Ամուսնական դավաճանություն

[Lion]

Եվ այսպես. որևէ այլ կնոջ հետ ունեցած ֆիզիկական հարաբերություն(ներ)ը ամուսնական դավաճանություն համարու՞մ եք թե՞ ոչ։

Ոչ - այլ հարց է, որ եթե տղամարդը իապես սիրի կնոջը, դրա հոգեկան և մարմնական բաղադրիչներով, ուղղակի չի ուզենա դավաճանել նրան: Այդ դեպքում տղամարդը իր բոլոր հոգեկան և մարմնական ուժերը կպահի «հաճույքներից առավելագույնի»՝ իր կնոջ, համար և ուղղակի չի ուզենա դավաճանել

[Katka]

Ինձ հետաքրքրում է, թե ինչպե՞ս են այս երևույթին նայում իգական սեռի ներկայացուցիչները՝ ներկա կամ ապագա կանայք։ Արդյո՞ք ընդունելի կամ գոնե տանելի են համարում սեփական ամուսինների ֆիզիկական դավաճանությունը (եկեք, այնուամենայնիվ, այդ երևույթը դավաճանություն անվանենք, գոնե պայմանականորեն), թե՞ բավարարվում են նրանով, որ ամուսինը սիրում է իրենց, իսկ մնացածը անցողիկ ու անկարևոր բաներ են։

Դավաճանություն է ու կարևոր չէ դրա ֆիզիկական լինելը: Մնացածը անցողիկ չի կարող լինել: Հիասթափություն, ահա թե ինչի է դա բերում, նույնիսկ,եթե սիրո խոսքերը, սերը նրա աչքերում կարդում ես,ավելորդ են այդ ամենը: Ինքնասիրությունը վեր եմ դասում ամեն առաջինի սիրուց

[Kita]

Ինձ հետաքրքրում է, թե ինչպե՞ս են այս երևույթին նայում իգական սեռի ներկայացուցիչները՝ ներկա կամ ապագա կանայք։ Արդյո՞ք ընդունելի կամ գոնե տանելի են համարում սեփական ամուսինների ֆիզիկական դավաճանությունը (եկեք, այնուամենայնիվ, այդ երևույթը դավաճանություն անվանենք, գոնե պայմանականորեն), թե՞ բավարարվում են նրանով, որ ամուսինը սիրում է իրենց, իսկ մնացածը անցողիկ ու անկարևոր բաներ են։

Ցանկացած տեսակի կողմնակի հարաբերությունը, լինի դա սեկս, համբույրներ ու էտ ոճի էլի, համարում եմ դավաճանություն Չեմ պատրաստվում ուղղակի ամուսնանալ, ուղղակի դիմանալ, ուղղակի ներել և ուղղակի դա համարել պահի բան… Եթե ամուսնացել ենք, ուրեմն սիրել ենք, ուրեմն շատ բաներ են մեզ կապել, ու ցակնացած տեսակի կողմնակի հարաբերություն ինձ համար դավաճանաթույուն կդիտվի ու էտ լիքի բաների փլուզում, թեկուզ սկզբից չնկատվի, հետքը կմնա, էլ այն չի լինի
Եթե հարաբերությունները հասել են նրան, որ ուրիշ կնոջ մոտ պետք է փնտրի փաղաքշանք, ուրեմն կարելի դադարեցնել դրանք

Ոչ - այլ հարց է, որ եթե տղամարդը իապես սիրի կնոջը, դրա հոգեկան և մարմնական բաղադրիչներով, ուղղակի չի ուզենա դավաճանել նրան:

Այլ հարց է, որ պիտի ամուսնանաս սիրելով, այլ ոչ թե ուղղակի Չպիտի հարց առաջանա ախր, եթե սիրում եմ ուրեմն չէ, եթե չեմ սիրում, ուրեմն հա, եթե չես սիրում, էլ ինչիտ է պետք ամուսնությունը, բաժանվի ու վայելի քո կյանք կոչեցյալը:

[Լուսաբեր]

ինձ որ դաոաճանի նա, չգիտեմ ինչ կանեմ , կլացեմ ,հետո ապահարզան կպահանջեմ:
Բայց ինձ թվումա չի դավաճանի,այսինքը չի թվում,հաստատ

[Second Chance]

Ոչ - այլ հարց է, որ եթե տղամարդը իապես սիրի կնոջը, դրա հոգեկան և մարմնական բաղադրիչներով, ուղղակի չի ուզենա դավաճանել նրան: Այդ դեպքում տղամարդը իր բոլոր հոգեկան և մարմնական ուժերը կպահի «հաճույքներից առավելագույնի»՝ իր կնոջ, համար և ուղղակի չի ուզենա դավաճանել

Շատ լավ է ասված, բայց ենթադրենք թե որոշ ժամանակ անց ձեր զգացմունքները սառում են , ինչ պետք է դավաճանե՞ք

Շատերն այս թեմայում մեկնաբանում են, որ եթե սերը պակասում է, կամ արդեն կորում է ուրեմն ուրիշի հետ սեռական կամ չգիտեմ ինչ հարաբերություններն արդեն դավաճանություն չեն: Ախր չէ որ խոսքը գնում է ամուսնական դավաճանության մասին: Սա նշանակում է, որ անգամ եթե չես սիրում կնոջդ կամ ամուսնուդ արտամուսնական որևէ կապ դավաճանություն է : Թեչէ բոլոր կարդարացնեն իրենց հենց հարաբերությունները մի քիչ վատանան կասեն -դե էտ ժամանակ տենց չէի սիրում քեզ դավաճանեցի, փոխանակ որ փորձեն վերականգնել այդ սիրո հարաբերությունները հենց իրենց կնոջ կամ ամուսնու հետ

Այնպես որ հավատացեք եթե մարդն ամուսնացած է ու սիրում ու սիրված է, նա բնականաբար չունի ոչ սիրո ոչ , ֆիզիկական այլ անբավարարվածություն , նա էլ ինչի պետք է դավաճանի , սա պարզից էլ պարզ է … բայց հարաբերություններում միշտ լինում են տարբեր պահեր զգացումներ , միշտ լինում են խնդիրներ ... այ այդ ժամանակ է պետք հավատարիմ լինել

[*e}|{uka*]

Դավաճանությունը կատեգորիաների պետք չէ բաժանել՝ֆիզիկական, հոգեկան, շատ գիտեմ ինչ, դավաճանությունը մնում ա դավաճանություն … ու վայ նրան, ով այս ամենը գիտակցելով, պատճառներ ա փնտրում դավաճանությունը մեկնաբանելու ու արդարացնելու

[Morpheus_NS]

Եթե դու սիրում ես մեկին, դժվար թե ուրիշի կարիքն ունենաս ու դավաճանության մասին մտածես: Գիտեմ՝ կասեք, որ այդպես չի, բայց դե ամեն դեպքում ես այդպես եմ կարծում ու իմ անձնական փորձից եմ ասում.... սիրել եմ.... գիտեմ

[Enigmatic]

իսկ իմ կարծիքով ուղակի անհնարա չդավաճանելը ,մանավանդ տղաները,պատկերացրեք քանի տարի են միասին ապրում,լուրջ իրոք անհնարա,վատ բան եմ ասում բայց,ես շաաաաաատ դեպքեր գիտեմ ու ականատես եմ եղել.դառը իրականություն,որը անխուսափելի է.......

[Kita]

իսկ իմ կարծիքով ուղակի անհնարա չդավաճանելը ,մանավանդ տղաները,պատկերացրեք քանի տարի են միասին ապրում,լուրջ իրոք անհնարա,վատ բան եմ ասում բայց,ես շաաաաաատ դեպքեր գիտեմ ու ականատես եմ եղել.դառը իրականություն,որը անխուսափելի է.......

Էտ դառը իրականությունը մենք ենք ստեխծում՝ հատկապես հանդուժողները ու քո պես մտածողները, ինչը նույնն է… Հատկապես տղաների՞...նույնը կարելի է դիտել աղջիկների կողմից, տարբերություն չեմ տեսնում

Չպետք է մտածենք, հատկապես մեր հասարակություն, որ դա սովորական երևույթ է...

[Enigmatic]

Էտ դառը իրականությունը մենք ենք ստեխծում՝ հատկապես հանդուժողները ու քո պես մտածողները, ինչը նույնն է… Հատկապես տղաների՞...նույնը կարելի է դիտել աղջիկների կողմից, տարբերություն չեմ տեսնում

Չպետք է մտածենք, հատկապես մեր հասարակություն, որ դա սովորական երևույթ է...

դե մարդը նենցա իրա ամբողջ բնույթով,որ ախր իրոք չի կարա ասենք մի հիցուն վացուն տարի չդավաճանի.ոչռեալ բանա ախր.պարզա որ ես էլ եմ վատ վերաբերվում ու ծանր կտանեի.բայց կյանքում էնքան բան ենք տեսնում ,որ գիտակցում ենք ռեալը,ու արդեն ընդունում,իսկ հակառակը կլինի էն դեպքում երբ ինքնախաբեությամբ զբաղվենք,թե իբր չի դավաճանում.....

[Morpheus_NS]

իսկ իմ կարծիքով ուղակի անհնարա չդավաճանելը ,մանավանդ տղաները,պատկերացրեք քանի տարի են միասին ապրում,լուրջ իրոք անհնարա,վատ բան եմ ասում բայց,ես շաաաաաատ դեպքեր գիտեմ ու ականատես եմ եղել.դառը իրականություն,որը անխուսափելի է.......

Ես էլ լիքը մարդ գիտեմ, որ երկար տարիներ ամուսնացած են, բայց մինչեւ հիմա ո՛չ կնոջն են դավաճանել, ոչ էլ սիրուհիներին

[Kuk]

դե մարդը նենցա իրա ամբողջ բնույթով,որ ախր իրոք չի կարա ասենք մի հիցուն վացուն տարի չդավաճանի.ոչռեալ բանա ախր.պարզա որ ես էլ եմ վատ վերաբերվում ու ծանր կտանեի.բայց կյանքում էնքան բան ենք տեսնում ,որ գիտակցում ենք ռեալը,ու արդեն ընդունում,իսկ հակառակը կլինի էն դեպքում երբ ինքնախաբեությամբ զբաղվենք,թե իբր չի դավաճանում.....

Լի, «մարդ» ասելով կնոջն է՞լ նկատի ունես, թե՞ մենակ մարդը

[Տատ]

Թեմային(փաստին) հանգիստ եմ վերաբերվում:
Կլինի՝ կմտածեմ, կզգամ՝ ինչու՞ եղավ, արդյո՞ք ցավ պատճառեց, թե՝ հասկացություն, թե՝ անտարբերություն: Այդ ժամանակ էլ կտեսնեմ ինչպես շարունակել:
Գուցե ծանր հետք թողնի դավաճանությունը (միևնույն է, նրանը, թե իմը), իսկ հնարավոր է, շատ ավելի թեթև է, քան թվում է:
Տարբեր չափանիշներ կան, ամեն մեկի համար անձնական նշանակության:

Հեշտ նայեք:

[WhiteSmoke{F}]

Իմ կարծիքով, իրականում, մարդ մենակ ինքն իրեն կարող է դավաճանել: Իրանից դուրս եկող բոլոր համոզմունքներին: Իսկ ամուսնական դավաճանությունը իմ համար ամենատափակ մեղադրանքն է: Ինձ համար ավելի անտանելի կլինի, եթե իմ սիրելին իմ մարմինը սիրի, բայց մտքերով ուրիշի հետ լինի: Հոգեպես հեռվանա: Ավելի լավ է, եթե իր մարմինը ուզում է ուրիշ կնոջ:Եթե ուզում է: Բայց, եթե կինը իմաստունա ու խելացի, միշտ էլ նենց կանի, որ իրա տղամարդու թե ուղեղը, թե մարմինը, եդպիսի մտքերի համար ոչ ժամանակ ունենա, ոչ էլ էնէրգիա:
Ավելի լավ է թող փորձի: Ու մտքերը թուլանա ուրիշին ուզելուց: Ու էլի մոտս գա: Տղամարդկանց մոտ դա ուրիշա կանանցից:
Հետո էլ տղամարդիկ իդեալիստ են: Իրանց համար երազելը, ֆանտազիաներին տրվելը դա պարտադիրա: Ու եթե կինը կարողանա երազել իր տղամարդու հետ, ու բացի դրանից իրականացնել էդ երազանքները, էդ տղամարդը ավելի ուշ ուշ կմտածի այլ կանանց մասին: Բայց չի կարելի տղամարդուն զրկել երազելուց:
Ինձ համար լրիվ օտար է ամուսնական դավաճանություն կոչվածը, նմանապես ամուսնական պարտականություն կոչվածին: Ինչ գրողի տարած ամուսնական պարտականություն: Ո՞նց կարելիա իրար սիրելը պարտականություն համարել:
Իսկ եթե էլ ոչինչ չի մնացել երկուսի մեջ, ավելի լավ է բաց թողնեն իրար, որքան էլ, որ ցավոտ լինի;
Հա ու զույգերի մեջ ամեն ինչ սկսվումա հիստերիկայից; Իմաստուն կինը պետքա իմանա ինչի վրա աչք փակի; Ոչ թե ավելորդ հիստերիկա անի: Կամ էլ իրա ուժը գիտակցելով, էնպես անի, որ իրա ուզածով լինի, նենց անի, որ սիրելիի աչքը քիչ դուրս լինի; Եթե ուզենա կկարողանա; Թե չէ անկապ բողոքելով ու փնթփնթալով հարց չի լուծվի

[Մարկիզ]

Բայց, եթե կինը իմաստունա ու խելացի, միշտ էլ նենց կանի, որ իրա տղամարդու թե ուղեղը, թե մարմինը, եդպիսի մտքերի համար ոչ ժամանակ ունենա, ոչ էլ էնէրգիա:

Բոռ ենք, բոռ…