.06.2011), Tig (10.06.2011), Գեա (10.06.2011)
Ես խուսափում եմ ցանկացած անվանումից: Երբ որևէ բան ստանում է անուն, այն ինքնաբերաբար ընդգրկվում ա սահմանների մեջ, որում պարփակված են արտաքին տեսքը, հոտը, համը...
Ես մերժում եմ ցանկացած իդեալոգիայի բացարձակ ճշմարտացի լինելու գաղափարը ու այդպիսով ինձ հնարավորություն եմ տալիս վերցնել ամեն բանից այն, ինչ ինքս կցանկանամ:
Ես ուղղակի ինձ ազատ եմ զգում... Ազատ նույնիսկ նոր դարից, կամ հնուց եկած ազգային ու հենց իմ կողմից շատ հարգվող ավանդներից...
Իսկ մտքերս պատկերներ են ուղղակի, որ գալիս են ու գնում, գուցե ճշմարտացի, գուցե սուտ, որը կարևոր չի, քանի որ դրանք հորինված պատմվացքի հերոսինն են, այլ ոչ թե իմը
Իմ ՔԱՈՍԸ գնում է ամենուր, իր հլու ծառայի` "Տիրակալ Ժամանակի" ուսերին նստած: _________
Chilly (10.06.2011), Sambitbaba (10.06.2011), Tig (10.06.2011), Գեա (10.06.2011)
Իհարկե, Մարկ ջան, դու իրավասու ես խուսափել, մերժել և այլն: Բայց եթե դու այդ անում ես ազատ լինելու համար, ուրեմն դու հենց դրանով էլ՝ ազատ չես: Որովհետև դու պատնեշում ես քեզ նրանով, ինչից խուսափում ես: Եթե քո ազատության համար քեզ հարկավոր է մերժել ինչ-որ բան, ուրեմն այն՝ քո ազատությունը, նկարովի է, սահմանափակ: Որովհետև դու ազատ ես մինչև քո "մերժածի" սահմանը, իսկ սահմանից այն կողմ, արդեն՝ ոչ:
Եվ մի՞թե դու մերժում ես քո աստվածայնությունն այն չնչին պատճառով միայն, որ դու սահմանափակված ես ֆիզիկական, մարդկային մարմնի մեջ…
Իսկ սա՝ ուղղակի յուրաքանչյուր հեղինակի պատրանքն է, այլ ոչ իրականություն: Ամենակարևոր մտքերը միշտ էլ հեղինակինն են, այլ ոչ հերոսինը: Եվ հենց այդ մտքերի համար է գրվում կոնկրետ ստեղծագործությունը:Իսկ մտքերս պատկերներ են ուղղակի, որ գալիս են ու գնում, գուցե ճշմարտացի, գուցե սուտ, որը կարևոր չի, քանի որ դրանք հորինված պատմվացքի հերոսինն են, այլ ոչ թե իմը
Հ.Գ. Ինչը և դու արել ես կատարյալ հաջողությամբ:
Mark Pauler (10.06.2011)
Լավ չես հասկացել ինձ:
Ես մերժում եմ անվանումները կամ որ նունն է պիտակները, բայց ոչ ինձ անհասկանալի ամեն բան:
Տարակարծությունները միշտ նոր մտքեր են ծնում, որը բացակայում ա մի իդեալոգիայի հետեվորդների մոտ: Կրելով ինչ-որ իդեալոգիայի կողմնակցի պիտակ ես ինձ կսահմանափակեմ նրա շրջանակներով, իսկ էսպես կարող եմ վերցնել այնքանը ինչքանը, որ իմը կլինի:
Դու իմ ազատության աստիճանը չես պատկերացնում
Իմ ազատությունը միայն սահմանափակվում է որոշակի ազգային վիճակներով, որն էլ ուղղակի իմ արյան մեջ ա ու էդ շրջանակների մեջ ես սիրով եմ մտնում:
Ես հայ եմ: Սրա մեջ է իմ միակ իդեալոգիան, բայց որը տարբերվում է շատերի պատկերացումներից:
Իմ ու քո մեծ տարբերություններից մեկն էլ սա է` ես չեմ կարող կոսմոպոլիտ լինել:
Իմ ՔԱՈՍԸ գնում է ամենուր, իր հլու ծառայի` "Տիրակալ Ժամանակի" ուսերին նստած: _________
Freeman (10.06.2011), Sambitbaba (11.06.2011), Tig (10.06.2011)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ