User Tag List

Էջ 508 508-ից ԱռաջինԱռաջին ... 8408458498504505506507508
Ցույց են տրվում 7,606 համարից մինչև 7,619 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 7619 հատից

Թեմա: Անկապ օրագիր - 5

  1. #7606
    Ուշադիր
    Chuk-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    Երևան
    Տարիք
    34
    Գրառումներ
    24,721
    Բլոգի գրառումներ
    31
    Mentioned
    46 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Էսօրվա արկածս ստեղ էլ անմահացնեմ

    ------

    Գիշերը 4:20-ի կողմերը սկսված պատմությունը գրեթե հասավ իր տրամաբանական ավարտին, ու ես վերջապես ինձ շպրտել եմ համակարգչիս առաջ: Բոլոր պատուհաններն ու դռները բաց են, ու հաճելի սկվազնյակը մեղմորեն շոյում ա ինձ, բայց ոչ մի կերպ չի կարողանում անցկացնի խոնավ գաջի շունչը ծանրացնող անուշաբույրը:

    Լավ, հիմա լուրջ: Էսօր պետք ա առաջին աշխատանքային օրս լիներ: Արդեն մի քանի անգամ թռուցիկ գնացել եմ, էսօր առաջին օրը պետք ա լիներ, որ ամբողջ օրով էի գնալու: Դրա համար ինձ մի կերպ ստիպելով խախտել էի վերջին շրջանում կուռ արմատացած ռեժիմս ու բավական շուտ ժամի, այն է գիշերը 2-ի կողմերը, պառկել էի քնելու: Ու մինչ երազումս ամեն կերպ փախնում էի անձրևից, մեկ էլ սկսեցի հասկանալ, որ ախր էդ ջրի կտկտոցը հեչ էլ նման չի անձրևի ձենին: Տենց կիսաարթնացած, բայց դեռ աչքերս փակ մտածում եմ, երբ ճակատիս ջրի մի հատ յեքա կաթիլ ճտաց:

    Միանգամից արթնացա ու հայտնաբերեցի որ տանը ջրհեղեղ ա: Ննջասենյակում դեռ մեղմորեն կաթում էր, իսկ միջանցքում ու բաղնիքում առաստաղից ջուրը առատորեն ծորում էր, առանց հաշվի առնելու էլեկտրական լարերի առկայությունն ու վտանգավորությունը: Շալվարս արագ հագա ու ինձ գցեցի միջանցք, վերևի հարկ (մենք նախավերջին հարկում ենք ապրում): Ջրի չռռոց ա, որ լսվում ա հարևանի տնից: Սկսեցի զանգը տալ ու «դուռը ջարդել»: Ներսից ձեն ձուն չկա: Հիշեցի, որ վաղուց չեմ տեսել տարիքով հույն հարևանուհուս. ինքը հաճախ ա երկրից բացակայում:

    Տնեցիքին զարթնացրի ու նետվեցինք փողոց: Էս ժամին ջուրն անջատելու այլ տարբերակ չկա, քան ամբողջ շենքինը: Դիտահորը մի կերպ բացեցինք, թռա մեջը: Սատանան տանի, բա ես ռի՞սկ կանեմ է ջրի էս կիսաավիրված փականներին ձեռք տամ Զանգեցինք 911:

    Աին աշխատողները, իրանց հետևից էլ ոստիկանը բավական արագ եկան: Արագը եկան, բայց հիմա ասում ենք էս շենքի ջուրը անջատել ա պետք, կանգնել քննարկում են, իրանք դրա իրավու՞նքն ունեն, թե՞ չէ:

    - Տղերք, էս Կոմիտասով հոսող գետը տեսնու՞մ եք, - հարցնում եմ: - Այ էդ էն հինգերորդ հարկի բալկոնից ա թափվում ու սենց հոսում: Պատկերացնու՞մ եք էնտեղ հիմա ինչ ա կատարվում:

    Ստեղ ավելի լրջացան, ու խնդրեցին արագ գան տունն էլ նայեն: Տանը, բաղնիքում, ննջասենյակում, միջանցքում ու խոհանոցում արդեն տաշտեր ու դույլեր էին շարած, որոնք արդեն կիսով չափ լիքն էին: Անմիջապես որոշում կայացվեց շենքը ջրազրկել, եթե չեմ սխալվում, ոստիկանի պատասխանատվությամբ:

    Ինչևէ: Լուծում կլիներ միայն մեր մուտքի խողովակը ջրազրկել, բայց փաստորեն ոչ մեկի տանը նման փական չկար: Միակ փականն առաջին հարկի խանութում է, որը բացվում է առավոտը տասին: Էնպես որ մնացածը մնաց մյուս օրվան: Երբ կբացվի համատիրությունը:

    Առավոտյան սկսեցինք հարևանի փնտրտուքները: Պարզվեց Մոսկվայում է: Ժամը 9-ից համատիրության մոտ սկսեցի սպասել աշխատողներին: Մինչ ես սպասում էի, ժամը 10-ին համատիրության պետը գնում է մեր տուն (հավանաբար Վեոլա ջրից իմանալով խնդրի մասին, ում առանձին զանգել, տեղեկացրել էինք): Տանտերը Հայաստանում չի: Այստեղ որևէ մեկի մոտ բանալի չի թողել: Չի մնում այլ ելք, քան շնորհքով ներխուժելը:

    Համատիրությանը պետը զանգում է ԱԻՆ, խնդրում խումբ ուղարկել, ապա զանգում է ոստիկանություն: Ոստիկանությունից տեղեկացնում են, որ մի 20-30 րոպեից հերթապահ ոստիկանը կգա: Հաջորդ զանգը Համոյին է (անունը փոխված է):

    - Բարև Համո ջան, սենց խնդիր ա եղել, պետք ա գաս դուռը բացես:
    - Կներես, բայց քաղաքում չեմ:
    - Վա՜յ, բա ինչ անենք, չեմ ուզում ջարդենք, ուզում եմ շնորհքով բացենք:
    - Գնա Էսինչ տեղի բանալի սարքողի՝ Մուշեղի մոտ, ինքն էլ ա էդ գործը անում:

    Արագ նստում ենք մեքենա ու սլանում Մուշեղի մոտ:
    - Բարև Մուշեղ ջան, սենց խնդիր ա եղել, գնանք, դուռը բացի:
    - Ես տենց բաներ չեմ կարողանում անել:
    - Բայց ինձ ասել են, որ կարող ես:
    - Չէ, չեմ կարող:
    - Այ ախպեր, մի վախեցի, լրիվ օրինական ա, հանձնաժողով ա կազմվելու, ընթերականեր, ոստիկան, փրկարար ծառայողներ:
    - Այ հենց դրա համար էլ չեմ կարող: Առաջ անում էի, հիմա չէ:
    - Բա ի՞նչ անենք:
    - Զանգեք Համոյին, հիմա համարը տամ:
    - Ինքն ա քո համարը տվել, քաղաքում չէ:
    - Դե ուրեմն Ռաֆոյին փորձեք, հես ա համարը:

    Զանգում ենք Ռաֆոյին:
    - Ռաֆո ջան, սենց, սենց...
    - Չեմ կարող...
    - Բա ի՞նչ անենք:
    - Զանգեք Համոյին...
    - Էէէէ...
    - Դե ուրեմն Գոքորին փորձեք:

    - Գոքոր ջան...
    - Զանգեք Համոյին.. դե ուրեմն Մուշեղին... դե ուրեմն Համլետին:

    - Համլետ ջան...
    - Զանգեք Համոյին... Համլետի՞ն... Նորոյին:

    - Նորո ջան..
    - ՀԱՄՈՅԻ՛Ն:

    Քոռ ու փոշման հետ ենք գալիս ու սպասում ոստիկանին: Չկա ու չկա: Նորից զանգում ենք ոստիկանություն.

    - Գիտեք, վատ բան է պատահել: Ոստիկանը, որ դուրս է եկել գա էդտեղ, ընկել է մեքենայի:
    - Ո՞նց ընկել ա մեքենայի տակ: Հիմա՞: Մեր մոտ գալու՞ց:
    - Հա:
    - Հո բան չի եղել:
    - Դեռ չգիտենք, Շտապ Օգնությամբ տարել են: Շուտով ուրիշ ոստիկան կուղարկենք:

    Գալիս են փրկարարները: Էդ ընթացքում հարևանուհին իր ներկայացուցչին է ուղարկում, աղջկա ընկերուհուն, որ ներկա լինի: Սպասում ենք Ոստիկանին ու խոսում:

    - Էդ մարդը որ Հայաստանից գնացել ա, բանալի չի՞ թողել, - հարցնում է փրկարարը:
    - Հեսա հարցնեմ, - ասում է աղջկա ընկերուհին ու զանգում: Խոսում ա արդեն հարևանուհուս հետ, - Դուք որ գնացել եք, բանալի չե՞ք թողել... թողե՞լ եք... վայ ի՜նչ լավ ա: Ու՞մ մոտ: Ի՞նչ... տա՞նը... դռան կողքի սրբիչի՞ հետևը: Հա, բայց ներս մտնել չենք կարող, ո՞նց վերցնենք:

    Մենք խնդալներս մի կերպ ենք զսպում, ընկերուհին անցնում է բանակցությունների, թե չի՞ լինի, տանիքից բալկոնով իջնեք, դռան կողքից բանալին վերցնեք ու բացեք: Փրկարարները բացատրում են, որ իրավունք չունեն: Իրանք տուն կարող են մտնել միայն ոստիկանի ուղեկցությամբ առանձին չպետք է լինեն: Էս կռիվը երկար է շարունակվում, իսկ ոստիկանը չկա ու չկա:

    Ընթացքում Փրկարարների հանձնարարությունը փոխվում է: Գնում են, ու ասում, որ հենց Ոստիկանը գա, հետ կգան: Գնում են:

    Դրանից կես ժամ անց գալիս է ոստիկանը, ներողություն խնդրում: Բացատրում, որ հերթապահ ոստիկանը մեր մոտ գալուց ընկել է մեքենայի տակ, ոտքը կոտրել ու տեղափոխվել է հիվանդանոց: Մյուսները եղել են խորհրդակցության, հենց ազատվել է, աճապարել է:

    Զանգում ենք փրկարարներին: Փրկարարներն արդեն քաղաքի մյուս ծերում են: Հիմա էլ մի 40-50 րոպե, արդեն ոստիկանի հետ զրուցելով, ուրախ կատակելով սպասում ենք փրկարարներին:

    Մի խոսքով, արդեն ժամը 15-ի կողմերը բոլորս հավաքում ենք նույն տեղում ու հայտնաբերում... որ անհետացել է համատիրության պետը: Զանգում, գտնում ենք, գալիս է: Եվս մի կես ժամում մի կերպ կողպեքները կտրելով դուռը բացում ենք, հայտնաբերում պայթած խողովակը:

    ՀԻմա իրանց տան ջուրն ա անջատած: Շենքինը կա: Իրանց տան կողպեքներն են սարքում: Իսկ ես շնչում եմ էս խոնավ գաջի հոտն ու քամու տակ նստած ձեզ պատմում գիշերը 4:20-ին սկսած արկած: Հուսամ, որ վաղը կհասնեմ աշխատանքի )))

    Քայլ առ քայլ՝ դարից դար

    Խենթ եմ

  2. Գրառմանը 14 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    boooooooom (17.10.2018), Enna Adoly (17.10.2018), Jarre (27.10.2018), laro (18.10.2018), Nadine (29.10.2018), Peace (19.10.2018), Progart (18.10.2018), _Հրաչ_ (17.10.2018), Անվերնագիր (17.10.2018), Արամ (17.10.2018), Բարեկամ (18.10.2018), Ձայնալար (18.10.2018), Ներսես_AM (17.10.2018), Տրիբուն (17.10.2018)

  3. #7607
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ով որ չերեզ չուռ մաչո ա ձևանում ու գեյերին քարկոծում ա՝ ներքուստ գիշերները դիլդոյի մասին ա երազում:

  4. #7608
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեկը կար… ընկեր էի համարում: Փֆֆ… ընկեր, բա չէ: 10 թվին բանակ գնալուց առաջ ինձնից մեծ գումար խնդրեց: Առանց վարանելու հանեցի ու տվեցի: Ընկերս էր, վերջիվերջո: Երեխա էի… հլը չէի ջոկում էդպիսի տիպաժներին: Համոզված եմ, որ դու հյուրով կարդում ես ակումբի գրառումները երբեմն: Ուրեմն ուշադիր կարդա. դու քցող ես: Ու ես խղճում եմ քեզ, քո ապրած կյանքն ու էն կյանքը, որ դեռ ապրելու ես՝ մարդկանց քցելով: Քեզ՝ քյարթու անմակարդակիդ, ընկերոջդ հետ միասին բերեցի ակումբ՝ մակարդակով մարդկանց հետ ծանոթացնելու: Էն ժամանակ չունեի էս կարծիքը քո մասին: Ընկերս էիր: Կարևորում էի քեզ, հարգում ու սիրում: Իսկ դու օգտվեցիր իմ ազնվությունից ու անկեղծությունից: Ու մտքումդ մտածեցիր՝ Ադամն ա էլի, բարի ու լոխ: Քցենք, ինչ ա եղել, մեկ ա Հայաստանից գնալու վրա ա: Էլ ոչ մեկ չի ուզի փողը հետ: Իսկ ես թքած ունեի, ու մի կաթիլ անհանգստություն չունեի ինքնաթիռ նստելուց: Ընկերս էիր: Ի՞նչ անհանգստություն: Սկսեցիր նամակներիս չպատասխանել ու ծիծաղել վրաս ներքուստ: Ես արդեն գիտեի, որ դու ինձ արդեն քցել ես, բայց մինչև վերջին րոպեն չէի ուզում հավատայի: Աչքերս արցունքալած գրում էի քեզ՝ մի բան գրի, խնդրում եմ: Մեր ընկերությունն էս ամեն ինչից թանկ արժի: Չէի ուզում քեզ կորցնել: Կարդում էիր ու լռում: Մտածելով՝ քցինք էս հարիֆ լոխին… , բայց հեչ չէիր մտածում չէ՞ որ պրինցիպի համար էդ լոխը մի քանի օր կսպասեր համբերությամբ ու հետո կատաղությունից սաղ կխառներ իրար ու քեզ գետնի տակից էլ կգտներ: Չէիր մտածում, որ եղբորս կուղարկեմ դեբոշ կսարքի ու ընտանիքիցդ կստանա էդ փողը: Չէիր մտածում: Որտև լոխ էիր ինձ համարում: Բայց փոխարենը՝ խայտառակ եղար ամբողջ գերդաստանովդ մեկ: Կոտրեցիր ինձ: Հավատքս կոտրեցիր քո տեսակի հանդեպ: Փոխարենը կարող էիր գրել ընդամենը մեկ տող. Ադամ ջան, չեմ կարողանում վերադարձնել գումարը հիմա, խնդրում եմ սպասիր մի քանի ամիս եթե հնարավոր ա: Ես կսպասեի: 1 տարի էլ կսպասեի, 3 էլ, 5 էլ, 10 էլ: Ընկերս էիր վերջիվերջո: Ես քեզ ընկեր էի համարում ու արժևորում քո անձը: Բայց դու ինձ քցեցիր: 8 տարի ա մեջս պահել եմ, ուզում էի գրեի՝ հուսալով, որ մի օր կկարդաս սա ու քեզ վատ կզգաս, որ ազնիվ ու հոգատար մարդու հետ ոնց ես վարվել: Ու կասեմ քեզ հետևյալը. ոչ թե դու՛ ես ինձ քցել, այլ ե՛ս եմ քեզ վստահել չափից շատ: Վստահություն, որին դու բացարձակապես արժանի չէիր:
    Վերջին խմբագրող՝ Adam: 26.10.2018, 18:15:

  5. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Աթեիստ (26.10.2018), Յոհաննես (26.10.2018), Ռուֆուս (26.10.2018)

  6. #7609
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մարդ կա գեյերին էնքան ա քարկոծում, որ հաստատ զգացվում ա, որ սա Սաս սուպերմարկետում առևտուր անելու վախտ որ իրան զանգում հարցնում են՝ ո՞րտեղ ես, ինքը լավ էլ պատասխանում ա:

  7. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Աթեիստ (28.10.2018)

  8. #7610
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Զզվում եմ էս կեղծ, ջահել ֆրանսահայ լակոտ-լուկուտներից, որ ասոցիացիա-մասոցիացիա են բացում Ֆրանսիայից՝ Նիկոլյան հաղթանակի գովերքն անելով ու սփյուռքի, տո եսիմ ինչ խեռի միասնության ու հավաքականության կոչերն են անում՝ Նիկոլյան հաղթանակի մեջ: Մեկ էլ տենաս՝ նկար ա քցում՝ Կորսիկայում նստած անանասի սոկ ա խմում, մյուս նկարում՝ Լյոնում նստած ռեստորանում հաց ա ուտում ֆոտոյի մեջ… ու տակը կոմենտներ են անում՝ վայ, էս ինչ սիրուն տեղերում ես նկարվում… քեզ հաջողություններ ենք ցանկանում, մենք էլ կուզեինք քո հնարավորություններն ունենայինք, բայց դու մեր անունը դրսում լավ պահի: Էս էլ պատասխանում ա. մեր բոլորիս մայրաքաղաքը Երևանն է ու մեր տունն է, էս ամեն ինչը հեչ: Բա որ հեչ… ինչի՞ ես անանասի սոկ խմելով կղզուց ֆոտո գցում ու հայ ժողովրդիդ ասում՝ մնացեք Երևանում, բոզի վաստակ: Թե՞ կարծում ես՝ չենք հասկանում՝ ինչ նկատառումներով ես բացել ասոցիացիադ ու ինչեր ես ակնկալում Նիկոլ ձյաձյայիցդ: Վաբշե ես երևի էշի տեղ դրել սաղ ժողովրդին: Բայց կան մարդիկ, որ հասկանում են, քաքոտ հայրենասեր: Էդքան հայրենիքդ սիրում ես՝ կորսիկայիդ անանասը թող գնա պարտքով խանութում գրվող հաց առնող ժողովրդիդ հետ ապրի ու կիսի իրանց դժվարությունները: Իսկ եթե չէ՝ գոնե լկտիություն մի ունեցի էդքան ու ասա՝ մնացեք Հայաստանում (դուք մնացեք Երևանում, ես կայֆավատ ըլնեմ ստեղ ընդեղ): Ես եթե տենց նկար գցեմ, մարդկանց կհորդորեմ միանգամից արտագաղթել ու լավ կյանք որոնել ու ինչով կկարանամ իրանց կօգնեմ, ոչ թե կասեմ՝ մնացեք ձեր երկրում, իսկ ես էլ նենց աշխարհ-մաշխարհ տենամ տակից: Ոչխար: Ինչ դու, ինչ վարչապետդ: Պսեվդո շուստրի քաքոտներ:

  9. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Յոհաննես (28.10.2018)

  10. #7611
    Լյուինի Ռատյու Progart-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.05.2016
    Գրառումներ
    218
    Mentioned
    1 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    ինչ ուզում եմ ասեմ, ինչքան էլ լիքը կարծիքներ դուրս չգան, ասեմ, որ ակումբը մեռած ա, սաղ նոյն կարծիքն են հա կրկնում՝ աա դէ մէկ ա, ակումբը հին տան նման ա։ էն որ գալիս եմ, իմ համար նստում֊նստում՝ նայում խօսողներին, յետոյ հելնում գնում

  11. #7612
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Հիասթափվել եմ ակումբից ու իրա ինտելիգենտ/մակարդակով մարդկանցից: Ես գիտեմ. դուք էլ ինձնից եք հիասթափվել: Բայց իմ հիասթափությունը ձեր հանդեպ ավելի ուժեղ ա, քան ձերն՝ իմ: Էս կարգի տաղանդավոր, մակարդակով ու խելացի մարդիկ ահավոր միամիտ դուրս եկան: Դուք միամիտ եք: Համառ միամիտներ: Ես չգիտեմ ինչ եմ: Ժամանակը ցույց կտա՝ ես ինչ եմ: Ես երևի չափից շատ մեծամիտ, զրպարտող, ագրեսիվ, խելքս թրցրած ապուշ եմ: Հնարավոր ա: Անհնար ոչինչ չկա: Բայց դուք միամիտ եք, սիրելիներս: Շատ միամիտ ու խաբված: Ես ձեզ միշտ կշարունակեմ հարգել ու սիրել ու փայփայել իմ նոստալգիան ձեր նկատմամբ: Բայց ներկայիս հիասթափությունն էլ ինձ թույլ չի տալիս ակումբ մտնել: Մտքներումդ կասեք. «մենք քո ներկայությունն ու բացակայությունը ոչ զգում էինք, ոչ էլ կարծիքներդ հաշվի առնում, կամ կաևորում»: Ես դա շատ լավ գիտեմ: Բայց սիմպատիան հիասթափությունից ուժեղ ա: Ու ձեր հանդեպ սիմպատիաս միշտ պահելով՝ հիասթափված կմտածեմ ձեր միամտության մասին ու անկեղծ կցանկանամ, որ մի օր խաբված չլինեք: P.S. Խնդրում եմ գրառումս ոչ մի տեղ չբեջբերել ու խոսակցություն չհրահրել: Շնորհակալություն:
    Վերջին խմբագրող՝ Adam: 02.11.2018, 17:00:

  12. #7613
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էն «տաղանդավոր ու խելացի ակումբցիներ» արտահայտությունս էլ ընդամենը մի 3-4 հոգու մասին էր: Էն էլ՝ թեթևակի: Նայեք հա… շատ երես չառնեք :ՃՃ

  13. #7614
    վնասատու Գաղթական-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    19.06.2007
    Հասցե
    Երկիր մոլորակ
    Գրառումներ
    2,661
    Mentioned
    10 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեր Ակադեմիայում մի հատ ահավոր չամուռ տիպ կար:
    Էն որ շատ ժամանակ չտենալու ես տալիս՝ ականջիդ չթթվի..

    Մի օր էլ նկատեց չտենալու տալս, հետևիցս հասավ, թե՝ էս արդեն տենցա հա՞, տենում ես բայց (Ակումբյան ժարգոնով ասած) քուանշի տեղ չես դնում..
    Ասեցի. ապեր չնեղվես, թե դա քո համար տենց կարևորա՝ սրանից հետո քեզ ինչքան տենամ՝ քուանշի տեղ կդնեմ:

    Բայց էս պատմության մեխն իմ պատասխանը չէր, այլ էն, որ լիքը մարդ կա՝ փիս նեղվումա, երբ հորիզոնում իրան քուանշի տեղ դնող չի նշմարում...
    ...Եվ արժե՞ր արդյոք, որ աշխարհ գայիր:
    Մի տուն, մի գլուխ պահելու համար,
    Ժամանակավոր
    Մի անմահություն շահելու համար
    Արժե՞ր, որ այդքան կորուստներ տայիր:

  14. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Բարեկամ (04.11.2018), Տրիբուն (03.11.2018)

  15. #7615
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    32
    Գրառումներ
    23,130
    Բլոգի գրառումներ
    17
    Mentioned
    16 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Գնացքից իջնում եմ։ Ուսապարկիս մեջ երեք կոմպ կա, առանձին պայուսակով էլ մնացած տեխնիկան եմ ման տալիս։ Էս անգամ կայարանից տուն ավտոբուսով եմ գնալու. հեծանիվով էսքանը սարն ի վեր քարշ տալիս մեջքս կպոկվի ու ընդհանրապես էս նույն ծանրությունը Օրհուսից Կոպենհագեն քարշ տալիս հեծանիվով չէի։

    Կայարանից գիտեմ, որ երկու ավտոբուս է ինձ տանում։ Մեկը 2A, մյուսը չեմ ֆիքսել։ 2A֊ին մի րոպե կա։ Եթե բաց թողնեմ, տասնհինգ րոպե պիտի սպասեմ։ Վազում եմ դեպի կանգառ։ Էդ ընթացքում 12 համարն է կանգնում։ Ինձ գցում եմ ներս, հետո ստուգում, որ չֆիքսածս համարը 13֊ն էր, այսինքն՝ լրիվ ուրիշ ուղղությամբ եմ գնում։ Հենց առաջին կանգառում իջնում եմ։ Տնից հեռու չեմ. տասնհինգ րոպե քայլելու ճամփա, բայց սարնիվեր, իսկ մեջքս պոկվում է։ Քայլում եմ դեպի 2A֊ի կանգառ։ Վեց րոպե։ Կանգառը վատ լուսավորված դատարկ փոքր փողոցում է։ Հետն էլ մառախուղ։ Կանգնում եմ, պիտի տասը րոպե սպասեմ։ Մեկ էլ հանկարծ մի սև տղա է հայտնվում ոտքից գլուխ սև ու մոտենում կանգառին՝ ոտնահարելով անձնական տարածքս։ Լեղաճաք եմ լինում, մի քիչ հեռանում եմ։ Տղան տեղաշարժվում է թեթևակի էնպես, ասես թաքնվել է կանգառի հետևում։ Լրիվ ստվերում է, ոչ մի կերպ չի երևում։ Ինքը հաստատ տեսավ իմ վախենալը, որովհետև տեղում ցնցվեցի, հետո հեռացա։ Հաստատ տեսավ, որ ավտոբուսի եմ սպասում, որովհետև էդ ժամին ոչ ոք չէր գժվել հենցընենց փողոցում կանգներ։ Բայց կարծես հեչ պետքը չի։ Ես մի քիչ էլ եմ հեռանում, որ ստվերից դուրս գամ, տեսանելի լինեմ։ Պայուսակիցս լապտերս հանում եմ, որ կանգառի վրա լույս գցեմ։ Չգիտեմ՝ դա ինչ կանի։ Գուցե վախս կանցնի, գուցե տղան կվախենա։ Լապտերս չի աշխատում։ Շարունակում եմ կանգառից մի քիչ հեռու կանգնած մնալ։ Ավտոբուսը գալիս է։ Ինձ չի տեսնում, որովհետև կանգառից ահագին հեռու եմ։ Տղային չի տեսնում, որովհետև ստվերում իր սև շորերով ու սև մաշկով լրիվ անտեսանելի է։ Չի կանգնում։

    Կատաղած ստիպված ոտքով եմ գնում մնացած ճամփան, չնայած մեջքս պոկվում է։ Կանգառի մոտից կարող էի ոտքով կարճ ճանապարհով բարձրանալ, բայց պիտի տղայի մոտով ու մթության միջով անցնեի։ Վախենում էի։ Էդպես շրջանցեցի փողոցը, մեծ փողոցով սարը բարձրացա, չնայած որ մառախուղի պատճառով լուսավորությունը շատ տարբեր չէր։ Մեկ էլ հասա իմ տան կանգառին, տեսնեմ՝ նույն տղան էնտեղ նստած է։ Նորից լեղաճաք եղա։ Այս անգամ իհարկե կանգառը լուսավորված էր, ու ինքը լավ երևում էր։ Բայց դե վախից զանգեցի Մորթենին ու իր հետ խոսելով մնացած ճամփան քայլեցի, մինչև տուն հասա։

    Հիշում եմ՝ մի անգամ Մորթենն ասում էր, որ հաճախ է լինում, որ փողոցում մենակ քայլելիս կանանց մոտով անցնելիս նկատում է, որ վախենում են, կա՛մ հեռավորությունն է մեծացնում, կա՛մ դիմացի մայթ անցնում։ Հիշում եմ նաև, որ վերջին ֆեմինիստական շուխուռներից մեկի ժամանակ տղամարդիկ հարցրին՝ իսկ քեզ ո՞նց օգնենք, պատասխանողներից շատերը ցուցումներ էին տալիս, թե գիշերով նման իրավիճակներում ինչ անեն (փողոցն անցեք, հեռավորություն պահեք, լուսավոր տեղերում եղեք և այլն)։ Ու չգիտես ինչու, ինձ միշտ թվում է, որ պիտի որ բոլոր լավ տղամարդիկ սրա մասին իմանան։ Սև տղան երևի ոչ մի վատ մտադրություն չուներ, բայց իր վարքն ամբողջովին ինձ լեղաճաք արեց։ Ամենաքիչը, որ կարող էր անել, գոնե ստվերոտ, անտեսանելի տեղում չկանգնելն էր։ Իսկ հետո նաև մութ ժամանակ գունավոր հագնվելը։ Գրողը տանի, անգամ ես եմ գունավոր հագնվում ու ռեֆլեկտորներով զինվում, չնայած իմ դեմքը տեսանելի է։

  16. #7616
    Բարև
    Տրիբուն-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.05.2008
    Հասցե
    Երևան
    Գրառումներ
    14,014
    Բլոգի գրառումներ
    2
    Mentioned
    14 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ու՞մ մտքով կանցներ, որ ես ու Շարմազանովը կարող ա նմանություն ունենանք…

    Սաղ լավ ա լինելու, ես ձեր ցավը տանեմ. Շարմազանովը որոշել է գրանցվել Ֆեյսբուքում

    Դաժե Շարմազանովը կունենա ֆեյսբուք, բայց ես երբեք չեմ ունենա…

  17. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Cassiopeia (11.11.2018), LisBeth (09.11.2018), StrangeLittleGirl (09.11.2018), Անվերնագիր (09.11.2018), Հայկօ (08.11.2018)

  18. #7617
    Պատվավոր անդամ LisBeth-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    15.11.2012
    Գրառումներ
    2,008
    Mentioned
    14 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Գրառում սիրոյ․․․
    Էսօր ասի․
    - Հեղուկ նիկոտին եմ գնել, վրան գանգ ու ոսկորներ են նկարած։
    Ասեց, թե․
    - Էդ ի՞նչ ա նշանակում, որ մահվան համով ա՞։

    Հիմա նստած հիշում ու ղժժում եմ։ Լավ բան ա կյանքը ապրելը, դու ճիշտ ես, բեյբը։
    LiBi

  19. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Alphaone (11.11.2018), Cassiopeia (11.11.2018), Աթեիստ (10.11.2018), Տրիբուն (11.11.2018)

  20. #7618
    հասուն բալիկ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Հասցե
    Reims
    Տարիք
    27
    Գրառումներ
    1,249
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ոմն Զ.-ի մասին թեմային ծանոթ չէի: Էս ինչեր էի բաց թողել ես, վայ, վայ, վայ…! Նախ, գրառումս ուոռնինգով սկսեմ ու ասեմ, որ մի կաթիլ եթե հարգանք ունեք իմ նկատմամբ՝ չցիտե՛ք գրառումս ոչ մի տեղ ու խոսակցություն չհրահրեք: Տեր Աստված… Սուրբ Չկույս … ես սենց բանի հլը ռաստ չէի եկել: Ես էլ ասում եմ՝ էս ինչ սև կատվի պուպուլիկ ա անցել էս ակումբցիների միջև էս վերջին 2 տարին (ֆեյսբուքյան չլայք, ակումբյան չշնորհակալություն, և վերջապես՝ հավերժ չակումբցություն: Օհ լյա լյա… հիասթափված եմ: Ոչ թե կարծիքներից ու որոշ ակումբցիների միամտությունից (դե ես իրանց միշտ էլ սիրել ու սիրելու եմ՝ փակելով աչքերս ականջներս, հետույքս ու ամորձիներս իրենց դարավոր ու խարիզմատիկ միամտության վրա )) … խփել չկա, հա, տեսեք))… այլ, թե ոնց կարար մի հասարակ բոզի տղու պատմություն էս մեր գյոզալ ակումբցիներին իրար խառնել էս աստիճանի: Ախր բոզի տղեն ոչ Չիկատիլո էր, ոչ Jack thé ripper , ոչ էլ ասենք… ինչ ասեմ … Բրեյվիկ… վերջին վարյան… թող լինի, լավ: Սա ընդամենը հայոց բանակին շատ լավ ծանոթ պիդառած, անհոգի, անբարո, նսեմ, գաղջ մի բոզի տղու պատմություն էր: Շատ հասարակ: Չերեզ չուռ: Ասենք բռնաբարության փորձն արած լիներ՝ տանտրիզմի գաղտնիքներից ելնելով՝ չաստում անմահություն ձեռք բերելու համար, կամ Անտոն Լավեյի հիմար դոկտրինան տարածեր ու ասեր՝ ես հասել եմ վերջին աստիճանին ու գիտե՛մ գաղտնիքները. ու զոհվածի մարմնի վրա էլ պենտագրամ փորագրեր՝ ասեինք հա… սա հայկական մշակույթում առաջին դեպքն ա: Էն էլ՝ բանակում: Բայց չէ: Սա հոգեկան հիվանդ, անշունչ կենդանի ա եղել, որին ընդհանրապես պետք էլ չէ՛ր նույնիսկ ցմահ տալ: Ցմահ տվեցիր, ինչ օգուտ … ինքը փոխվելու ա՞ … փֆֆֆ … սրան ուղղակի պետք էր զրկել կյանքից անմիջապես: Ու ստեղ արդեն կապ էլ չունի՝ տառապացնելով զրկել թե ոչ… պատժել թե ոչ… հեչ կապ չունի: Ինչի՞ համար պատժել: Մենք հո պատժողներ չենք էս աշխարհում: Պատժողը վերևներում ա: Կամ՝ վաբշե՝ ներքևներում: Սրան ուղղակի պետք էր անջատել: Անջատել մարդկությունից, ազատել իրեն ինքն իրենից ու իրեն շրջապատող մարդկանցից: Վերացնել ու վերջ: Ուշադրություն. իր դեպքում վերացնելը պատիժ չի: Այլ մարդկության համար սփոփանք ու վտանգի վերացում: Էդքանը: Թե չէ՝ ինքը պատիժ կկրի, թե չէ … կզղջա թե չէ… ինչ քաք կուտի թե չի ուտի՝ դա ում զանգուլակներին ա պետք: Ինձ ինքը չի հետաքրքրում: Ինքը մարդ չի, որ ինձ հետաքրքրի: Նմանատիպ բոզի տղեքի մասին պատմություններ լսում էի դեռ 2004 թվականից, երբ եղբայրս զորակոչվեց Վայք: 2 տարի ծառայեց: (ուղեղի հավերժ շռամով տուն եկավ ու էդ շռամը կուղեկցի իրեն մինչև իր կյանքի վերջ): Շաբաթը մեկ զանգում էր ու ասում՝ պատրաստվեք, արյունահեղություն եմ անելու, ինքս էլ վերջում ինքնասպան եմ լինելու: Ես երեխա էի: Շոկ էի ապրում իր զանգերից: Մայրս վառվում էր դժոխքի կրակների մեջ՝ ամեն Աստծո օր: Ես մտածում էի. ինչի՞ պիտի սենց լինի: Սա ի՞նչ ա: Սա ի՞նչ երևույթ ա ընդհանրապես: Հայրս իր դերասանական կապեր մապերն էր խառնում, որ Էդգարին Վայքից տեղափոխեն ուրիշ տեղ: Էդգարը զանգում էր ու պլանավորում արդեն թե ում ա մոռթելու առաջին հերթին, ոնց ա կազմակերպելու սպանդը ու ոնց ա վերջում իր կյանքին վերջ դնելու: Ասում-ասում էր ու չէր անում: Որտև մտածում էր, որ ժամանակավոր ա: Ողջունում եմ իր համբերությունը: Ես հաստատ չէի ունենա նման համբերություն: Դրա համար էլ՝ ճակատագիրը նենց արեց, որ բանակ չգնամ: Ինքը գիտի՝ ինչ ա անում: Երևի: Մի խոսքով՝ Էդգարը պատմում էր, թե ոնց էին աֆիցերները վարվում ու իր ու իր նման նորեկ զինվորների հետ: Սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ ծնողներին, ոտքի ու բռունցքների հարվածներ՝ որովայնի, ներքին օրգանների շրջաններում… հարվածներ՝ գլխին… ձախ ձեռքի վրա սուր սղոցատիպ գործիքով ձեռքի մեջտեղից գիծ էին քաշել… (մինչև հիմա էլ շռամը կա) … և այլ՝ հարմար ածական չունեցող դրսևորումներ: Բռնաբարության չհասավ հերթը… նու երևի սրանք մենակ բնավորությա՛մբ ու տեսակո՛վ էին գյոթ … ինչևէ… հայրս իր համեստ գումարներով 1 տարի հետո կարողացավ մի քանի հոգու խառնել ու չաստի գնդապետի աշխատասենյակի համակարգչային քարտուղար ձևակերպել: Վերջին 10 ամիսը քիչ թե շատ խաղաղությամբ անցկացրեց ու եկավ: P.S. ինչ վերաբերում ա ինձ՝ ես մեծ հաճույքով հենց հիմա եթե առաջարկեն՝ կգնամ ֆրանսիական բանակում կծառայեմ ու կյանքս էլ կտամ մենակ իրանց իրար նկատմամբ հարգանքի ու սիրո համար: Իսրայել կգնամ ու կծառայեմ՝ նույն արժեքների համար կյանքս տալու: Իսկ Հայաստան… ավելի շուտ՝ հայոց բանակ… ……… … … … … ավելի լավ ա՝ էսքանով էլ ավարտեմ գրառումս !
    Վերջին խմբագրող՝ Adam: 11.11.2018, 16:55:

  21. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Աթեիստ (11.11.2018)

  22. #7619
    բաղեղ
    ivy-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.04.2006
    Գրառումներ
    9,221
    Mentioned
    28 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մոդերատորական. խնդրում եմ գրառումները զերծ պահել հայհոյախոսություններից:
    Պոռնոգրաֆիկ նկարներ պարունակող գրառումները ջնջվելու են, ինչպես ջնջվել է վերջերս արված գրառումներից մեկը:
    “I am selfish, private and easily bored. Will this be a problem?”

  23. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Chilly (14.11.2018), Գաղթական (12.11.2018)

Էջ 508 508-ից ԱռաջինԱռաջին ... 8408458498504505506507508

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. Շատ անկապ օրագիր
    Հեղինակ՝ Աբելյան, բաժին` Անձնական օրագրեր
    Գրառումներ: 29
    Վերջինը: 14.11.2014, 14:59
  2. Անկապ օրագիր - 4
    Հեղինակ՝ impression, բաժին` Թեմատիկ օրագրեր
    Գրառումներ: 570
    Վերջինը: 05.05.2010, 00:14
  3. Անկապ օրագիր - 3
    Հեղինակ՝ impression, բաժին` Թեմատիկ օրագրեր
    Գրառումներ: 608
    Վերջինը: 31.12.2009, 16:25
  4. Անկապ օրագիր – 2
    Հեղինակ՝ impression, բաժին` Թեմատիկ օրագրեր
    Գրառումներ: 529
    Վերջինը: 29.01.2009, 19:34
  5. Անկապ օրագիր
    Հեղինակ՝ impression, բաժին` Թեմատիկ օրագրեր
    Գրառումներ: 477
    Վերջինը: 13.05.2008, 02:26

Թեմայի պիտակներ

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •