2013 թ. օգոստոսի 24-ի, լույս 25-ի գիշերն առաջին անգամ սեփական համակարգչով սեղմում եմ Ակումբի «Ելք» կոճակը։
Երբ մաշվեն ցավի սուր անկյունները, դատարկությունը փոքր-ինչ լցվի, կպչուն մտքերը հեռանան, նորից կսեղմեմ «Մուտքը»՝ նշելով «Հիշել»։
***
Եթե ուզում ես ինձ ճանաչել,
Հարցրու սարերին, ջան:
Եթե ուզում ես ինձ ճանաչել,
Հարցրու արևին, ջան:
Նրանք լավ գիտեն ինձ:
Նրանք լավ գիտեն ինձ:
Եթե ուզում ես ինձ հասկանալ,
Հարցրու օդին, ջան:
Եթե ուզում ես ինձ հասկանալ,
Հարցրու ջրին, ջան:
Նրանք լավ գիտեն ինձ:
Նրանք լավ գիտեն ինձ:
Եթե ուզում ես ինձ հասկանալ,
Նայիր բնությանը, ջան:
Ջրի պես պարզ, ջրի պես խորը ապրում եմ կյանքը ես:
Ականջով տես, աչքերով խոսիր, բերանով լսիր, ջան:
Եթե ուզում ես կյանքը ճանաչել,
Նայիր բնությանը, ջան:
Եթե ուզում ես կյանքը հասկանալ,
Նայիր բնությանը, ջան:
Ինքը լավ գիտի դա:
Ինքը լավ գիտի դա:
Եթե ուզում ես ինձ հասկանալ,
Նայիր բնությանը:
Դարձիր, դարձիր,
Դարձիր, դարձիր,
Դարձիր, դարձիր տուն,
Դարձիր, դարձիր տուն։
Փոխադրումը՝ Կլօրի





Մեջբերել

Էջանիշներ