Հարաբերությունների պահպանում «սեփականատեր» զուգընկերոջ հետ

[Մարկիզ]

Ես կասեի, որ սա արդեն այնքան էլ համատարած երևույթ չի: Բայց համաձայն եմ, որ կա:


Այսինքն, կոպիտ ասած, «տանը չմնալու» վախը, մի կողմից, «անմաքուրինը»՝ մյուս կողմից, հա՞:
Իսկ ի՞նչ վատ բան կա «տանը մնալու» մեջ, ներողություն: Կնոջ կամ տղամարդու կյանքի նպատակը ամուսնանա՞լը պետք է լինի: (Հարցնում եմ, չեմ պնդում: ) Մանավանդ, որ չեմ նկատել, որ «տանը մնացածներին» (տղամարդ կամ կին) մեր հասարակությունն ինչ-որ էական նեղություն տա, կամ վատ վերաբերվի:
«Անմաքուրի» տարբերակը հանգում է նախորդ դեպքին. կարծում եմ, հասարակության անդամներին այնքան էլ չի հետաքրքրում ով է «մաքուր-անմաքուր», եթե ամուսնության հարց չլինի:

Կներես, Արսեն ջան: Դու մեր հասարակությունից համարյա գաղափար չունես:

Կնոջ կամ տղամարդու կյանքի նպատակը ամուսնանա՞լը պետք է լինի:

Ու՞մ ես հարցնում: Ի՞նձ…

[ars83]

Կներես, Արսեն ջան: Դու մեր հասարակությունից համարյա գաղափար չունես:

Ինչ ասեմ, իմ դիտարկումներից եմ եզրակացնում: Իմ շրջապատում կան թե՛ տարիքն առած տղամարդիկ, թե՛ կանայք, ովքեր ամուսնացած չեն, և ոչ ոք (նորից՝ իմ շրջապատում) նրանց երբևէ «թթու խոսք» չի ասում: Ասում են՝ լավ կլիներ, եթե ամուսնացած լիներ, բախտավոր, ընտանիքի տեր, և նման բաներ, բայց չեն հանդիմանում:

Ու՞մ ես հարցնում: Ի՞նձ…

Ո՞ւմ ես ուզում հարցնեմ, ցույց տուր՝ հարցնեմ:

[Մանուլ]

Հանուն ինչի՞: Էն պատճառով, որ աղջիկներին թվում ա, որ եթե տղան իրենց առջև արգելքներ ա դնում, ուրեմն անհանգստանում ա իրենց համար, հետևաբար սիրում ա : Ու շատ մեծ ա հավանակնությունը, որ էդ աղջիկը լինի հենց էնպիսի ընտանիքից, որտեղ հայրը մորը վերաբերվում ա որպես սեփականություն:

[Whyspher Whisper]

Մի ուրիշ տարբերակ էլ կա, կարծում եմ՝ "փախուստ ազատությունից" շարքից… Ավելի լավ է, լինես ինչ-որ մեկի հետ, ինքը կանոնակարգի վարքդ և այլն, քան թե լինես ինքդ քո գլխի տեր, բայց միայնակ

[ars83]

Մի ուրիշ տարբերակ էլ կա, կարծում եմ՝ "փախուստ ազատությունից" շարքից… Ավելի լավ է, լինես ինչ-որ մեկի հետ, ինքը կանոնակարգի վարքդ և այլն, քան թե լինես ինքդ քո գլխի տեր, բայց միայնակ

Հա, այս տարբերակի մասին հաճախ են խոսում: Այսպիսի մտածելակերպի պատճառներից, երևի, կարող է լինել նկարագրածս տիպի ընտանիքում մեծանալը, կամ էլ հասարակական կարգը: Բայց ցանկացած մարդու մեջ ի սկզբանե ինքնուրույնության ձգտում կա (անձնավորության զգացողությո՞ւն). արդյո՞ք դա կարող է վերանալ մարդու միջից:

[yerevanci]

Էս ինչ թեժ քննարկումա, ասեմ, որ դեմ ու կողմ լինելու հարցը հարաբերական է, նախ հայ աղջիկների մեծ մասը նախընտրում են հենց այնպիսի տղաների», որոնց կողքին իրենք «պաշտպանված» կլինեն, այ թե ինչի՞ց պաշտպանված, դա արդեն հարցի երկրորդ կոմնա ու սկզբնական ժամանակ էտքան էլ չի հետաքրքրում: հետո որոշ ժամանակ անց այդ «պաշտպանելը» դառնում է խասյաթ տղամարդու մոտ ու արդեն աղջկան դուր չի գալիս, մի խոսքով եթե աղջիկը գիտի այդ իր արած քայլը դուր չի գալու իր կողքին գտնվող տղամարդուն, թող չանի, իսկ եթե էտքանից հետո անումա, ինչա թե ազատություն կամ եսիմ ինչ, ուրեմն ես անձամբ չէի ուզի, որ իմ կողքը էտպիսի աղջիկ լիներ

[ars83]

Հանուն ինչի՞: Էն պատճառով, որ աղջիկներին թվում ա, որ եթե տղան իրենց առջև արգելքներ ա դնում, ուրեմն անհանգստանում ա իրենց համար, հետևաբար սիրում ա :

Էլի թող անհանգստանա, բայց ի՞նչ վտանգ է պարունակում կնոջ (տղամարդու) շփումը այլ տղամարդկանց (կանանց) հետ: Ինչի՞ց է (ըստ պաշտպանյալի) նրան պաշտպանում զուգընկերը:

[Ամպ]

Զուգընկերների նմանատիպ հարաբերություններն էլ ամրապնդվում են ամուսնության հենց սկզբից՝ եկեղեցական արարողության ժամանակ «տեր եմ», «հնազանդ եմ» խոստումներով: Հետո էլ, երբ կինը ինչ-որ հարցում անհամաձայնություն է արտահայտում, ամուսինը հնազանդության երդումն է հիշեցնում:
Երբեք չեմ հասկացել բռնակալական հարաբերությունները:
Միայն տղաները չեն բռնակալ լինում… Բա աղջիկնե՜րը. իրենց խանդով:
Դրանով հարաբերությունները ոչ թե ամուր են լինում, այլ ավելի են խարխլվում:
Իսկ թե հանուն ինչի են ենթարկվում, չգիտեմ:

[ars83]

Զուգընկերների նմանատիպ հարաբերություններն էլ ամրապնդվում են ամուսնության հենց սկզբից՝ եկեղեցական արարողության ժամանակ «տեր եմ»,

«Տեր եմ» արտահայտությունը տղամարդու կողմից ավելի շատ պարտականության հաստատում է, քան իրավունքի, իմ կարծիքով: Այսինքն՝ ապահովելու այն հիմնական, կենսական միջավայրի իր մասը (եկամուտ, ֆիզիկական աշխատանք, երեխաների դաստիարակություն, սեփական ժամանակի հատկացում), որին, եթե գումարվի կնոջ մասը, կդառնա լիարժեք ընտանիք:

«հնազանդ եմ» խոստումներով:

Սա էլ ավելի շատ համաձայնության բնույթ ունի. այսինքն՝ համաձայն եմ, որ հետայսու ապրելու ենք համատեղ, միասին ուժերով ընտանիք ենք կառուցելու, և այլն:
Համենայն դեպս ես այդպես եմ հասկանում:

Միայն տղաները չեն բռնակալ լինում… Բա աղջիկնե՜րը. իրենց խանդով:

Թեման հավասարապես վերաբերում է երկու սեռերին:

[Nare-M]

Էլի թող անհանգստանա, բայց ի՞նչ վտանգ է պարունակում կնոջ (տղամարդու) շփումը այլ տղամարդկանց (կանանց) հետ: Ինչի՞ց է (ըստ պաշտպանյալի) նրան պաշտպանում զուգընկերը:

Ես օրինակ լսել եմ, որ տղայի համար ամոթ կլինի, եթե, ասենք, իր ընկերներից մեկը, ասի իրեն, թե տեսել է ընկերուհուն ինչ-որ մեկ ուրիշ տղայի հետ խոսելիս: Իսկ թե ինչից են խոսել, դա արդեն կարևոր չէ

[ministr]

Ես օրինակ լսել եմ, որ տղայի համար ամոթ կլինի, եթե, ասենք, իր ընկերներից մեկը, ասի իրեն, թե տեսել է ընկերուհուն ինչ-որ մեկ ուրիշ տղայի հետ խոսելիս: Իսկ թե ինչից են խոսել, դա արդեն կարևոր չէ

Խոսելու մեջ վատ բան կա?

[Nare-M]

Խոսելու մեջ վատ բան կա?

Ես չեմ ասում, թե խոսելու մեջ վատ բան կա, անձամբ ես դեմ եմ նմանատիպ հարաբերություններին: Ուղղակի հանդիպել եմ այդպես մտածող մարդկանց:

[Ռեդ]

Մի կանացի հոգեբանությունից գլուխ հանող մարդ լիներ, բացատրեր:

Արս ջան, էն լսե՞լ ես, որ ասում ա՝
Есть два способа понять женщину, но никто их не знает.
Թարգմանաբար՝
Կնոջը հասկանալու երկու տարբերակ կա, բայց ոչ ոք դրանք չգիտի:

[erexa]

Մեկ-մեկ որ փողոցում տեսնում ես մի տղա բղավում է աղջկա վրա, հաճախ հայհոյանքներով, մտածում ես՝ այս աղջիկը հանուն ինչի՞ է այս տղայի հետ հարաբերությունները պահպանում: Ինքնամոռաց, խելագար սիրահարությանը նման դեպքերում չեմ հավատում: Եվ ընդհանրապես չեմ հասկանում ինչ սիրո մասին կարելի է լինել խոսքը «տերն ու ծառա» (կլիենտ-սերվեր, եթե ուզում եք ) հարաբերություններում: Բա հանուն ինչի՞: Մի կանացի հոգեբանությունից գլուխ հանող մարդ լիներ, բացատրեր:

Շատ հնարավոր է, որ աղջիկը «նորմալ երևույթ» է համարում տղայի բղավելն ու հայհոյանքները: Աղջիկը ընդունում է, որ այդ վերաբերմունքը ճիշտ է, որ տղան պետք է այդպիսին լինի և կարող եմ ասել, որ այդ վերաբերմունքը նույնիսկ դուր է գալիս աղջկան:

[Lusina]

Շատ հնարավոր է, որ աղջիկը «նորմալ երևույթ» է համարում տղայի բղավելն ու հայհոյանքները: Աղջիկը ընդունում է, որ այդ վերաբերմունքը ճիշտ է, որ տղան պետք է այդպիսին լինի և կարող եմ ասել, որ այդ վերաբերմունքը նույնիսկ դուր է գալիս աղջկան:

Շատ բառը սխալ տպավորություն է թողնում,ճիշտ է ամեն տեսակի մարդ էլ լինում է,բայց ամեն դեպքում կարծում եմ, որ այդպիսի աղջիկներ շատ քիչ են(համենայնդեպս հույս ունեմ , որ դա այդպես է)