Նույնը չի եղել, Chuk, չեմ հավատում: Մարդիկ կային, որ ճաշակ էին թելադրում, ու սովորական մարդը գիտեր, որ այդ թելադրողներին հարգել է պետք, որ իրենց ցույց տվածն իրական արվեստ է, որ, գուցե, հետագայում նաև մշակույթի մաս դառնա: Իսկ եթե այդ նույն մարդուն, թեկուզ բարձր արվեստի գործից առավել, դուր գար իր հարևանի երգածը, երբ վերջինս մի քանի բաժակ կոնծել է, ապա նա հստակ գիտեր, որ դա արվեստ չէ: Մեզ մոտ սա բացակայում է: Ամեն մեկը, ում մտքով անցնում է, իր կոմպլեքսների շղթաները գցում է ժողովրդի վզին ու փորձում «ինքնահաստատվել»: Ինքնահաստատվել՝ մեր հաշվին: Ու ցավալին այն է, որ մենք դա հանդուրժում ենք:Chuk-ի խոսքերից
Մի հատիկ ալիք էին բացել, որ քչից-շատից արվեստ էր ներկայացնում («Արարատ»-ը), այն էլ ծնված օրվանից օրական 2 ժամ պիտի աղբ արտահաներ եթեր: Ու նույնիսկ դա իրեն չարդարացրեց. ալիքը փակեցին:
Հանրային հեռուստատեսությամբ էնպիսի երաժշտություն են մատուցում ու էնպիսի ֆիլմեր են ցուցադրում, որ գետինն ես ուզում մտնել միայն այն մտքից, որ օտարները հանկարծ կարող են արբանյակային հեռարձակմանը հետևել…
Չգիտեմ, չգիտեմ…
Մեջբերել
Էջանիշներ