Ես արդեն ասել եմ, որ հայ իրականության մեջ հնարավոր չէ շրջապատից մեկուսացած ապրել: Իսկ այս դեպքում շրջապատը իմ ընտանիքն է առաջին հերթին` հայրս, մայրս, քույրս հետո նոր մյուս բարեկամներս ու հարևաններս:
Ես արդեն ասել եմ, որ հայ իրականության մեջ հնարավոր չէ շրջապատից մեկուսացած ապրել: Իսկ այս դեպքում շրջապատը իմ ընտանիքն է առաջին հերթին` հայրս, մայրս, քույրս հետո նոր մյուս բարեկամներս ու հարևաններս:
Իսկ գոնե քրոջդ հետ չես կարո՞ղ անկեղծ լինել, որ հասկացնի ծնողներիդ, բացատրի, որ անունով չի որոշվում ոչինչ։vorogait-ի խոսքերից
When life gives you lemons, make lemonade
Իմ համար գեղեցիկ մի շարք անուններ կան` Աննա, Մանե, Լիաննա, Նարե, Միլենա և այլն ... բայց խնդիրն այն է, որ դրանցից ոչ մեկը Անուշ չէ: Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ: Եվ կա միջանկյալ 2 կոմպրոմիսային տարբերակ`
1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:
2. Երկու անուն դնելը` մեկը ծննդականով, մյուսը մկրտության ժամանակ
Կարծում եմ այլևս ուրիշ տարբերակ չկա:
---------- Ավելացվել է՝ 23:25 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:22 ----------
Քույրս էլ է ուզում որ մորս անունը դնենք: Ասում է, այդ ինչպես է, որ աներձակդ իրա տղու անունը դրել է հոր անունը:
Սրանք իրար հակասեցին այնքանով, որ օրինակ եթե կինը առաջարկեր ասենք «Փեփրոնե», դա կլիներ տարբերակ, երբ համ «Անուշ» չի, համ էլ դուրդ չի գալիս:
Իսկ այս դեպքում դու ունես հավանած անունները, որոնցից գոնե մեկը կնոջդ դուրը կգա (գրեթե համոզված եմ):
Ստացվում է որ «կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ»-ը բարեկամների համար է, իսկ թե ինչքանով նրանք բարոյական իրավունք ունեն ձեր երեխային անվանելու գործում, արդեն բազմիցս նշվել է այս թեմայում:
artak.amDe gustibus et coloribus non est disputandum.
Kita (07.09.2010)
Տեր աստված, ինչքան շատ եք ուրիշներով ապրում...
Հենց նույն Հայաստանում ու նույն ավանդապաշտ Գյումրիում մի ընտանիք դիտեմ, ուր երեք որդիների վեց տղաներից ոչ մեկը պապիկի անունը չի կրում: Պապիկի անունը Հենրիկ է, հաստատ վատ անուն չի, բայց տղաները իրենց որդիներին կոչել են Վահագն, Հայկ, Մհեր, Վահե, Արամ և Գոռ… Միակ աղջիկ թոռնիկը ևս տատիկի անունը չի կրում: Ու ոչ տատիկ-պապիկն են նեղացել, ոչ էլ շրջապատում են որևէ բան ասել: Հապա թող մեկը համարձակվի ասել, թե որդիները ծնողներին չեն հարգում կամ պակաս են սիրում
Ամոթ է, ժողովուրդ: Ծնողի անունը երեխային տալու մեջ որևէ վատ բան չկա, բայց միայն այն դեպքում, երբ երեխայի ծնողները համակարծիք են այդ հարցում: Իմ անունը տատիկիս անունը չէ, և ես անչափ շնորհակալ եմ մայրիկիս, որ նա պնդել է, որ իմ անունը Լիլիթ լինի, ոչ թե Ամալյա, իսկ հայրս չի ընդդիմացել…
իսկ մարդը
վախենում ա
որ իրան
չեն սիրի:
Ինչ լավ անուններ են դրելԿներեք թեմայից դուրս գրառման համար:
Հետաքրքիր մարդ եք, vorogaitՓաստորեն, Ձեզ էլ Անուշ տարբերակը շատ չի դուր գալիս: Բա էլ խնդիրն ինչու՞մ է: Շրջապա՞տը: Հիմիկվանից Ձեր շրջապատին ցույց տվեք իր տեղը: Էլի եմ ասում՝ թույլ մի տվեք, որ Ձեր երիտասարդ ընտանիքի գործերին խառնվեն: Հիմա երեխայի անուն ընտրելուց են իրենց ուզածին հասնելու, հետո երեխայի կրթվելու, հետո ամուսնանալու... գուցե սկսեն խառնվել Ձեր ու Ձեր կնոջ փոխհարաբերություններին: Ես շատ լավ գիտեմ հայ իրականությունը, բայց մենք ենք ստեղծում այն: Եկեք մեր շուրջը ձևավորենք մեզ ձեռնտու մթնոլորտ: Իսկ Ձեր քրոջը ասեք, որ դա աներձագի գործն է, դա Ձեզ հետ կապ չունի, ուրիշների արածները չափանիշ չեն: Կարճ ասած՝ կուլ մի գնացեք, Դուք և Ձեր կինը որոշեք: Այ օրինակ շատ հետաքրքիր է, թե Ձեր մայրը ինչ է ասում այս խնդրի շուրջ:
Հայերիս էլ խորհուրդ կտամ Ուկրաինայի հարցին նայել Հայաստանի պետականության տեսանկյունից, ոչ թե պրո- կամ հակառուսական տեսանկյունից… (c) Mephistopheles
vorogait ջան, տատուդ անունը ի՞նչ ա:
DIXIcarpe noctem
Vorogait, վերջը չդիմացա, ես էլ ասեմ կարծիքս: Բարեկամ, նախ և առաջ հիշիր, որ, եթե բոլոր ընտանեկան հարցերդ լուծես ընդլայնված բարեկամական կազմով, միշտ էս օրին ես լինելու, հազար ներողություն, «էս օրին» ասելով նկատի ունեմ զուտ էս հարցով անորոշ վիճակդ: Քո երեխայի անունը միայն քո ու կնոջդ որոշելիքն է: Ես էլ եմ երեխա սպասում ու դեռ անուն չենք որոշել, ու հարազատ հայրս, որն՝ ավելորդ եմ համարում նշել, որ գլխիս վրա տեղ ունի, դեռ ոչ մի անգամ չի էլ հարցրել, թե ինչ ենք մտածում դնել անունը: Հիմա թե ինչ կդնես, քո որոշելիքն է ու վերջնական որոշողն ու պատասխանատուն (իմ կարծիքով) դու ես, բայց բարեկամ-հարևան ու նույնիսկ հարազատ ծնողներդ խառնվելու իրավունք չունեն: Ամեն մարդ թող իրա երեխաների անունները որոշի: Իրականում եսիմ ինչ հարց չի, հաստատ աղջկադ 16 ամյակին ժպիտով եք հիշելու էս պատմությունները, բայց թողնել, որ ընտանեկան հարցերը քննարկման առարկա դառնան ազգականների համար, շատ վտանգավոր է իմ կարծիքով:
Կամ դնում եք Ձեր մոր անունը կամ անուն չե՞ք դնում
Հասկանալի է, ենթագիտակցորեն վախենում եք մայր կորցնել, այդ կերպ փորձում եք վերգտնել ձեր մորը, ընդմիշտ պահել ձեր կողքին, բայց հասկացեք, որ կյանքը ավելի բարդ է եվ մի օր պետք է մեծանալ եւ գիտակցել, որ բոլորս էլ վաղ թե ուշ ընդմիշտ հարժեշտ ենք տալու մեր ծնողներին:
Մի փոքր թեթեւ նայեք իրավիճակին եւ ի վերջո տղամարդուն վայել հաստատակամություն ցուցաբերեք կանգնելով ձեր կնոջ կողքին այլ ոչ թե կուլ գնալով շրջապատի կարծիքին:
Հայաստանը հզորանում է, շենանում է: Ես ապրում եմ հզոր, ապահով ու բարեկեցիկ Հայաստանում:
Իսկ այս տարբերակի մասին Ձեր կնոջն ասե՞լ եք: Կարծում եմ, որ այնքան էլ դուր չի գա: Հարազատներն էլ դժգոհ կմնան. ամեն դեպքում Ձեր մոր անունը չէ:
Մի՛ ունեցիր մեծ հույսեր, որպեսզի չունենաս մեծ հուսախաբություններ:
Անուշիկ դրեք անունը
Անուշն ու Անուշիկը տարբեր են
Վերջին խմբագրող՝ BOBO: 07.09.2010, 23:10:
Նենց որ՝ ավելի լավ ա նենց անուն դնեք, որ համ Ձեզ դուր կգա, համ Ձեր կնոջը, համ էլ երեխան հետո չի դժգոհի
Մի՛ ունեցիր մեծ հույսեր, որպեսզի չունենաս մեծ հուսախաբություններ:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ