ԳագոՋան-ի խոսքերից
ԳագոՋան ճշմարիտ արվեստը պետք է բխի մարդկային հոգուց և հասնի մարդկային հոգուն: Չկա արվեստ զգացմունքներից դուրս: Այն ինչ հմինված է սառը դատողության վրա, չի կարող կոչվել արվեստ և կամ արվեստի գործ: Իսկ թե տվյալ արվեստի գործը կդառնա համամարդկային արժեք, կխտացնի արդյոք իր մեջ ամենակարևորը, լավը և էականը ու կարտահայտի արդյոք հավերժական գաղափարներ, թույլ տուր որոշի ժամանակը և հավերժությունը:
ԳագոՋան ճշմարիտ արվեստը պետք է բխի մարդկային հոգուց և հասնի մարդկային հոգուն:
Նախ ,մարդկային հոգի ասելով ինչն ինկատի ունես և ինչ ես հասկանում՞՞
Չկա արվեստ զգացմունքներից դուրս:
Իհարկե,բայց նաև չկա արվեստ մտածողությունից դուրս
Այն ինչ հմինված է սառը դատողության վրա, չի կարող կոչվել արվեստ և կամ արվեստի գործ:
Այո ,համամիտ եմ,միայն մի վերապահումով,որի դեպքում միտքը ավելի ամբողջականա,այսինքն այսպես
Այն ինչը միայն հմինված է սառը դատողության վրա, չի կարող կոչվել արվեստ և կամ արվեստի գործ:
Անտիգոնե ջան ,էս վերևի մեջբերվածներից մի տեսակ տպավորությունա թե ես իմ գրառման մեջ արվեստի զգացմունքային շերտը բացառում էմ,ու արվեստը տանում եմ բացառապես դեպի սառը դատողություն:Հետաաքրքիիրա ,գրառմանս մեջ որտեղա էտ միտքը որ չեմ նկատում՞՞՞
Իսկ թե տվյալ արվեստի գործը կդառնա համամարդկային արժեք, կխտացնի արդյոք իր մեջ ամենակարևորը, լավը և էականը ու կարտահայտի արդյոք հավերժական գաղափարներ, թույլ տուր որոշի ժամանակը և հավերժությունը:
Նախ,ստեղ հավերժություն բառը ոչ տեղինա օգտագործված,
Իսկ մնացաց միտքը ,ընդհանրապես տրամաբանորեն թերի ա,այսինքն այսպես կասեի Իսկ թե տվյալ արվեստի գործը, համամարդկային արժեք է թե ոչ, խտացնում է արդյոք իր մեջ ամենակարևորը, լավը և էականը, կամ արտահայտում է արդյոք հավերժական գաղափարներ, կվորոշի ժամանակը ///թույլ տուր որոշի...ես որ թույլ եմ տալիս/// :
Անտիգոնե ջան անկախ ամեն ինչից ,նպատակս առավել խորքային քննարկում ծավալելնա
ԳագոՋան ճշմարիտ արվեստը պետք է բխի մարդկային հոգուց և հասնի մարդկային հոգուն:
Նախ ,մարդկային հոգի ասելով ինչն ինկատի ունես և ինչ ես հասկանում՞՞
Չկա արվեստ զգացմունքներից դուրս:
Իհարկե,բայց նաև չկա արվեստ մտածողությունից դուրս
Այն ինչ հմինված է սառը դատողության վրա, չի կարող կոչվել արվեստ և կամ արվեստի գործ:
Այո ,համամիտ եմ,միայն մի վերապահումով,որի դեպքում միտքը ավելի ամբողջականա,այսինքն այսպես
Այն ինչը միայն հմինված է սառը դատողության վրա, չի կարող կոչվել արվեստ և կամ արվեստի գործ:
Անտիգոնե ջան ,էս վերևի մեջբերվածներից մի տեսակ տպավորությունա թե ես իմ գրառման մեջ արվեստի զգացմունքային շերտը բացառում էմ,ու արվեստը տանում եմ բացառապես դեպի սառը դատողություն:Հետաաքրքիիրա ,գրառմանս մեջ որտեղա էտ միտքը որ չեմ նկատում՞՞՞
Իսկ թե տվյալ արվեստի գործը կդառնա համամարդկային արժեք, կխտացնի արդյոք իր մեջ ամենակարևորը, լավը և էականը ու կարտահայտի արդյոք հավերժական գաղափարներ, թույլ տուր որոշի ժամանակը և հավերժությունը:
Նախ,ստեղ հավերժություն բառը ոչ տեղինա օգտագործված,
Իսկ մնացաց միտքը ,ընդհանրապես տրամաբանորեն թերի ա,այսինքն այսպես կասեի Իսկ թե տվյալ արվեստի գործը, համամարդկային արժեք է թե ոչ, խտացնում է արդյոք իր մեջ ամենակարևորը, լավը և էականը, կամ արտահայտում է արդյոք հավերժական գաղափարներ, կվորոշի ժամանակը ///թույլ տուր որոշի...ես որ թույլ եմ տալիս/// :
Անտիգոնե ջան անկախ ամեն ինչից ,նպատակս առավել խորքային քննարկում ծավալելնա
Նախ ,մարդկային հոգի ասելով ինչն ինկատի ունես և ինչ ես հասկանում՞՞
Իսկ դու ինչ մեկնաբանություն ես ակնկալումև արդյոք մարդկային հոգու մասին իմ պատկերացուրմները քեզ մտորելու տեղիք կտան: Հարցն աննպատակ է...
Անտիգոնե ջան ,էս վերևի մեջբերվածներից մի տեսակ տպավորությունա թե ես իմ գրառման մեջ արվեստի զգացմունքային շերտը բացառում էմ,ու արվեստը տանում եմ բացառապես դեպի սառը դատողություն:Հետաաքրքիիրա ,գրառմանս մեջ որտեղա էտ միտքը որ չեմ նկատում՞՞՞
Որոշակի առումով ԱՅՈ: Քո գրառումները այն եզրահանգման են բերում, որ արվեստագետը ստեղծագործելիս պետք է որոշակի կանոնների, կամ օրենքների հետևի, ինկատի ունենա որոշակի չափանիշներ: Իսկ իրականում արվեստը վեր է ամեն տեսակ սահմանափակումներից ու կանոններից: Այն ինքնաբուխ է ու գալիս է սրտից և լսում է միայն սրտի ու հոգու թելադրանքը:
Եվ ընդհանրապես այս երկաաաաար ու խճճված քննարկումը անիմաստ եմ համարում: Անիմաստ որովհետև, արվեստն արարել ու ստեղծել է պետք: Խորքային քննարկումները ոչինչ չեն ավելացնի ու անօգուտ են: Եթե իզորու ես որևէ արվեստի գործ ստեղծել` ստեղծիր, ջանք գործադրիր: Երթ կարող ես ուղղություն ցույց տալ` տուր այդ ուղղությունը: Եթե իզոու ես օգնության ձեռք մեկնել` մեկնիր: Եվ այդ ամենն արա մեծագույն սիրով ու նվիրումով: Արարիր միայն ու միայն քեզ համար և իհեճուկս բոլորի: Սա է հիմքերի հիմքը
Վերջին խմբագրող՝ Անտիգոնե: 02.02.2011, 19:36:
Իսկ դու ինչ մեկնաբանություն ես ակնկալումՆախ ,մարդկային հոգի ասելով ինչն ինկատի ունես և ինչ ես հասկանում՞՞
Իսկ դու ինչ մեկնաբանություն ես ակնկալում
Անտիգոնե ջան ,էս վերևի մեջբերվածներից մի տեսակ տպավորությունա թե ես իմ գրառման մեջ արվեստի զգացմունքային շերտը բացառում էմ,ու արվեստը տանում եմ բացառապես դեպի սառը դատողություն:Հետաաքրքիիրա ,գրառմանս մեջ որտեղա էտ միտքը որ չեմ նկատում՞՞՞
Որոշակի առումով ԱՅՈ: Քո գրառումները այն եզրահանգման են բերում, որ արվեստագետը ստեղծագործելիս պետք է որոշակի կանոնների, կամ օրենքների հետևի, ինկատի ունենա որոշակի չափանիշներ: Իսկ իրականում արվեստը վեր է ամեն տեսակ սահմանափակումներից ու կանոններից: Այն ինքնաբուխ է ու գալիս է սրտից և լսում է միայն սրտի ու հոգու թելադրանքը:
Եվ ընդհանրապես այս երկաաաաար ու խճճված քննարկումը անիմաստ եմ համարում: Անիմաստ որովհետև, արվեստն արարել ու ստեղծել է պետք: Խորքային քննարկումները ոչինչ չեն ավելացնի ու անօգուտ են: Եթե իզորու ես որևէ արվեստի գործ ստեղծել` ստեղծիր, ջանք գործադրիր: Երթ կարող ես ուղղություն ցույց տալ` տուր այդ ուղղությունը: Եթե իզոու ես օգնության ձեռք մեկնել` մեկնիր: Եվ այդ ամենն արա մեծագույն սիրով ու նվիրումով: Արարիր միայն ու միայն քեզ համար և իհեճուկս բոլորի: Սա է հիմքերի հիմքը
Իհարկե միմիայն անկեղծ և տվյալ հարցին բավարարող
մարդկային հոգի ասելով ինչն ինկատի ունես կամ ինչ ես հասկանում՞՞
և արդյոք մարդկային հոգու մասին իմ պատկերացուրմները քեզ մտորելու տեղիք կտան
Մարդկային հոգու մասին քո պատկերացումները,ինձ կտան ոչ թե մտորելու,այլ անորոշ միտքդ հասկանալու հնարավորություն //տեղիք//
Հարցն աննպատակ է...
Հարցի նպատակը ----- հասկանալ թե տվյալ դեպքում հատկապես ինչ էս հասկանում մարդկային հոգի ասելով,քանի որ այն բովանդակությամբ անորոշա,ու ամբողջ միտքդ հիմնվածա հենց տվյալ արտահայտության վրա:Իսկ պատասխանել թե չպատասխանել քո իրավունքն է
Որոշակի առումով ԱՅՈ: Քո գրառումները այն եզրահանգման են բերում, որ արվեստագետը ստեղծագործելիս պետք է որոշակի կանոնների, կամ օրենքների հետևի, ինկատի ունենա որոշակի չափանիշներ:
Իհարկե,անպայման ,բայց չհասկացա թե ինչու ես ենթադրում որ արվեստում կանոնների,օրենքների կամ չափանիշների հետևելը նշանակումա,բացառել արվեստում զգացմունքային շերտը և արվեստը տանել բացառապես դեպի սառը դատողություն
Իսկ իրականում արվեստը վեր է ամեն տեսակ սահմանափակումներից ու կանոններից: Այն ինքնաբուխ է ու գալիս է սրտից և լսում է միայն սրտի ու հոգու թելադրանքը:
Մի քանի կանոն նշեմ
1. Արվեստը չի տարածում համնդհանուր չարություն և ատելություն
2. Արվեստը ուղղված է դաստիարակելու և զարգացնելու,այլ ոչ թե հակառակը
3. Արվետում արտահայտվում է արվեստագետի վերաբերմունքը իրականության,մարդկանց և ինքն իր նկատմամբ
4. .......................Ու սենց շարունակ,իսկ ամենա արտահայտիչ սահմանապակումները ,կանոնները,չափանիշները ի հայտ են գալիս արվեստի ստեղծագործության մարմնավորման ժամանակ
Եվ ընդհանրապես այս երկաաաաար ու խճճված քննարկումը անիմաստ եմ համարում: Անիմաստ որովհետև, արվեստն արարել ու ստեղծել է պետք:
Արվեստը պետք է հասկանալով արարել կամ ստեղծել,հակառակ դեպքում ստիպված եմ ասել Չարվեստ:
Խորքային քննարկումները ոչինչ չեն ավելացնի ու անօգուտ են:
Ում համար՞՞՞
Եթե իզորու ես որևէ արվեստի գործ ստեղծել` ստեղծիր, ջանք գործադրիր: Երթ կարող ես ուղղություն ցույց տալ` տուր այդ ուղղությունը: Եթե իզոու ես օգնության ձեռք մեկնել` մեկնիր: Եվ այդ ամենն արա մեծագույն սիրով ու նվիրումով: Արարիր միայն ու միայն քեզ համար և իհեճուկս բոլորի: Սա է հիմքերի հիմքը
ՈՍԿԻ ԽՈՍՔԵՐ ԵՆ
Լավ արի անկեղծ լինենք: Բայց նախ քո անկեղծությունն եմ ակնկալում:
Կներես,բայց ես կեղծավոր չեմ էլ եղել
Թեման բացելուդ նպատակը ո՞րն է , իսկ օգու՞տը, ի՞նչ կտան քեզ խորքային քննարկումները տվյալ թեմայում:
Նպատակը՞՞՞ օգուտը՞՞՞՞՞ ինչ կտան՞՞՞
Չհասկացա,ուրեմն ակումբում խորքային քննարկումները անիմաստ են՞՞՞՞՞
վերջապես, ակումբի անդամների գրառումները նախադասություն առ նախադասություն քննարկելու և նույն միտքը բազում անգամներ կրկնելու փոխարեն գուցե վերջապես գրես քո հստակ դիրքորոշումն այս հարցի շուրջ և հիմնավորես այն
Իմ հստակ դիրքորոշումը տվյալ թեմայի շուրջ կարող ես տեսնել թեմայի ամենա ամենա սկզբում,իսկ հիմննավորումները սկսաց տվյալ գրառումից և վերջացրած տվյալ//առայժմ այս,ներկա // գրառումով:
Իսկ ակումբում արգելվածա մանրամասն,միտք առ միտք,հարց առ հարց քննարկումը՞՞՞՞
Թեման բավականին հետաքրքիր է, բայց քո մոտեցումը ծավալվող քննարկումներին առայժմ ինձ, մեղմ ասած, դուր չի գալիս:
Դե դա պարզա,հիմք ընդունելով տվյալ միտքդ. ««Եվ ընդհանրապես այս երկաաաաար ու խճճված քննարկումը անիմաստ եմ համարում: Անիմաստ որովհետև, արվեստն արարել ու ստեղծել է պետք: Խորքային քննարկումները ոչինչ չեն ավելացնի ու անօգուտ են:»»
: Լարվածություն եմ զգում ու սեփական կարծիքը ամեն գնով "արդարացնելու" չափազանց մեծ ցանկություն: Ուրիշ ոչինչ…
Անկեղծությանդ համար հատուկ շնորհակալություն
Չհասկացա,ուրեմն ակումբում խորքային քննարկումները անիմաստ են՞՞՞՞՞
ԳագոՋան հարցերս այս թեմային էին վերաբերում, ոչ թե ակումբում քննարկվող այլ թեմաներին: Իտարբերություն քեզ, մյուս թեմաներում մինչև հիմա ես հստակ ու հիմնավոր դիրքորոշում եմ տեսել: Պետք չե ընդհանրացնել տված հարցերս:
Իսկ ակումբում արգելվածա մանրամասն,միտք առ միտք,հարց առ հարց քննարկումը՞՞՞՞
Ակումբում իհարկե դա արգելված չէ, ինձ թվում է նույնիսկ ողջունելի է: Բայց քո պարագայում այդ քննարկումը կուրորեն ու անդադար կրկնություններով են ավարտվում:
Իմ հստակ դիրքորոշումը տվյալ թեմայի շուրջ կարող ես տեսնել թեմայի ամենա ամենա սկզբում,իսկ հիմննավորումները սկսաց տվյալ գրառումից և վերջացրած տվյալ//առայժմ այս,ներկա // գրառումով:
Կարծեմ նշել էի, որ նախնական (այսինքն առաջին) գրառմանդ մեջբերում չանես: Դու դարձյալ ոչինչ չասացիր : Դու դարձյալ "ԿՐԿՆՎԵՑԻՐ"...
Անկեղծությանդ համար հատուկ շնորհակալություն
Խոսքս ՔՈ լարվածության ու սեփական կարծիքն արդարացնելու չափազանց մեծ ցանկության մասին էր: Դատելով քո հայտնած հատուկ շնորհակալությունից, ամենայն հավանականությամբ սխալ ես հասկացել գրառման այս հատվածը:
Չգիտեմ ինչու, բայց կանխազգում էի, որ հարցերիս պիտի ոչինչ չասող ու շրջանցող պատասխաններ տաս: Ինչևէ... խորքային ու "ՆՊԱՏԱԿԱՅԻՆ" Քննարկոմներիդ երկարակեցություն եմ ցանկանում:
Բարին ընդ քեզ...
Վերջին խմբագրող՝ Անտիգոնե: 04.02.2011, 09:02:
Էրեխեք ջան՝ Անտիգոնե և Ֆոտոն ջան, համաձայն չեմ ձեզ հետ։ Այնպիսի տպավորություն է, որ չեք նկատում այն տենդենցը, որ ով ինչ ստեղծում է անունը դնում է արվեստ իրեն էլ համարում է արվեստագետ։
Ինձ թվում է Գագո Ջանը ասում ա այն, ինչը ասել են, ասում են ու դեռ կասեն բազմաթիվ ակումբցիներ (հավանաբար այդ թվում նաև դուք)։
Ահա.
Էս էն հարցերից է, որտեղ լավատեսությունս հատում է... Ինչ է մնալու եկող սերունդներին մեր ժամանակներից: Չեմ էլ ուզում մտածել:
Ոչ երաժշտություն կա:
Ոչ գրականություն:
Ոչ կինո:
Ոչ մի բան:
Էս էլ ոմն մեկի դիտարկումները՝ սույն թեմայով:
Մի քիչ երկարոտ է, բայց շատ տեղին:
Տխուր է:
Ու մի հարց էլ։ Դուք իսկապե՞ս համաձայն չեք, որ այսօր ականատես ենք լինում անդուր երևույթի, որ ով ինչ ստեղծում է անունը դնում է արվեստ։ Դուք իսկապե՞ս չեք նկատում որ իրենց արվեստագետ համարող մարդկանցից շատերը շաաաաատ մեկերսային վերաբերմունք ունեն արվեստի հանդեպ՝ երկու գիծ քաշում են դառնում են նկարիչ, ««ամենալավը դու ես, ամենալավը դու ես, ամենալավը դու ես, ամենալավն ես դու....» բառերը կրկնելով դառնում են երգիչ երաժիշտ, էրկու քվուր գրելով դառնում են գրող....
Եթե չկա մարեսայնություն արվեստում, ուրեմն բոլոր այսպես կոչված արվեստի գործերը իսկապես իրավունք ունեն կոչվելու արվեստի գործ։
Վերջին խմբագրող՝ Jarre: 04.02.2011, 12:37:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ