Ձոն Հետմահու

**romanista** · 15.05.2010, 23:32

Թող տանի վախճանն իր բունը
Ցավերն իմ, տա ոգիներին,
Միայն թողնի թող քո անունը
Մահից սառած իմ շուրթերին:

Քո ժպիտը ու քո դեմքը
Չեմ մոռանա անգամ մահճում,
Չկամ, բայց կա սիրուս կրակը,
Որ չի մարի իմ կմախքում:

Թե գաք շիրմիս դուք նոր այցի,
Մի բերեք ինձ խունկ ու ծաղիկ,
Բերեք արցունքը նրա լացի,
Դրա կաթիլն էլ է ինձ հերիք:

***e}|{uka*** · 15.05.2010, 23:35

Ուրախ գործեր ունե՞ք:

**romanista** · 15.05.2010, 23:42

*e}|{uka*-ի խոսքերից

Ուրախ գործեր ունե՞ք:

Ախ, *e}|{uka*

ես իմ բոլոր բանաստեղծությունները գրի էի առնում այսպես ասած ոտքի վրա, բջջայինիս մեջ, երբ մուսան ինձ այցելում էր: ՈՒ հետո դժբախտաբար բջջայինս կորավ, պոեզիան էլ հետը

կամաց-կամաց կհիծեմ ու բոլորը կներկայացնեմ այստեղ, միայն ասեմ, որ համարյա բոլորը մահվան տխուր թեմատիկայով են