Չդիմացա: Twilight-ի հետ իմ ծանոթությունը սկսեց գրքից: Կազմին խաբնվելով, վերցրեցի ու կարդացի առաջինը: Հետ տալս եկավ մի այլ կարգի: Ես կասեի՝ Էնն Ռայսի մռութ գեյ վամպիրներից՝ նամանավանդ Լեստատից ու Արմանդից հետո, նման գիրքը սրբապղծություն էր: Բայց դեռ հեչ, Ստեֆանի Մեյերի գրաֆոմանիան ու էրոտիկ երազներն իդեալական բոյֆրենդի մասին, նախշազարդած ինչ-որ զառանցած սյուժեով վամպիրների մասին (որովհետև այդ գրաֆոմանիան դեռ վաճառել է պետք) դեռ ոչինչ, բայց նրանց ձեռք բերած մասսայականությունը... մարդկանց շրջանում, ովքեր դրանից բացի եթե գիրք կարդացել են, ապա Այբբենարանը: Կարելի էր կարծել՝ դրական երևույթ էր: Բայց Twilight-ից սկսելով նորմալ բաների անցնելու փոխարեն նրանք անցան Twilight-ի ֆիլմերին: Այնպես որ, գիրքը ոչ մի դրական բան չարեց իրականում:
Այո, ես չէի կարողանում ծիծաղս զսպել, երբ խոսք էր գնում այն մասին, թե ինչպես են վամպիրները վատանում հերոսուհու արյան հոտից: Ամսականներին պետք է որ ողջ աշխարհի վամպիրները հավաքվեին այդ քաղաքում ու հոշոտեին նրանբայց դե ինչ արած՝ Մեյերը ոչ միայն վատ գրող է (թեկուզ ոճային տեսանկյունից), այլ նաև ռոմանտիկ:
Ռուսներն այս թեմայով լավ անեկդոտ ունեն. մի մարդ սիրահարվում է գրիլ-հավի о_О Ամեն ինչ ընդունված ձևով՝ ամեն տեղ քարշ էր տալիս իր հետ,քնում էր հետը, ամեն կերպ պահպանում, թեև երբեմն շատ էր ուզում խժռել նրան: Նույնիսկ ծանոթացրեց ազգականների հետ, ովքեր հասկանալով մոտեցան դրան, չնայած նույնպես ուզում էին խժռել նրան: Իսկ մոտակայքում շուն էր ապրում, ով առիթը բաց չէր թողնում կծմծել այդ մարդուն ու իր ազգականներին, նույնպես շատ էր սիրում այդ գրիլ-հավին ու նույնիսկ փորձեց խլել այդ մարդուց: Ու կային էլի մարդիկ, ովքեր նույնպես ուզում էին գողանալ ու խժռել այդ գրիլ-հավին, պարզապես այդ մարդուց վրեժ լուծելու համար: Իսկ հավն ինքը երազում էր մարդ դառնալ, քանի որ արդեն սկսել էր փչանալ, վրայից էլ հոտ էր սկսել գալ, ու նույնիսկ սառնարանը ժամանակավոր փրկություն կլիներ: Ինչպես կավարտվի ուտելիքի հետ այս սիրավեպը, կիմանանք Twilight-ի երրորդ մասում
Մեջբերել
Էջանիշներ