-Արս, հոգնած եմ, տրամադրություն չունեմ, հետո կխոսենք։
-Բա ո՞ւր ես։ Դե տեղ չգնաս, հեսա գալիս եմ։
Կես ժամ անց։
-Անտրամ լինել չկա, գնում ենք մուլտ նայելու, հաստատ կժպտաս։
-Հավես չունեմ, ուզում եմ գնամ քնեմ։
-Չկա տենց բան, կարաս չասես՝ ինչի ես էս օրին, բայց մենակ չեմ թողնի քեզ։ Գնանք, համ էլ դու էսօր ավտո քշել ես սովորելու…
***
Կյանքում առաջին անգամ մեքենա վարելու փորձ, մեկուկես ժամ պոզիտիվ մուլտ, բանան ու շոկոլադ, ու կանգառում երթուղայինին սպասելիս զգում եմ, որ ժպտում եմ։ Նայում եմ կողքիս կանգնած տղայի լուսավոր կապույտ աչքերին ու զգում, որ հինգ տարվա հակառակորդիս մեջ իսկական ընկերոջ եմ գտել, ում կարող եմ հենվել, ումից հարված չեմ ստանա, ով գնահատում է իր կողքին լինելս։
Արս, շնորհակալ եմ։
Մեջբերել
Էջանիշներ