Այս գրառումից հետո որոշեցի, որ արժի այնուամենայնիվ առանձին թեմա բացել սրա մասին:
Հարցադրումը մի փոքր ավելի գլոբալացնելով՝ կխնդրեի հայտնեիք ձեր կարծիքները ոչ միայն սուբյեկտիվ տեսանկյունից, այլ նաև առհասարակ հոգեբանության տեսակետից վերլուծել թե՛ ծնողի, թե՛ երեխայի դիրքորոշումները և միգուցե ասել, թե ինչպե՞ս է ճիշտ վարվել տվյալ իրավիճակում:





Ասենք, ի՞նչ տիպի խոսակցություն կունենանք (եթե կունենաք) ձեր երեխայի հետ: Որպես հավանական տարբերակ, ասենք. «Ասա տեսնեմ՝ ո՞վ է այդ սրիկան, մինչև հետդ չամուսնանա, օրուարև չեմ տա դրան»
և այլն...
Մեջբերել
Էջանիշներ