Տատս միշտ ասում էր. «Իսկական ուսանողը քնից չպիտի կշտանա»։ Ես էլ, ճիշտն ասած, էդ առումով ինձ մի քիչ սխալ էի զգում Բրյուսովում սովորելու տարիներին, որովհետև մեծ մասամբ կշտանում էի քնից։ Բայց հիմա լրիվ տատուս ասած իսկական ուսանողից եմ դարձել. հատկապես ինչ էս ինտենսիվ ամառային կիսամյակը սկսվել է, համարյա օր չի լինում, որ քնից կշտանամ։ Ընդամենը մի առարկա, բայց ամեն օր դասի՝ մի տոննա կարդալիքով ու գրելիքով, հետն էլ՝ full-time Արեգ։ Բառացիորեն անհնար է էս ամենը տեղավորվել օրվա մեջ, հետևաբար ամեն մեծ մասը մնում է գիշերվան։ Օրգանիզմս արդեն հրաժարվում է դիմանալուց...
Զատո կիմանամ, որ իսկական ուսանող էլ դարձա։
Մեջբերել
Էջանիշներ