Նորածնի անուն դնելը

[vorogait]

Ես հիշեցի: Մի առիթով, մի քանի ամիս առաջ նա ասած այդ հիշողությունների հետ կապված նման մի բան: Ուղակի լավ չեմ հիշում:

---------- Ավելացվել է՝ 18:14 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 18:07 ----------

Նախքան երեխայի ծնվելը քննարկում եղել է իհարկե: Ինձ միշտ հարցրել են, թե ինչ ենք դնելու: Ես էլ ասել եմ Աստծո օրհնանքով թող առողջ ծնվի կորոշենք, կարող է և տղա ծնվի: Նկարել տվել էինք իհարկե, բայց ես կասկածում էի...

[Դեկադա]

Ես հիշեցի: Մի առիթով, մի քանի ամիս առաջ նա ասած այդ հիշողությունների հետ կապված նման մի բան: Ուղակի լավ չեմ հիշում:

---------- Ավելացվել է՝ 18:14 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 18:07 ----------

Նախքան երեխայի ծնվելը քննարկում եղել է իհարկե: Ինձ միշտ հարցրել են, թե ինչ ենք դնելու: Ես էլ ասել եմ Աստծո օրհնանքով թող առողջ ծնվի կորոշենք, կարող է և տղա ծնվի: Նկարել տվել էինք իհարկե, բայց ես կասկածում էի...

Ներիր, բայց դա քննարկում չի, դա խնդրից փախնել է: Քննարկումը իմ կարծիքով դա յուրաքանչյուրիդ առաջարկը լսելն է ու դրանցից ընտրելը: Կրկին Ներիր, բայց ես մնացի իմ համոզմանը, որ ձեր կինը ի սկզբանե էլ դեմ է եղել այդ անվանը ու դուք մտածել եք, որ գուցե հետոն որոշիչ կլնի: Ինչևե: Դրեք երեխային անուն, որը կլինի ձեր սրտով ու աստված տա նման տհաճ խոսակցությունները ձեր երեխայի կյանքում լինեն վերջինը:

[ministr]

Չէ Ministr ջան, որ ասեմ կզարմանաս նույնիսկ: Մորս հետ կոնֆլիկտային պահեր համարյա չեն եղել: Այդ առումով նույնիսկ նախանձելի ընտանիք ենք: Մի գուցե մտքում կա, բայց ինձ չի ասում? Չեմ հիշում, թե զրուցակիցներից ով էր, թեմայի մեջ մի տեղ նշել էր, որ տատիկի կրած անհաջողությունները հնարավոր է կապվի փոքրիկի հետ, եթե նույն անունն դնենք: Ես այդպես չեմ մտածում, բայց մի գուցե այդպիսի բան կա, ով գիտե: Մի գուցե կինս էլ է այդպես մտածում: Չգիտեմ ես բան չհասկացա:

vorogait ջան, կոնֆլիկտի բացակայությունը դեռ չի նշանակում պրոբլեմի բացակայություն: Չգիտես կողքից կնոջ ուղեղը ով ինչա լցնում: Ու եթե անցնում ես "դեմոկրատական" սկզբունքներին համը դուրսա գալիս կամաց կամաց Բայց դե դու ավելի լավ կիմանաս:

[vorogait]

Իհարկե ինչ որ չափով հետևանքը կանխատեսելով ես խուսափել եմ խնդրի ուղիղ քննարկումից: Ուղակի նման քննարկումները միշտ էլ իմ սրտով չեն եղել: Երբ տեսնում ես, որ նժարի մի կողմում հայրդ է, մայրդ է, և մյուս հարազատները, որ աչքերից զգում ես թե ինչ են ուզում /հայրս նույնիսկ ասում է ամոթ է, ուրեմն մորդ անունը չդնես գնաս ուրիշի անուն դնես/ իսկ մյուս կողմից էլ կինդ է, որ խնդրում է տրամագծորեն հակառակն անել, ակամայից մոլորվում ես: Խնդիրն էլ նմանվում է մեկ անհայտով երկու հավասարում լուծելուն:
Ամեն դեպքում մկրտելու և 2-րդ անուն դնելը մնում է քիչ թե շատ ռեալ տարբերակ երկու կողմին հանգստացնելու համար:

[Agni]

Կարդում եմ ու միևնույն է զարմանում եմ... հա իսկապես անունը շատ կարևոր դեր ունի, որը պետք է տվյալ մարդուն համապատասխան լինի և ինքը իրեն բավարարված զգա… Բայց ավելի շատ զարմանում եմ, որ դուք հասկանալով դա՝ մեկ ամիս ուշացրել եք:Իսկ Դուք և Ձեր կինը չե՞ք կարծում, որ էսպես կոմպրոմիսի չգալով, երեխային էլ ավելի տրավմա եք հասցնում…
Անուն տալով ,կարծես, երեխային տալիս ենք որոշակի դեր, անհատականություն և մյուսներից տարբերվելու միջոց… իսկ ինչքանով ճիշտ այսքան ուշացնելը...

[vorogait]

Հարգելի ժողովուրդ իսկ զրուցակիցներից ով էր մասնագիտությամբ հոգեբան? Միայն խնդրում եմ անկեղծ պատասխանել: Չգիտես ինչու, ինձ թվում է, որ հոգեբանն այս հարցին այլ կերպ կպատասխաներ: Նրանք այլ աչքերով են նայում իրականությանը:

[VisTolog]

Իհարկե ինչ որ չափով հետևանքը կանխատեսելով ես խուսափել եմ խնդրի ուղիղ քննարկումից: Ուղակի նման քննարկումները միշտ էլ իմ սրտով չեն եղել: Երբ տեսնում ես, որ նժարի մի կողմում հայրդ է, մայրդ է, և մյուս հարազատները, որ աչքերից զգում ես թե ինչ են ուզում /հայրս նույնիսկ ասում է ամոթ է, ուրեմն մորդ անունը չդնես գնաս ուրիշի անուն դնես/ իսկ մյուս կողմից էլ կինդ է, որ խնդրում է տրամագծորեն հակառակն անել, ակամայից մոլորվում ես: Խնդիրն էլ նմանվում է մեկ անհայտով երկու հավասարում լուծելուն:
Ամեն դեպքում մկրտելու և 2-րդ անուն դնելը մնում է քիչ թե շատ ռեալ տարբերակ երկու կողմին հանգստացնելու համար:

Դե եթե քո հայրը պետքա իր թոռանով հիշի իր կնոջը…

Դու ու կինդ եք մեծացնելու երեխային, ոչ թե հայրդ կամ ձեր բարեկամներն ու հարևանները:

[vorogait]

Չէ ուշացումը քողարկելու ևս մեկ իրական պատճառ էլ կա: Կինս դեռ չի ապաքինվել: Եվ նրա ներկայությունը զագսում պարտադիր է:

[Ժունդիայի]

Դեկադա ջան ես չեմ հայկականացնում, պարզապես մեր հայկական իրականության մեջ դա առկա է, ու գնալով խորը արամտներ է գցում: Չեմ ասում, որ մնացած այլ ազգերում սկեսուրի համար աղոթում են: Օրինակ շատերին կթվա արտասահմանում այլ ձև է, նույսիկ կատվի տեղ չեն անցնում տղու ծնողները: Կասեմ ավելին՝ մեծամասնությունը սեփական մորից ավելի հարգալից են սկեսրոջ կատմամբ: Իսկ դա առաջին հերթին այստեղի տղամարդկանց հաստատակամությունից է գալիս: Տարօրինակ կթվա, բայց այստեղ ավելի ծայրահեղ պահպանողական են, եթե հարցը վերաբերվում է ընտքնիքին: Ասելիքս այն է , որ եթե որոշում կայացվել է, որ պետք է լինի այն ինչ մեր հարգելի Որոգայթը նախապես պլանաովրել է, ուրեմն մինչև վերջ պետք է գնա: Հավատացեք, հետագայում կնոջ մոտ ավելի հիասթափություն է լինում, երբ այսպիսի հարցերում զիջում է տղամարդը: Կամ նախապես պետք է հաշվի առնել կողակցիդ բնավորությունը ու առաջարկություն չդնել քննարկման, կամ եթե որոշվել է այդպես, պետք ա անխտիր ու առանց ավելորդ քննարկման իրականացվի: Չգիտեմ, ըստ իս ցանկացած կին սիրում է երբ տղամարդը մինչև վերջ կայուն է մնում, ու չի տատանվում: հավատացեք Ձեզ այդկեպր ավելի կսիրեն, միգուցե այսկերպ կնոջ կողմից ենթագիտակցորեն փորձության առաջ եք բախվում:

Թերևս այսքանը:

[Մանուլ]

Սկզբում ուզում էր Մանե դներ, հետո ասեց, չէ սրբի անուն եմ դնելու, ասեց Մարիա կդնեմ:

Մանե դրեք : Մամայիս անունն Անուշ ա, ինքն իմը Մանե ա դրել ))

Չգիտես կողքից կնոջ ուղեղը ով ինչա լցնում:

Չեմ հասկանում` կինը չի կարո՞ղ ինքնուրույն մտածել, որ անընդհատ ասում եք՝ ուղեղը չգիտեմինչով են լցնում կողքից: Կարող ա շատ կարծիքներ ա լսել համ ծնողներից, համ ընկերներից, բայց էդ չի նշանակում, որ որոշումն ինքը չի կայացնում, ուղղակի ընտրում ա էն տարբերակը, որն ավելի հարմար ա գտնում : Կարծում եմ՝ էս դեպքում իսկապես մոր հիվանդությունն ա պատճառը: Պետք չի ստիպել:

[Firegirl777]

Իմ փոքրիկի անունը որոշված էր դեռ երբ նա 5 ամսական իմ փորիկում էր, որոշվեց լրիվ պատահական, քանի որ սկզբից աղջիկ էինք սպասում որ կլինի, բայց պարզվեց տղա է. հարցը շուտ որոշվեց, քանի որ ես գտա որ եթե ամուսինն ասում է էլ վիճելն անիմաստ է, ես դեռ քանի տարի առաջ որոշել էի, որ երբ տղա ու աղջիկ ունենամ, տղայի անունը դնեմ Հայկ աղջկանը Անուշ, քանի որ իմ անունն էլ Հայկանուշ է, հետաքրքիր կստացվեր, սակայն երբ ամուսինս որոշեց Միխայիլ դնել, դեմ չկանգնեցի, ի դեպ աղջկա անունն էլ է որոշված Դաշա, դեմ չեմ.

[VisTolog]

Իմ փոքրիկի անունը որոշված էր դեռ երբ նա 5 ամսական իմ փորիկում էր, որոշվեց լրիվ պատահական, քանի որ սկզբից աղջիկ էինք սպասում որ կլինի, բայց պարզվեց տղա է. հարցը շուտ որոշվեց, քանի որ ես գտա որ եթե ամուսինն ասում է էլ վիճելն անիմաստ է, ես դեռ քանի տարի առաջ որոշել էի, որ երբ տղա ու աղջիկ ունենամ, տղայի անունը դնեմ Հայկ աղջկանը Անուշ, քանի որ իմ անունն էլ Հայկանուշ է, հետաքրքիր կստացվեր, սակայն երբ ամուսինս որոշեց Միխայիլ դնել, դեմ չկանգնեցի, ի դեպ աղջկա անունն էլ է որոշված Դաշա, դեմ չեմ.

Ռուսական ընտանի՞ք է:

[ministr]

Չէ ուշացումը քողարկելու ևս մեկ իրական պատճառ էլ կա: Կինս դեռ չի ապաքինվել: Եվ նրա ներկայությունը զագսում պարտադիր է:

Ովա ասում պարտադիրա? Գնում ես ծննդականը հանում ես...

[Firegirl777]

Ռուսական ընտանի՞ք է:

կիսա ռուսական, կիսա վրացական, կիսա լեհական, կիսա ուկրիանական, մի խոսքով շատ լինի քիչ չլինի

---------- Ավելացվել է՝ 19:09 ---------- Սկզբնական գրառումը՝ 19:08 ----------

Չէ ուշացումը քողարկելու ևս մեկ իրական պատճառ էլ կա: Կինս դեռ չի ապաքինվել: Եվ նրա ներկայությունը զագսում պարտադիր է:

Սուտ է, ինձ դուրս չեն գրել, մինչև ծննդկանաը չի բերել ամուսնյակս, այնպես որ ծննդական հանելուն ես ներկա չեմ գտնվել

[Ուլուանա]

Հետաքրքիր մարդիկ եք։ Զարմանալի է, որ կարծես ընդհանրապես չդիտարկվեց էն տարբերակը, որ գուցե կինն ուղղակի չի սիրում Անուշ անունը՝ առանց որևէ նախապատմության կամ էդ անունը կրող մարդու կամ մարդկանց նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքից։ Ի վերջո, կան անուններ, որ մեզ ուղղակի դուր չեն գալիս հնչողությամբ ու վերջ՝ առանց որևէ հատուկ պատճառի։ Հատկապես եթե vorogait–ն ասում է, որ իր կինը սկեսրոջ հետ խնդիրներ չունի (թեև, իհարկե, ակնհայտ խնդիրներ չունենալը դեռևս չի նշանակում մարդուն սիրել կամ լավ վերաբերվել)։ Հիմա եթե էդ մարդուն էդ անունը դուր չի գալիս, ինչի՞ իր երեխայի անունը իր չսիրած անունից լինի, ամեն դեպքում կարելի է համատեղ ուժերով ընտրել էնպիսի անուն, որը երկուսիդ էլ դուր կգա, իսկ մայրիկի նկատմամբ սերն ու հարգանքը, ինչպես Արիադնան նկատեց, անուն դնելով չի որոշվում, կարծում եմ՝ vorogait–ի մայրը դա կգիտակցի ու նման կերպ չի մեկնաբանի։ Համենայնդեպս, չեմ կարծում, թե մայրն ավելի երջանիկ կլինի, եթե իր անունը դնեն, բայց իր որդու ընտանիքում դրա պատճառով տհաճ իրավիճակ ստեղծվի։
Նաև բոլորովին կարիք չկա նմանատիպ հարցերը սկզբունքային հարցի վերածելու։ Պետք է հաշվի առնել, որ ավելի կարևոր բաներ կան, քան ամեն գնով սեփական խոսքն առաջ տանելն ու սկզբնական ասածից հետ չկանգնելը։

Իհարկե ինչ որ չափով հետևանքը կանխատեսելով ես խուսափել եմ խնդրի ուղիղ քննարկումից: Ուղակի նման քննարկումները միշտ էլ իմ սրտով չեն եղել: Երբ տեսնում ես, որ նժարի մի կողմում հայրդ է, մայրդ է, և մյուս հարազատները, որ աչքերից զգում ես թե ինչ են ուզում /հայրս նույնիսկ ասում է ամոթ է, ուրեմն մորդ անունը չդնես գնաս ուրիշի անուն դնես/ իսկ մյուս կողմից էլ կինդ է, որ խնդրում է տրամագծորեն հակառակն անել, ակամայից մոլորվում ես: Խնդիրն էլ նմանվում է մեկ անհայտով երկու հավասարում լուծելուն:
Ամեն դեպքում մկրտելու և 2-րդ անուն դնելը մնում է քիչ թե շատ ռեալ տարբերակ երկու կողմին հանգստացնելու համար:

vorogait, իմ կարծիքով, ցանկացած դեպքում կնոջ հետ հնարավորինս հանգամանալից քննարկելն ու ամեն ինչ պարզելը լավագույն լուծումն է։ Ինչու՞ եք խուսափում քննարկումներից։ Կոնֆլիկտային իրավիճակներն իրենք իրենց չեն լուծվում դրանց մասին չբարձրաձայնելուց, եթե իսկապես Ձեր կնոջ ներսում ինչ–որ անհանգստություն, խնդիր կա, որի մասին չգիտեք կամ ընդամենը կասկածում եք, ապա ինչու՞ անկեղծ չխոսել հետը, չփորձել պարզել՝ ինչն ինչոց է։ Կարծում եմ՝ եթե հանգիստ, փոխըմբռնման տրամադրված ձևով փորձեք խոսակցություն բացել էդ թեմայով, նա միայն ուրախ կլինի ամեն ինչ պարզաբանելու, իր ներսում եղածը դատարկելու, ու միասին ավելի ճիշտ ու երկու կողմերին էլ ձեռնտու որոշում կկայացնեք ։

Դեկադա ջան ես չեմ հայկականացնում, պարզապես մեր հայկական իրականության մեջ դա առկա է, ու գնալով խորը արամտներ է գցում: Չեմ ասում, որ մնացած այլ ազգերում սկեսուրի համար աղոթում են: Օրինակ շատերին կթվա արտասահմանում այլ ձև է, նույսիկ կատվի տեղ չեն անցնում տղու ծնողները: Կասեմ ավելին՝ մեծամասնությունը սեփական մորից ավելի հարգալից են սկեսրոջ կատմամբ: Իսկ դա առաջին հերթին այստեղի տղամարդկանց հաստատակամությունից է գալիս: Տարօրինակ կթվա, բայց այստեղ ավելի ծայրահեղ պահպանողական են, եթե հարցը վերաբերվում է ընտքնիքին: Ասելիքս այն է , որ եթե որոշում կայացվել է, որ պետք է լինի այն ինչ մեր հարգելի Որոգայթը նախապես պլանաովրել է, ուրեմն մինչև վերջ պետք է գնա: Հավատացեք, հետագայում կնոջ մոտ ավելի հիասթափություն է լինում, երբ այսպիսի հարցերում զիջում է տղամարդը: Կամ նախապես պետք է հաշվի առնել կողակցիդ բնավորությունը ու առաջարկություն չդնել քննարկման, կամ եթե որոշվել է այդպես, պետք ա անխտիր ու առանց ավելորդ քննարկման իրականացվի: Չգիտեմ, ըստ իս ցանկացած կին սիրում է երբ տղամարդը մինչև վերջ կայուն է մնում, ու չի տատանվում: հավատացեք Ձեզ այդկեպր ավելի կսիրեն, միգուցե այսկերպ կնոջ կողմից ենթագիտակցորեն փորձության առաջ եք բախվում:

Թերևս այսքանը:

Ռաֆ ջան, թույլ տուր չհամաձայնել. հաստատ ցանկացած կին չի, որ սիրում է, երբ տղամարդն ամեն գնով ու ցանկացած դեպքում իր ասածն է պնդում ու առաջ տանում՝ անտեսելով կնոջ ցանկությունն ու կարծիքը։ Ես ինքս մի օր անգամ չէի ապրի էնպիսի տղամարդու հետ, ում համար իր ամեն ասածն առաջ տանելն ավելի կարևոր է, քան իմ կարծիքը ու էն, թե ես ոնց կզգամ ինձ իր այս կամ այն որոշումն իրագործելուց։ Իմ խորին համոզմամբ, հենց փոխզիջումն ու փոխըմբռնումն են փոխադարձ հարգանք ապահովում, ոչ թե դիմացինի կամքին բռնանալով սեփական որոշումներն իրականացնելը՝ թե՛ տղամարդու, թե՛ կնոջ դեպքում։ Ու համարյա համոզված եմ, որ կանանց մեծ մասն էլ էսպես է մտածում։