90-ական թվականներին խորհրդային միության և ամբողջ վարշավյան դաշինքի փլուզումը կարծես թե հիմք պետք է դառնային սառը պատերազմի ավարտին, սակայն դանդաղ քայլերով ռուսաստանի զարգացումը, երկրի ամբողջականության վերականգնումը այդ երկրին ստիպեց աշխարհը նայել իր շահերի տեսանկյունից, իհարկե նա միշտ իր շահերն է գերադասել, սակայն իմ կարծիքով միայն այն, որ թույլ տրվեց ռուսական կայսրության քայքայում արդեն իսկ ըստ ռուսական տեսանկյունի սխալ էր: Սակայն 21-րդ դարում և մասնավորապես 1998 թվականից հետո, երբ ԱՄՆ-ն և ՆԱՏՕ անդամ երկրները քանդեցին Հարավսլավյան և անկախություն տվեցին փստորեն Կոսովոյին մեծ ճգնաժամ առաջացրեց ռուս- ամերիկյան հարաբերութույններում և կարծես թե նկատվեց սառը պատերազմի շունչը: Հաջորդ խնդիրը ամերիկայի և նրա դաշնակիցների հակահրթիռային համակարգն է, որը ըստ ռուսաստանի ուղիղ վտանգ է հասցնում սեփական անվտանգությանը և բազմիցս զգուշացվել է, որ ռդ սահմանների շրջափակումը հակահրթիռային պաշտպանության օբյեկտներով կստիպի ռուսաստանին դիմել պատասխան քայլերի, մասնավորապես խախտելով միջազգային սպառազինություների մաին պայմանգիրը, իր հակահրթիռային համակարգը նախ կտեղադրի Կալինինգրադում, այնուհետև լատինամերիկյան երկրներում: Սակայն բոլորը հասկանում են, որ նման իրավիճակի սրումը, այն էլ սրված հարաբաերություններում, կարող է հանգեցնել 21-րդ դարի իսկական սառը պատերազմին: Եվ ասածս հաստատող ինֆորմացիան վերաբերում է Լեհաստանին,
http://news.mail.ru/politics/3856815/ որը փաստորեն ՌԴ սահմանների մոտ ամերիկյան հակահրթիռային պաշտպանության օբյեկտ է տեղակայել: Հետաքրիր է իմանալ մեր կարիծիքները ընդհանրապես ամերիկյան հակահրթիռային համակարգի մասին: Ում է ուղղված ինչ նպատակներ ունի: ինչ պատասխան կարող է տալ ռուսաստանը: Այս համակարգերի տեղադրումը որքանով է խարխլում ԱՊՀ անվտանգությունը և ինչ կարող է առաջարկել ռուսաստանը դրա դիմաց: Արդյոք հնարավոր է վերադարձ սառը պատերազմի?
Ամերիկյան Պատրիոտ հրթիռները
Էջանիշներ