Նորածնի անուն դնելը

[Ambrosine]

vorogait, ես ինքս իմ աղջկան Անուշ չեմ կոչի: Ոչ թե վատ անուն է, տգեղ է... ուղղակի ինձ ավելի քիչ է դուր գալիս, քան ասենք՝ Ասպրամը:
Իմ անունն էլ մայրս է շատ սիրել: Ոչ տատիկիս անունն է, ոչ էլ պապիկիս առաջին կնոջ Հայրս դեմ չի եղել: Իսկ շատերն էլ ասում են, որ իմ անունը ինձ սազում է:

Իսկ Դուք ի՞նչ եք մտածում: Ձեր երեխան արդեն ծնվել է: Ըստ Ձեզ՝ ո՞ր անունն է ավելի սազական: Դուք էլ Ձեր տարբերակները առաջարկեք, ու երկուսով քննարկեք: Որ համ այնպես չստացվի, որ Ձեր կինը իրեն ճնշված զգա, համ էլ Դուք Ձեզ պարտված զգաք: Շրջապատի կարծիքը մի կողմի վրա դրեք: Մի թողեք, որ հենց սկզբից ձեր ընտանիքի հարցերը բոլորինը դառնան:

[vorogait]

Ես արդեն ասել եմ, որ հայ իրականության մեջ հնարավոր չէ շրջապատից մեկուսացած ապրել: Իսկ այս դեպքում շրջապատը իմ ընտանիքն է առաջին հերթին` հայրս, մայրս, քույրս հետո նոր մյուս բարեկամներս ու հարևաններս:

[Ariadna]

Ես արդեն ասել եմ, որ հայ իրականության մեջ հնարավոր չէ շրջապատից մեկուսացած ապրել: Իսկ այս դեպքում շրջապատը իմ ընտանիքն է առաջին հերթին` հայրս, մայրս, քույրս հետո նոր մյուս բարեկամներս ու հարևաններս:

Իսկ գոնե քրոջդ հետ չես կարո՞ղ անկեղծ լինել, որ հասկացնի ծնողներիդ, բացատրի, որ անունով չի որոշվում ոչինչ։

[vorogait]

Իմ համար գեղեցիկ մի շարք անուններ կան` Աննա, Մանե, Լիաննա, Նարե, Միլենա և այլն ... բայց խնդիրն այն է, որ դրանցից ոչ մեկը Անուշ չէ: Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ: Եվ կա միջանկյալ 2 կոմպրոմիսային տարբերակ`
1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:
2. Երկու անուն դնելը` մեկը ծննդականով, մյուսը մկրտության ժամանակ
Կարծում եմ այլևս ուրիշ տարբերակ չկա:

---------- Ավելացվել է՝ 23:25 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:22 ----------

Քույրս էլ է ուզում որ մորս անունը դնենք: Ասում է, այդ ինչպես է, որ աներձակդ իրա տղու անունը դրել է հոր անունը:

[Աթեիստ]

Իմ համար գեղեցիկ մի շարք անուններ կան` Աննա, Մանե, Լիաննա, Նարե, Միլենա ...
Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ:

Սրանք իրար հակասեցին այնքանով, որ օրինակ եթե կինը առաջարկեր ասենք «Փեփրոնե», դա կլիներ տարբերակ, երբ համ «Անուշ» չի, համ էլ դուրդ չի գալիս:
Իսկ այս դեպքում դու ունես հավանած անունները, որոնցից գոնե մեկը կնոջդ դուրը կգա (գրեթե համոզված եմ):

Ստացվում է որ «կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ»-ը բարեկամների համար է, իսկ թե ինչքանով նրանք բարոյական իրավունք ունեն ձեր երեխային անվանելու գործում, արդեն բազմիցս նշվել է այս թեմայում:

[Դեկադա]

Իմ համար գեղեցիկ մի շարք անուններ կան` Աննա, Մանե, Լիաննա, Նարե, Միլենա և այլն ... բայց խնդիրն այն է, որ դրանցից ոչ մեկը Անուշ չէ: Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ: Եվ կա միջանկյալ 2 կոմպրոմիսային տարբերակ`
1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:
2. Երկու անուն դնելը` մեկը ծննդականով, մյուսը մկրտության ժամանակ
Կարծում եմ այլևս ուրիշ տարբերակ չկա:

---------- Ավելացվել է՝ 23:25 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:22 ----------

Քույրս էլ է ուզում որ մորս անունը դնենք: Ասում է, այդ ինչպես է, որ աներձակդ իրա տղու անունը դրել է հոր անունը:

Տեր աստված, ինչքան շատ եք ուրիշներով ապրում...

[Ambrosine]

Իմ համար գեղեցիկ մի շարք անուններ կան` Աննա, Մանե, Լիաննա, Նարե, Միլենա և այլն ... բայց խնդիրն այն է, որ դրանցից ոչ մեկը Անուշ չէ: Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ: Եվ կա միջանկյալ 2 կոմպրոմիսային տարբերակ`
1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:
2. Երկու անուն դնելը` մեկը ծննդականով, մյուսը մկրտության ժամանակ
Կարծում եմ այլևս ուրիշ տարբերակ չկա:

---------- Ավելացվել է՝ 23:25 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:22 ----------

Քույրս էլ է ուզում որ մորս անունը դնենք: Ասում է, այդ ինչպես է, որ աներձակդ իրա տղու անունը դրել է հոր անունը:

Հետաքրքիր մարդ եք, vorogait Փաստորեն, Ձեզ էլ Անուշ տարբերակը շատ չի դուր գալիս: Բա էլ խնդիրն ինչու՞մ է: Շրջապա՞տը: Հիմիկվանից Ձեր շրջապատին ցույց տվեք իր տեղը: Էլի եմ ասում՝ թույլ մի տվեք, որ Ձեր երիտասարդ ընտանիքի գործերին խառնվեն: Հիմա երեխայի անուն ընտրելուց են իրենց ուզածին հասնելու, հետո երեխայի կրթվելու, հետո ամուսնանալու... գուցե սկսեն խառնվել Ձեր ու Ձեր կնոջ փոխհարաբերություններին: Ես շատ լավ գիտեմ հայ իրականությունը, բայց մենք ենք ստեղծում այն: Եկեք մեր շուրջը ձևավորենք մեզ ձեռնտու մթնոլորտ: Իսկ Ձեր քրոջը ասեք, որ դա աներձագի գործն է, դա Ձեզ հետ կապ չունի, ուրիշների արածները չափանիշ չեն: Կարճ ասած՝ կուլ մի գնացեք, Դուք և Ձեր կինը որոշեք: Այ օրինակ շատ հետաքրքիր է, թե Ձեր մայրը ինչ է ասում այս խնդրի շուրջ:

[Հայկօ]

vorogait ջան, տատուդ անունը ի՞նչ ա:

[Չամիչ]

Հարցն այն է, որ կամ դնում եմ մորս անունը կամ ոչ: Եվ կա միջանկյալ 2 կոմպրոմիսային տարբերակ`
1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:
2. Երկու անուն դնելը` մեկը ծննդականով, մյուսը մկրտության ժամանակ
Կարծում եմ այլևս ուրիշ տարբերակ չկա:

---------- Ավելացվել է՝ 23:25 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:22 ----------

Քույրս էլ է ուզում որ մորս անունը դնենք: Ասում է, այդ ինչպես է, որ աներձակդ իրա տղու անունը դրել է հոր անունը:

Կամ դնում եք Ձեր մոր անունը կամ անուն չե՞ք դնում
Հասկանալի է, ենթագիտակցորեն վախենում եք մայր կորցնել, այդ կերպ փորձում եք վերգտնել ձեր մորը, ընդմիշտ պահել ձեր կողքին, բայց հասկացեք, որ կյանքը ավելի բարդ է եվ մի օր պետք է մեծանալ եւ գիտակցել, որ բոլորս էլ վաղ թե ուշ ընդմիշտ հարժեշտ ենք տալու մեր ծնողներին:

Մի փոքր թեթեւ նայեք իրավիճակին եւ ի վերջո տղամարդուն վայել հաստատակամություն ցուցաբերեք կանգնելով ձեր կնոջ կողքին այլ ոչ թե կուլ գնալով շրջապատի կարծիքին:

[Մանուլ]

1. Մանուշ, Լիանուշ և նմանատիպ անուններ դնելն է:

Իսկ այս տարբերակի մասին Ձեր կնոջն ասե՞լ եք: Կարծում եմ, որ այնքան էլ դուր չի գա: Հարազատներն էլ դժգոհ կմնան. ամեն դեպքում Ձեր մոր անունը չէ:

[BOBO]

Անուշիկ դրեք անունը
Անուշն ու Անուշիկը տարբեր են

[Մանուլ]

Իսկ այս տարբերակի մասին Ձեր կնոջն ասե՞լ եք: Կարծում եմ, որ այնքան էլ դուր չի գա: Հարազատներն էլ դժգոհ կմնան. ամեն դեպքում Ձեր մոր անունը չէ:

Նենց որ՝ ավելի լավ ա նենց անուն դնեք, որ համ Ձեզ դուր կգա, համ Ձեր կնոջը, համ էլ երեխան հետո չի դժգոհի :

[Նաիրուհի]

Հենց նույն Հայաստանում ու նույն ավանդապաշտ Գյումրիում մի ընտանիք դիտեմ, ուր երեք որդիների վեց տղաներից ոչ մեկը պապիկի անունը չի կրում: Պապիկի անունը Հենրիկ է, հաստատ վատ անուն չի, բայց տղաները իրենց որդիներին կոչել են Վահագն, Հայկ, Մհեր, Վահե, Արամ և Գոռ… Միակ աղջիկ թոռնիկը ևս տատիկի անունը չի կրում: Ու ոչ տատիկ-պապիկն են նեղացել, ոչ էլ շրջապատում են որևէ բան ասել: Հապա թող մեկը համարձակվի ասել, թե որդիները ծնողներին չեն հարգում կամ պակաս են սիրում
Ամոթ է, ժողովուրդ: Ծնողի անունը երեխային տալու մեջ որևէ վատ բան չկա, բայց միայն այն դեպքում, երբ երեխայի ծնողները համակարծիք են այդ հարցում: Իմ անունը տատիկիս անունը չէ, և ես անչափ շնորհակալ եմ մայրիկիս, որ նա պնդել է, որ իմ անունը Լիլիթ լինի, ոչ թե Ամալյա, իսկ հայրս չի ընդդիմացել…

[Ձայնալար]

Vorogait, վերջը չդիմացա, ես էլ ասեմ կարծիքս: Բարեկամ, նախ և առաջ հիշիր, որ, եթե բոլոր ընտանեկան հարցերդ լուծես ընդլայնված բարեկամական կազմով, միշտ էս օրին ես լինելու, հազար ներողություն, «էս օրին» ասելով նկատի ունեմ զուտ էս հարցով անորոշ վիճակդ: Քո երեխայի անունը միայն քո ու կնոջդ որոշելիքն է: Ես էլ եմ երեխա սպասում ու դեռ անուն չենք որոշել, ու հարազատ հայրս, որն՝ ավելորդ եմ համարում նշել, որ գլխիս վրա տեղ ունի, դեռ ոչ մի անգամ չի էլ հարցրել, թե ինչ ենք մտածում դնել անունը: Հիմա թե ինչ կդնես, քո որոշելիքն է ու վերջնական որոշողն ու պատասխանատուն (իմ կարծիքով) դու ես, բայց բարեկամ-հարևան ու նույնիսկ հարազատ ծնողներդ խառնվելու իրավունք չունեն: Ամեն մարդ թող իրա երեխաների անունները որոշի: Իրականում եսիմ ինչ հարց չի, հաստատ աղջկադ 16 ամյակին ժպիտով եք հիշելու էս պատմությունները, բայց թողնել, որ ընտանեկան հարցերը քննարկման առարկա դառնան ազգականների համար, շատ վտանգավոր է իմ կարծիքով:

[Ariadna]

Մեր բարեկամներից մեկը նույն ձեր վիճակում էր գտնվում, մոր անունն էլ Մաքրուհի էր։ Աղջիկը երբ ծնվեց,հարցրինք ինչ է դրել անունը, խեղճ–խեղճ ասեց՝ Մաքրուհի։ Ու բոլորս էդ էինք մտածում, որ մաքրուհին ինքը պետք է թույլ չտար։ Արդյունքում երեխային Մարիշ էին ասում, երբեք էդպես էլ Մաքրուհի չասեցին, հիմա էլ ամեն տեղ Մարիա է գրվում, ճիշտն ասած չգիտեմ, անձնագրով փոխել է թե չէ, բայց բոլոր սոց ցանցերում Մարիա ա, անգամ վերջերս թերթում ինչ որ բան էր գրված իր մասին, էլի որպես Մարիա։ Կարծում եմ դա շատ ավելի վատ է տատի համար, քան եթե ի սկզբանե չդնեին իր անունը։ Նույնն էլ Լիանուշ, Հայկանուշ տարբերակներն են, նախ իրականում բարեհունչ չեն, ամեն դեպքում ինձ համար Անուշը շատ ավելի լավ է, երկրորդ՝ ձեռ առնելու պես է լինում Անուշ տատիկին, կամ դնում ես Անուշ, կամ չես դնում, ոչ թե դնում Լիանուշ, ասում մամ ջան, քո անունն ա։

---------- Ավելացվել է՝ 23:15 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 23:12 ----------

Իրականում եսիմ ինչ հարց չի, հաստատ աղջկադ 16 ամյակին ժպիտով եք հիշելու էս պատմությունները, բայց թողնել, որ ընտանեկան հարցերը քննարկման առարկա դառնան ազգականների համար, շատ վտանգավոր է իմ կարծիքով:

Հա, էս թեման էլ պրինտ արա, պահի, աղջկադ 16 ամյակին կնվիրես, պատկերացնում ե՞ս ինչքան կուրախանա