Վիսթ, ծիծիկդ ուտեմշնորհավոր:
Վիսթ, ծիծիկդ ուտեմշնորհավոր:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
VisTolog (20.11.2010)
Շնորհավոր Հով ջան
Ամենալավը քեզ ախպերս
Վերջին խմբագրող՝ Կարապետ: 20.11.2010, 12:19:
VisTolog (20.11.2010)
Ծնունդտ ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ Հով ջան![]()
А ведь зима - это и есть сказка.... Главное верить в чудеса...и я верю
VisTolog (20.11.2010)
Վիստ, էս փաստորեն բացի նրանից, որ բանակ չգնալով տանն ես մնացել, հալա մի բան էլ համալրում ես պառավողների շարքը հա՞Լավ ջհանդամը, ծնունդդ շնորհավոր ԼԱՎ ՄԱՐԴ
, քեզ ցանկանում եմ բազում վերելքներ, հայտնի ու գաղտնի երազանքների իրականացում+ էն լիքը շաբլոն ցանկություններից
:Լավ լինես, կենացդ
![]()
Եթե ճանապարհը տանում է դեպի նպատակը, ապա միևնույնն է, թե որքան է նրա երկարությունը...
VisTolog (20.11.2010)
Շնորհավոր![]()
Want to know the truth ?
VisTolog (20.11.2010)
Էս էլ էքսկլյուզիվ նվերդ.
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
VisTolog (20.11.2010)
Rhayader (20.11.2010)
Շնորհավորում եմ Վիստ ջան, քեզ ամենալավն ու բարին եմ ցանկանում...միշտ ուրախ ու երջանիկ...
![]()
VisTolog (20.11.2010)
Վիստուլկին, շնորհավոր ծնունդդ, բալ: Ոտդ քարին չառնիԼավ եղի: Գիտեմ, որ լիքը երազանքներ ու նպատակներ ունես, թող հերթով իրականանան ու նորերն ունենաս: Էս Ակումբից էլ մի քիչ հեռու մնա, սրանք քեզ կփչացնեն
![]()
![]()
VisTolog (20.11.2010)
Հով ջան, շնորհավո՜ր:Երջանիկ լինես: Հասնես բոլոր նպատակներիդ ու լի՜քը հաջողություններ ունենաս:
Շա՜տ եմ է քեզ սիրում:
![]()
VisTolog (20.11.2010)
Շնորհավորում եմ:![]()
VisTolog (20.11.2010)
Vist ջան, շնորհավորում եմ ծնունդդ, քեզ մեծ-մեծ երջանկություն եմ մաղթում ու առողջություն, մեկ էլ փող իհարկե, էնքան էդ ամեն ինչից ունենաս, որ նենց մանր-մունր բաներից ոչ թե չներվայնանաս, այլ սկի չնկատես էլ![]()
VisTolog (20.11.2010)
Արյա, տանձի կոթ(),ստեղ ավելի մանրամասն գրեմ` քո նման ճիշտ ու ախպերություն հարգող-սիրող-փայփայող տղուն մենակ կարամ ցանկամ, որ տարիներով բողբոջած քո թևքերը երբևիցե չզգան այս դաժան կյանքի օրհասական ժամերի դառը ճռինչը ու գեթ մեկ անգամ չնպաստի քո փորոտիքը դրանց կայացմանը
Շնորհավոր Հով ջան![]()
Հարգելի Վիսթոլըգ ջան նախքան շնորհավորանքը գրելը նայում եմ սենյակիս պատուհանից, ու տեսնելով ոսկե աշունը... ինչ գեղեցիկ օր ես ծնվել....
Ի~նչ լավ աշուն ա, պայծառ աշուն...
Օդը մաքուր ա, արցունքի պես ջինջա։ Կապտավուն սարերին այնքան մոտ, այնքան պարզ էին երևում, որ հեռվից կարելի էր համրել նրանց մաքուր լանջերի բոլոր ձորակները, կարմրին տվող մասրենու թփերը։
Աշուն էր՝ տերևաթափով, արևի նվազ ջերմությամբ, դառնաշունչ քամիով, որ ծառերի ճղներից պոկում էր դեղնած տերևները, խմբերով քշում, տանում հեռու ձորերը։ Նույնիսկ քարափի հաստաբուն կաղնին խոնարհվում էր քամու առաջ։ Ամայի ձորերում, դեղնակարմիր անտառի և հնձած արտերի վրա իջել էր մի պայծառ տխրություն։ Ջինջ օդի սառնության մեջ զգացվում էր առաջին ձյունի շունչը։
Այգում երիտասարդ կեռասենիները մրսում են, քամուց խշշում։ Սիմինդրի երկար տերևները թրերի նման քսվում էին իրար, պողպատի ձայն հանում։ Կարծես ձիավորներ էին արշավում իրար դեմ, և սիմինդրի տերևը, որպես բեկված սուսեր, ընկնում էր քամու առաջ։
հիմա նայում ու տեսնում եմ, որ արևի տակ ժպտում էր վերջին արևածաղիկը և օրորում դեղին գլուխը, առանց ինչ-որ ավելորդությունների
Նա նստել էր հնձանի պատի տակ, ընկուզենու չոր կոճղին։ Նա սովորություն ուներ ուշ աշնանը վերջին անգամ այգին մտնելու, դուռ ու ցանկապատ ամրացնելու և հնձանը փակելու, որպեսզի ձմռան ցուրտ գիշերներին գայլ ու գազան չպատսպարվեն ներսը։
Չորացած ոստերի և ցողունների մի կապ ժողովել էր, դրել մոտը։ Եվ հոգնությունից հանգստանում էր՝ աչքը հեռու սարերին։ Նստել էր ու միտք էր անում՝ ականջը սիմինդրի տերևների խշշոցին։
Աշնան արևը ջերմացնում էր նրան. ձորի խաղաղությունը դուրեկան էր։ Ծառերին փաթաթված վազերն օրորվում էին քամուց։ Դիլան դայու միտքն էլ տարուբեր էր լինում, ինչպես քամիների բերանն ընկած չոր տերև։ Քամուց հնձանի դռնակը մեղմ ճռնչում էր, և մաշված դուռը դողդոջ երգում էր մի հին երգ։
Եթե արևը չխոնարհվեր դեպի մայրամուտ, նա առանց հոգնության երկար կմնար այդ դիրքով և չէր հագենա մրգերը քաղած և արդեն դեղնող ծառերի սոսափից։ Շուտով կիջնի ձմեռ, և ո՞վ գիտի, բացվող գարնանը նորից պիտի ի՞նքը բանա այգու դուռը, թե մի ուրիշ ձեռք։
Աշնան խաղաղ օրին նրան հաճելի էր և՛ սիմինդրի տերևների խշշոցը, և վազերի օրորը, և՛ հնձանի դռնակի երգը։
Այդպես մի անգամ էլ, շատ տարիներ առաջ, ճռնչաց այգու դուռը։ Էլի արև օր էր։ Հնձանի ստվերում՝ ուռենու կողովների մեջ, սև խաղողը շողշողում էր։
Ներսը՝ քարե տաշտի մեջ, Դիլան դային, մինչև ծնկները բաց՛ ոտներով, ճմլում էր խաղողը, և արնագույն շիրան քարե տաշտից ծորում էր կավե կարասը։
Հնձանը շոգ էր, ճմլում էր խաղողը և ինքն իրեն դնդնում կայտառ մի երգ, և քրտինքի կաթիլները գլորվում էին, ընկնում շիրայի մեջ։ Երիտասարդ էր այն ժամանակ, երակներում արյունը եռում էր իբրև թունդ գինի։
Դռան ձայնին Դիլանը գլուխը դուրս հանեց: Այգում ոչ ոք չկար: Ու հանկարծ, երբ սիմինդրի մարգերում երևաց գլխի վառ կապույտ մանդիլը, ինքը պահվեց դռան հետևը:
Կարծես հավք էր թաքնվել անտառի մթին խորշում: Ապա վիզը երկարեց, ինչպես կաքավը դեղնած արտերում խշշյուն լսելուց, և մի ջահել կին դուրս եկավ սիմինդրի խիտ արտից: Դուրս եկավ, ճոճեց բարակ մարմինը, որպես եղեգ և կաքավի մանր քայլերով սուրաց դեպի հնձանը:
Սոնան էր. զառ մանդիլով նորահարսը, լույս ատամներով այն աղջիկը, որ որպես զրնգան ծիծաղում էր, երբ առվակի մեջ կախում էր սպիտակ սրունքները, իսկ դրացու տղան` Դիլանը, ջուր էր ցնցղում նրա ողկույզի պես գանգուր մազերին:
Հարսը փափուկ քայլերով, ինչպես այծյամը ձյունի վրա, մոտեցավ հնձանին: Դռան մոտ զրնգացին Սոնայի շալե շապիկի արծաթ սուրմաները և ներս մտավ, ինչպես միամիտ հավքը վանդակի բաց դռնով;
Հանկարծ տեսավ նրան, ցնցվեց, ոստյուն արեց դեպի ետ, բայց մի կրակված ձեռք փակեց հնձանի դռնակը:
-Բաղը մարդ կգա, ախպերս,- դողալով խնդրեց նա:
Ու չիմացավ գինուցն էր, թե հնձանն էր տաք, նա տենց էլ չիմացավ: Սոնայի ականջին շշնջաց:
-Կա՛ց, անխիղճ…
Շշնջաց ու պինդ-պինդ փաթաթվեց նրան: Այնքան դուրեկան էր նրա շույը վեր չարած, լաջվարդ հալավի հոտը, այնքան տաք էր հնձանը:
Սոնան օձի պես կեռումեռ արեց, փորձեց ազատվել նրա բազուկների օղակից, կարոտով խնդրեց, խոստացավ: Որպես եղեգ ճոճվեց նրա դալար մարմինը և մեջքը խոնարհեց... Անիմաստ մաքառումից հոգնած, հարսը սրտաբուխ նրան ընծայեց իր մարմինը,- որպես անարատ զոհ: Եվ նա ագահ համբուրեց հարսի կարմիր լար շրթունքը, անհագուրդ հիացավ ոսկեդեղձան հյուսերով, որ ծփում և խշշում էին լուսեղեն լանջի վրա:
Հետո թևը ջարդված հավքի պես Սոնան ամաչկոտ դուրս թռավ հնձանինց, մի անգամ էլ շորորաց այգու շաղոտ խոտերի վրա և ներսը թողեց լաջվարդ շապիկի բույրը:
Իսկ զրնգան սուրմաները կայտառ կոհակների նման ծափ էին զարկում:
շատ չշեղվելով....
Վիսթոլոգ ջան, ինչ եմ ցանկանում ասել, շնորհավոր լինի ծնունդտ, ամենակարևորը դու քեզ ինչ ցանկանում ես, թող այն էլ կատարվի եղբայր, որ հանկարծ ավել-պակաս բաներ ասած չլինեմ...
Շնորհավոր էլի ու էլի...
Շնորհավոր![]()
VisTolog (20.11.2010)
Հովհաննեեեեեե՜ս
Շնորհավոր, այ խանդի բոչկա(
)
Ինչ ուզում ես ՝ իրականանա, բոլոր երազանքներիդ հասնես, առողջ լինես, լիքը փող ունենաս, նոր նոութբուկ ու մի հատ էլ X6![]()
Կոմպիդ դեմից անպակաս լինես, որ համակարգչախառը հարցերիս համբերատար պատասխանես
Մեկ էլ էէէէն հարցը ինձ էլ չտաս
Սիրում եմ խուճուճներդ, մի հատ էլ![]()
Нет без правил игры, есть игра по неволе!
VisTolog (20.11.2010)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ